Gaylan İbni Seleme
Gaylan İbni Selemeti’s-Sakafî Sakif Oğulları kabilesinin önde gelen reislerinden ve savaşlarda kabilesine kumandanlık yapmış olan şair bir sahabi idi. Tâif’in fethinden (9/630) sonra Müslüman oldu. Kaynaklara göre Müslüman olmadan önce on tane eşi vardı. İslâmiyeti seçtikten sonra doğrudan Hz. Peygamberin (asm) emriyle eşlerinden altı tanesini boşadı. Ayrıca Kisra ile görüşmesi olmuş, Kisrâ'nın sorularına çok hikmetli cevaplar vermişti. Hatta diplomatik tavırlarıyla kralı etkilemişti. Gaylan, Hz. Ömer’in (ra) halifeliğinin sonuna doğru vefat etmiştir. Risâle-i Nur'da Peygamber Efendimizin (asm) iki mucizesini nakledenler arasında ismi zikredilmiştir.
Gaylan bin Seleme'nin yazmış olduğu şiirlerinden bir kısmı zamanımıza kadar ulaşmış ve bazı divan eserlerine nakil yoluyla alıntıları yapılmıştır. "Hamd olsun, ben ne facir elbisesi giydim ne de bir leke ile maskelenirim" mealindeki şiiri örnek gösterilerek, mânevî temizlik ve ahlâk güzelliğine sahip olduğuna hükmedilmiş ve Kur'ân-ı Kerim'in, "Elbiseni temiz tut" (Müddesir, 4. âyet) mealindeki âyetine güzel bir örnek teşkil ettiğine hükmedilmiştir. Gaylan Müslüman olduktan sonra Taif'te yaşamaya devam etmiş ve 644 yılında vefat etmiştir.[1][2][3][4]
Bu Konu Hakkında Risale-i Nur'daki Derslerin Özeti
- Bir ağacın Peygamberimizin emriyle yerinden çıkıp yanına gelmesi mucizesini nakleden sahabelerdendir.
- Ağaçların ve taşların Peygamberimizin bir mucizesi olarak onun ihtiyacı anında bir araya gelip duvar olmaları ve sonra yerlerine gitmeleri hadisesinin Huneyn Gazvesinde gerçekleştiğini nakleden sahabelerdendir.
Şahsi Bilgiler
Diğer İsimleri: Gaylân b. Seleme b. Muattib es-Sekafî
Künyesi: Gaylan ibn Seleme bin Muattib es-Sakafî
Lakapları:
Kabilesi: Sakif
Peygamberimizin Kendisiyle Kardeşlik Bağı Kurduğu Sahabi:
Doğum Yeri ve Tarihi:
Vefat Yeri ve Tarihi: Taif, 644
Kabrinin Yeri:
Nasıl ve Ne Zaman Müslüman Olduğu
Tâif’in fethinden (9/630) sonra Müslüman oldu.
Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği
Resul-i Ekrem aleyhissalâtü vesselâmın enva-ı mu’cizatından birisi de ağaçların insanlar gibi emrini dinlemeleri ve yerinden kalkıp yanına geldikleridir ki şu mu’cize-i şeceriye, mübarek parmaklarından suyun akması gibi manen mütevatirdir. Müteaddid suretleri var ve çok tarîklerle gelmiştir.
Evet, Resul-i Ekrem aleyhissalâtü vesselâmın emri için ağaç, yerinden çıkıp yanına gelmesi, sarîhan mütevatir denilebilir. Çünkü meşahir-i sıddıkîn-i sahabeden Hazret-i Ali, Hazret-i İbn-i Abbas, Hazret-i İbn-i Mesud, Hazret-i İbn-i Ömer, Hazret-i Ya’lâ İbn-i Murre, Hazret-i Câbir, Hazret-i Enes İbn-i Mâlik, Hazret-i Büreyde, Hazret-i Üsame Bin Zeyd ve Hazret-i Gaylan İbn-i Seleme gibi sahabeler; her biri kat’iyet ile aynı mu’cize-i şeceriyeyi haber vermiş. Tabiînin yüzer imamları, mezkûr sahabelerden her bir sahabeden ayrı bir tarîk ile o mu’cize-i şeceriyeyi nakletmişler. Âdeta muzaaf tevatür suretinde bize nakletmişler. İşte şu mu’cize-i şeceriye, hiçbir şüphe kabul etmez bir tevatür-ü manevî-i kat’î hükmündedir.
(Mektubat, 19. Mektup, 9. İşaret)
Nakl-i sahih ile Resul-i Ekrem aleyhissalâtü vesselâmın cesur kumandanlarından ve hizmetkârlarından olan Üsame Bin Zeyd der ki: Bir seferde, Resul-i Ekrem aleyhissalâtü vesselâm ile beraberdik. Kaza-yı hâcet için hâlî, settareli bir yer bulunmuyordu. Ferman etti ki: هَلْ تَرٰى مِنْ نَخْلٍ اَوْ حِجَارَةٍ Dedim: Evet var. Emretti ve dedi:
Yani ağaçlara de ki: “Resulullah’ın hâceti için birleşiniz.” ve taşlara da de: “Duvar gibi toplanınız.” Ben gittim, söyledim. Kasem ediyorum ki ağaçlar birleştiler ve taşlar duvar oldular. Resul-i Ekrem aleyhissalâtü vesselâm, hâcetinden sonra yine emretti: قُلْ لَهُنَّ يَفْتَرِقْنَ Benim nefsim kabza-i kudretinde olan Zat-ı Zülcelal’e kasem ederim, ağaçlar ve taşlar ayrılıp yerlerine gittiler.
Şu Hazret-i Câbir ve Üsame’nin beyan ettiği iki hâdiseyi, aynen Ya’lâ İbn-i Murre ve Gaylan İbn-i Selemeti’s-Sakafî ve Hazret-i İbn-i Mesud, Gazve-i Huneyn’de aynen haber veriyorlar.
(Mektubat, 19. Mektup, 9. İşaret, 4. Misal)