Al-i İmran 98: Revizyonlar arasındaki fark
Daha fazla eylem
Değişiklik özeti yok |
Değişiklik özeti yok |
||
| (Aynı kullanıcı tarafından yapılan 2 ara revizyon gösterilmiyor) | |||
| 1. satır: | 1. satır: | ||
[[Kategori:Al-i İmran Suresi]] | [[Kategori:Al-i İmran Suresi]] | ||
[[Kategori:Ya Ehlel Kitap Ayetleri]] | |||
[[Kategori:Risale-i Nur'da Geçen Ayetler]] | |||
[[Kategori:Sözler'de Geçen Ayetler]] | |||
[[Kategori:25. Söz'de Geçen Ayetler]] | |||
[[Kategori:Al-i İmran Suresinin Risale-i Nur'da Geçen Ayetleri]] | |||
''Önceki Ayet: [[Al-i İmran 97]] ← [[Kuran:Al-i İmran|Al-i İmran Suresi]] → [[Al-i İmran 99]]: Sonraki Ayet'' | ''Önceki Ayet: [[Al-i İmran 97]] ← [[Kuran:Al-i İmran|Al-i İmran Suresi]] → [[Al-i İmran 99]]: Sonraki Ayet'' | ||
| 13. satır: | 18. satır: | ||
==Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği== | ==Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği== | ||
Kur’an’ın şebabetidir. Her asırda taze nâzil oluyor gibi tazeliğini, gençliğini muhafaza ediyor. | |||
Evet Kur’an, bir hutbe-i ezeliye olarak umum asırlardaki umum tabakat-ı beşeriyeye birden hitap ettiği için öyle daimî bir şebabeti bulunmak lâzımdır. Hem de öyle görülmüş ve görünüyor. Hattâ efkârca muhtelif ve istidatça mütebayin asırlardan her asra göre güya o asra mahsus gibi bakar, baktırır ve ders verir. Beşerin âsâr ve kanunları, beşer gibi ihtiyar oluyor, değişiyor, tebdil ediliyor. Fakat Kur’an’ın hükümleri ve kanunları, o kadar sabit ve râsihtir ki asırlar geçtikçe daha ziyade kuvvetini gösteriyor. | |||
Evet, en ziyade kendine güvenen ve Kur’an’ın sözlerine karşı kulağını kapayan şu asr-ı hazır ve şu asrın ehl-i kitap insanları Kur’an’ın [[Al-i İmran 64|{{Arabi|يَٓا اَهْلَ الْكِتَابِ يَٓا اَهْلَ الْكِتَابِ}}]] hitab-ı mürşidanesine o kadar muhtaçtır ki güya o hitap doğrudan doğruya şu asra müteveccihtir ve [[Al-i İmran 64|{{Arabi|يَا اَهْلَ الْكِتَابِ}}]] lafzı [[Risale:25. Söz (Ayet-Hadis Mealleri)#48|{{Arabi|يَا اَهْلَ الْمَكْتَبِ}}]] manasını dahi tazammun eder. Bütün şiddetiyle, bütün tazeliğiyle, bütün şebabetiyle [[Al-i İmran 64|{{Arabi|يَٓا اَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا اِلٰى كَلِمَةٍ سَوَٓاءٍ بَيْنَنَا وَ بَيْنَكُمْ}}]] sayhasını âlemin aktarına savuruyor. | |||
([[Risale:25._Söz#.C4.B0kinci_Cilve|25. Söz]]) | |||
==Risale-i Nur'daki Diğer Alakalı Yerler== | ==Risale-i Nur'daki Diğer Alakalı Yerler== | ||
==İlgili Maddeler== | ==İlgili Maddeler== | ||
08.06, 11 Ağustos 2024 itibarı ile sayfanın şu anki hâli
Önceki Ayet: Al-i İmran 97 ← Al-i İmran Suresi → Al-i İmran 99: Sonraki Ayet
Meali: 98- De ki: Ey ehl-i kitap! Allah yaptıklarınızı görüp dururken niçin Allah'ın âyetlerini inkâr edersiniz?
Kur'an'daki Yeri: 4. Cüz, 61. Sayfa
Tilavet Notları:
Diğer Notlar:
Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği
Kur’an’ın şebabetidir. Her asırda taze nâzil oluyor gibi tazeliğini, gençliğini muhafaza ediyor.
Evet Kur’an, bir hutbe-i ezeliye olarak umum asırlardaki umum tabakat-ı beşeriyeye birden hitap ettiği için öyle daimî bir şebabeti bulunmak lâzımdır. Hem de öyle görülmüş ve görünüyor. Hattâ efkârca muhtelif ve istidatça mütebayin asırlardan her asra göre güya o asra mahsus gibi bakar, baktırır ve ders verir. Beşerin âsâr ve kanunları, beşer gibi ihtiyar oluyor, değişiyor, tebdil ediliyor. Fakat Kur’an’ın hükümleri ve kanunları, o kadar sabit ve râsihtir ki asırlar geçtikçe daha ziyade kuvvetini gösteriyor.
Evet, en ziyade kendine güvenen ve Kur’an’ın sözlerine karşı kulağını kapayan şu asr-ı hazır ve şu asrın ehl-i kitap insanları Kur’an’ın يَٓا اَهْلَ الْكِتَابِ يَٓا اَهْلَ الْكِتَابِ hitab-ı mürşidanesine o kadar muhtaçtır ki güya o hitap doğrudan doğruya şu asra müteveccihtir ve يَا اَهْلَ الْكِتَابِ lafzı يَا اَهْلَ الْمَكْتَبِ manasını dahi tazammun eder. Bütün şiddetiyle, bütün tazeliğiyle, bütün şebabetiyle يَٓا اَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا اِلٰى كَلِمَةٍ سَوَٓاءٍ بَيْنَنَا وَ بَيْنَكُمْ sayhasını âlemin aktarına savuruyor.
(25. Söz)