Zariyat 56

Önceki Ayet: Zariyat 55 ← Zariyat Suresi → Zariyat 57: Sonraki Ayet

Meali: 56- Ben cinleri ve insanları, ancak bana kulluk etsinler diye yarattım.

Kur'an'daki Yeri: 27. Cüz, 522. Sayfa

Tilavet Notları:

Diğer Notlar:

Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği

On Birinci Söz (Fihrist)

وَالشَّمْسِ وَضُحٰيهَا

وَالْقَمَرِ اِذَا تَلٰيهَا

وَالنَّهَارِ اِذَا جَلّٰيهَا

وَ الَّيْلِ اِذَا يَغْشٰيهَا

وَ السَّمَٓاءِ وَمَا بَنٰيهَا

وَ الْاَرْضِ وَمَا طَحٰيهَا

وَ نَفْسٍ وَمَا سَوّٰيهَا

فَاَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَ تَقْوٰيهَا

قَدْ اَفْلَحَ مَنْ زَكّٰيهَا

وَ قَدْ خَابَ مَنْ دَسّٰيهَا

وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْاِنْسَ اِلَّا لِيَعْبُدُونِ

âyetlerinin yüksek ve geniş bir hakikatini Sure-i Şems’in mu’cizane işaret ettiği ve kâinatı muntazam bir saray suretinde gösterdiği ulvi ve vüs’atli bir temsil ile tefsir etmekle beraber, mahiyet-i insaniyedeki vezaif-i ubudiyet ve cihazat-ı insaniyeyi ve rububiyet-i İlahiyenin enva-ı tecelliyatına karşı ubudiyet-i insaniyenin mukabelelerini o kadar güzel bir surette ispat ediyor ki Sure-i Ve’ş-şems’in mu’cizane olan işaretini hârika bir surette ve en azîm bir dairede a’zam bir rububiyeti, ekmel bir ubudiyetle karşılaştırıyor.

(Fihrist, Sözler)