Şems (Tavzih)
Şems Arapça'da Güneş demektir.
Şems veya Güneş ile ilgili maddeler:
- Güneş:
- Şemseddin Yeşil: İmamlık ve vaizlik yapmış, Üstad'a ve Risale-i Nurlara çok hürmeti olan ve tesirli vaazlarında Risalelerden de bahseden ve Yeşil Şemsi olarak da bilinen mutasavvıf bir zat. Risalelerde Şemsi olarak da geçer.
- Şemi Güneş: Bediüzzaman Barla'ya geldiğinde ona talebe olmuş ve Üstad'ın evinin dibinde bulunan ve Üstad'ın da namaz kıldığı Yokuşbaşı Camiinde müezzinlik yapmış bir nur talebesi.
- Şerh-i Şemsiyye: el-Kazvînî’nin er-Risâletü’ş-Şemsiyye adlı mantığa dair risâlesine Mevlana Kutbüddin Şirâzî'nin yaptığı şerh.
- Şems-i Ezeli: Cenab-ı Allah
- Şems-i Sermedi: (veya Şems-i Sermed) Cenab-ı Allah
- Manzume-i Şemsiyye: Güneş Sistemi
- Şems-i Ezel ve Ebed: Cenab-ı Allah
- Şems-i Hidayet: Peygamberimiz (SAV)
- Şems-i Nübüvvet: Peygamberimiz (SAV)
- Şems-i Risalet: Peygamberimiz (SAV)
- Şems-i Hakikat: Peygamberimiz (SAV)
- Şemsüşşümus: Vega yıldızı
- Şemsiye: Bediüzzaman kullanmıştır
- Şems-i Ehadiyet: Cenab-ı Allah
- Şems-i Mucizbeyan: Kur'an-ı Kerim
- Medar-ı Şems: Şemsin yörüngesi
- Şems Suresi: Sure-i Şems
- Musahhirüşşems-i velkamer: Cenab-ı Allah
- Şems-i Tebrizi: