Risale:Dua Ayetleri

Kur'an • Kudsi Hadisler • Hadisler • 33 Hadis • Evrâd • Sözler • Mektubat • Lem'alar • Şuâlar • Tarihçe-i Hayat • İşarat-ül İ'caz • Mesnevi-î Nuriye • Asâ-yı Mûsa • Barla Lahikası • Kastamonu Lahikası • Emirdağ Lahikası-1 • Emirdağ Lahikası-2 • Sikke-i Tasdik-i Gaybî • Muhakemat • Âsâr-ı Bedîiyye • Mesnevi-i Nuriye (Badıllı) • İşarat-ül İ'caz (Badıllı) • Rumuzat-ı Semaniye • Kur'an Hattı Risaleler • Tüm Risaleler

Dua Ayetleri

1. Fatiha

1.-7. Âyetler

Fatiha 1-7: Rahmân, Rahîm olan Allah’ın ismiyle. * Hamd, âlemlerin Rabbi olan Allah’a mahsustur. * (O,) Rahmândır, Rahîmdir. * Dîn (hesab) gününün mâlikidir. * (Rabbimiz!) Ancak sana ibâdet ederiz ve ancak senden yardım dileriz. * Bizi dosdoğru yola hidâyet eyle! * Kendilerine ni‘met verdiğin kimselerin yoluna; gazab edilmiş olanların ve dalâlete düşenlerin (yoluna) değil!

2. Bakara

32. Âyet

Bakara 32: (Melekler) dediler ki: “Seni (her türlü noksanlıktan) tenzîh ederiz; senin bize öğrettiklerinden başka bizim için bir ilim yoktur. Şübhe yok ki Alîm (her şeyi bilen), Hakîm (her işi hikmetli olan) ancak sensin!”

126.-128. Âyetler

Bakara 126-128: O vakit İbrâhîm de: “Rabbim! Burasını emniyetli bir belde kıl ve halkını, içlerinden Allah’a ve âhiret gününe îmân edenleri mahsûllerle rızıklandır!” demişti. (Rabbi de ona) şöyle buyurdu: “İnkâr edene de (ni‘met veririm); fakat onu kısa bir müddet (dünya hayâtında) faydalandırır, sonra da onu ateş azâbına (girmeye) mahkûm ederim! O varılacak yer ise, ne kötüdür!” * Ve bir zaman İbrâhîm, İsmâîl ile berâber Beyt’in (Kâ‘be’nin) temellerini yükseltiyordu. (Ve şöyle duâ ediyorlardı:) “Rabbimiz! (Yaptığımızı) bizden kabûl buyur! Şübhe yok ki Semî‘ (her duâyı işiten), Alîm (her şeyi bilen) ancak sensin!” * “Rabbimiz! Bizi, sana teslîm olan kimseler eyle ve neslimizden sana teslîm olan bir ümmet (çıkar)! Bize, (râzı olacağın hac, kurban gibi) kulluk usûllerimizi göster ve tevbelerimizi kabûl buyur! Şübhesiz ki Tevvâb (tevbeleri çok kabûl eden), Rahîm (merhameti bol olan) ancak sensin!”

156. Âyet

Bakara 156: Onlar ki, kendilerine bir musîbet geldiği zaman: “Muhakkak ki biz, Allah’a âidiz ve muhakkak ki biz, ancak O’na dönücüleriz!” derler.

201. Âyet

Bakara 201: Onlardan bir kısmı da: “Rabbimiz! Bize dünyada da iyilik, âhirette de iyilik ver ve bizi ateş azâbından muhâfaza eyle!” der.

250. Âyet

Bakara 250: (Tâlût ve ona itâat eden mü’minler) Câlût ve ordusuna karşı çıktıklarında ise şöyle dediler: “Rabbimiz! Üzerimize sabır yağdır, ayaklarımıza sebât ver ve kâfirler topluluğuna karşı bize yardım eyle!”

255. Âyet (Âyet-el Kürsî)

Bakara 255: Allah ki, O’ndan başka ilâh yoktur. (O,) Hayy (hayâtı ezelî ve ebedî olan)dır, Kayyûm (bütün mevcûdât kendisiyle kaim olan)dır. O’nu ne bir uyuklama, ne de bir uyku tutar. Göklerde ne var, yerde ne varsa O’nundur. İzni olmadan O’nun huzûrunda şu şefâat edecek olan kimdir? (Onların) önlerindekini ve arkalarındakini (geçmiş ve geleceklerini) bilir. Hâlbuki (onlar ise) O’nun ilminden, dilediği kadarından başka bir şey kavrayamazlar. Kürsî’si gökleri ve yeri kaplamıştır; her ikisinin muhâfazası O’na ağır gelmez. Ve O, Aliyy(pek yüce olan)dır, Azîm (pek büyük olan)dır.

285.-286. Âyetler

Bakara 285-286: Peygamber, kendisine Rabbinden indirilene îmân etti, mü’minler de! Hepsi Allah’a, meleklerine, kitablarına ve peygamberlerine: “Peygamberlerinden hiçbirinin arasında ayırım yapmayız” diye îmân ettiler ve şöyle dediler: “İşittik ve itâat ettik! Rabbimiz! Mağfiretini dileriz; dönüş(ümüz) ancak sanadır!” * Allah, kimseyi gücünün yetmeyeceği bir şeyle mükellef tutmaz. Kazandığı (iyilik) kendi lehine, işlediği (kötülük) de kendi aleyhinedir. (Ey mü’minler! Şöyle duâ ediniz:) “Rabbimiz! Eğer unutursak veya hatâ edersek, bizi mes’ûl tutma! Rabbimiz! Bizden öncekilere onu yüklediğin gibi, bize de ağır bir yük yükleme! Rabbimiz! Kendisine (dayanabilmek için) takatimiz olmayan şeyi de bize yükleme! Hem bizi affeyle! Ve bizi bağışla! Hem bize merhamet buyur! Sen bizim Mevlâmızsın; artık kâfirler topluluğuna karşı bize yardım eyle!”

3. Al-i İmran

8.-9. Âyetler

16. Âyet

26. Âyet

38. Âyet

53. Âyet

147. Âyet

173. Âyet

191.-194. Âyetler

4. Nisa

75. Âyet

5. Maide

25. Âyet

114. Âyet

6. En’am

79. Âyet

162. Âyet

7. A’raf

23. Âyet

43. Âyet

47. Âyet

89. Âyet

126. Âyet

143. Âyet

151. Âyet

155.-156. Âyetler

9. Tevbe

14.-15. Âyetler (Şifa ayetleri)

129. Âyet

10. Yunus

57. Âyet (Şifa ayeti)

85.-86. Âyetler

11. Hud

47. Âyet

12. Yusuf

33. Âyet

101. Âyet

14. İbrahim

35.-38. Âyetler

40.-41. Âyetler

16. Nahl

69. Âyet (Şifa ayeti)

17. İsra

24. Âyet

80. Âyet

82. Âyet (Şifa ayeti)

18. Kehf

10. Âyet

39. Âyet

19. Meryem

4. Âyet

20. Taha

25.-28. Âyetler (Dili açmak istendiğinde)

105.-107. Âyetler (Siğil için okunur)

114. Âyet

21. Enbiya

83. Âyet

87. Âyet

89. Âyet

112. Âyet

23. Mü’minun

26. Âyet

29. Âyet

39. Âyet

93.-94. Âyetler

97.-98. Âyetler

109. Âyet

118. Âyet

25. Furkan

65. Âyet

74. Âyet

26. Şuara

80. Âyet (Şifa ayeti)

83.-89. Âyetler

118. Âyet

169. Âyet

27. Neml

15. Âyet

19. Âyet

28. Kasas

16. Âyet

21. Âyet

24. Âyet

29. Ankebut

30. Âyet

35. Fatır

34. Âyet

37. Saffat

100. Âyet (Salih çocuk istendiğinde)

38. Sad

35. Âyet

40. Mü’min

7.-8. Âyetler

27. Âyet

41. Fussilet

44. Âyet (Şifa ayeti)

43. Zuhruf

13.-14. Âyetler (Bineğe binildiğinde okunması sünnettir)

79. Âyet (Temre için)

44. Duhan

12. Âyet

46. Ahkaf

15. Âyet (40 yaşına gelince)

54. Kamer

10. Âyet

59. Haşr

10. Âyet

60. Mümtehine

4.-5. Âyetler

66. Tahrim

8. Âyet

68. Kalem

51.-52. Âyetler (Nazara karşı)

71. Nuh

28. Âyet

112. İhlas

1.-4. Âyetler

113. Felak

1.-5. Âyetler

114. Nas

1.-6. Âyetler