Risale:Levhalar (İman ve Küfür Muvazeneleri): Revizyonlar arasındaki fark
| 11. satır: | 11. satır: | ||
Ehl-i gaflet dünyasının hakikatini tasvir eder levhadır. | Ehl-i gaflet dünyasının hakikatini tasvir eder levhadır. | ||
Beni dünyaya çağırma * | Beni dünyaya çağırma * Ona geldim fena gördüm. | ||
Demâ gaflet hicab oldu * | Demâ gaflet hicab oldu * Ve nur-u Hak nihan gördüm. | ||
Bütün eşya-yı mevcudat * | Bütün eşya-yı mevcudat * Birer fâni muzır gördüm. | ||
Vücud desen onu giydim | Vücud desen onu giydim * Âh ademdi çok bela gördüm. | ||
Hayat desen onu tattım | Hayat desen onu tattım * Azap-ender azap gördüm. | ||
Akıl ayn-ı ikab oldu | Akıl ayn-ı ikab oldu * Bekayı bir bela gördüm. | ||
Ömür ayn-ı heva oldu | Ömür ayn-ı heva oldu * Kemal ayn-ı heba gördüm. | ||
Amel ayn-ı riya oldu | Amel ayn-ı riya oldu * Emel ayn-ı elem gördüm. | ||
Visal nefs-i zeval oldu | Visal nefs-i zeval oldu * Devayı ayn-ı dâ’ gördüm. | ||
Bu envar zulümat oldu | Bu envar zulümat oldu * Bu ahbabı yetim gördüm. | ||
Bu savtlar na’y-ı mevt oldu * | Bu savtlar na’y-ı mevt oldu * Bu ahyayı mevat gördüm. | ||
Ulûm evhama kalboldu | Ulûm evhama kalboldu * Hikemde bin sekam gördüm. | ||
Lezzet ayn-ı elem oldu | Lezzet ayn-ı elem oldu * Vücudda bin adem gördüm. | ||
Habib desen onu buldum | Habib desen onu buldum * Âh firakta çok elem gördüm. | ||
''Önceki Risale: [[Risale:Kalbe Farisî Olarak Tahattur Eden Bir Münacat (İman ve Küfür Muvazeneleri)|Kalbe Farisî Olarak Tahattur Eden Bir Münacat]] ← [[Risale:İman ve Küfür Muvazeneleri|İman ve Küfür Muvazeneleri]] → [[Risale:İkinci Levha (İman ve Küfür Muvazeneleri)|İkinci Levha]]: Sonraki Risale'' | ''Önceki Risale: [[Risale:Kalbe Farisî Olarak Tahattur Eden Bir Münacat (İman ve Küfür Muvazeneleri)|Kalbe Farisî Olarak Tahattur Eden Bir Münacat]] ← [[Risale:İman ve Küfür Muvazeneleri|İman ve Küfür Muvazeneleri]] → [[Risale:İkinci Levha (İman ve Küfür Muvazeneleri)|İkinci Levha]]: Sonraki Risale'' | ||
09.35, 4 Ekim 2025 tarihindeki hâli
Önceki Risale: Kalbe Farisî Olarak Tahattur Eden Bir Münacat ← İman ve Küfür Muvazeneleri → İkinci Levha: Sonraki Risale
Levhalar
Bundan yirmi beş sene kadar evvel İstanbul Boğazı’ndaki Yuşa Tepesi’nde, dünyanın terkine karar verdiğim bir zamanda, bir kısım mühim dostlarım beni dünyaya, eski vaziyetime döndürmek için yanıma geldiler. Dedim: “Yarına kadar beni bırakınız, istihare edeyim.” Sabahleyin kalbime bu iki levha hutur etti. Şiire benzer fakat şiir değiller. O mübarek hatıranın hatırı için ilişmedim. Geldiği gibi muhafaza edildi.
Yirmi Üçüncü Söz’ün âhirine ilhak edilmişti. Makam münasebetiyle buraya alındı.
Birinci Levha
Ehl-i gaflet dünyasının hakikatini tasvir eder levhadır.
Beni dünyaya çağırma * Ona geldim fena gördüm.
Demâ gaflet hicab oldu * Ve nur-u Hak nihan gördüm.
Bütün eşya-yı mevcudat * Birer fâni muzır gördüm.
Vücud desen onu giydim * Âh ademdi çok bela gördüm.
Hayat desen onu tattım * Azap-ender azap gördüm.
Akıl ayn-ı ikab oldu * Bekayı bir bela gördüm.
Ömür ayn-ı heva oldu * Kemal ayn-ı heba gördüm.
Amel ayn-ı riya oldu * Emel ayn-ı elem gördüm.
Visal nefs-i zeval oldu * Devayı ayn-ı dâ’ gördüm.
Bu envar zulümat oldu * Bu ahbabı yetim gördüm.
Bu savtlar na’y-ı mevt oldu * Bu ahyayı mevat gördüm.
Ulûm evhama kalboldu * Hikemde bin sekam gördüm.
Lezzet ayn-ı elem oldu * Vücudda bin adem gördüm.
Habib desen onu buldum * Âh firakta çok elem gördüm.
Önceki Risale: Kalbe Farisî Olarak Tahattur Eden Bir Münacat ← İman ve Küfür Muvazeneleri → İkinci Levha: Sonraki Risale