Şerḥu’l-Mevaḳıf

Nurpedia.org - İman ve İslam Hakikatlerine Dair Nur Ansiklopedisi sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Şerḥu’l-Mevaḳıf Seyyid Şerif-i Cürcanî'nin Adudüddin el-Îcî’nin Kelâm ilminin önemli kaynaklarından biri haline gelen el-Mevâḳıf adlı eserine yaptığı şerhtir ve el-Mevakıf'a yapılan şerhlerin en meşhurudur. İslâm coğrafyasındaki farklı medreselerde ders kitabı olarak okutulmuştur.[1]

Bilgiler[düzenle]

Müellifi: Seyyid Şerif-i Cürcani[1]

Diğer İsimleri:

Telif Yeri ve Tarihi: Arapça

Telif Dili:

Telifiyle İlgili Diğer Bilgiler:

İçeriği[düzenle]

Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği[düzenle]

Seyyid Şerif-i Cürcanî “Şerhü’l-Mevakıf”ta demiş ki: “Sebeb-i muhabbet ya lezzet veya menfaat, ya müşakelet (yani meyl-i cinsiyet), ya kemaldir. Çünkü kemal, mahbub-u lizatihîdir.” Yani ne şeyi seversen ya lezzet için seversin, ya menfaat için ya evlada meyil gibi bir müşakele-i cinsiye için ya kemal olduğu için seversin. Eğer kemal ise başka bir sebep, bir garaz lâzım değil. O bizzat sevilir. Mesela, eski zamanda sahib-i kemalât insanları herkes sever, onlara karşı hiçbir alâka olmadığı halde istihsankârane muhabbet edilir.

(Sözler, 32. Söz, 2. Mevkıf, 3. Maksad, 2. Remiz)

Risale-i Nur'daki Diğer Alakalı Yerler[düzenle]

İlgili Maddeler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  1. 1,0 1,1 İslam ansiklopedisi, Şerḥu’l-Mevaḳıf maddesi