Kuran:Ankebut

Önceki Sure: Kasas Suresi ← Kur'an → Rum Suresi: Sonraki Sure

29. Ankebut Suresi

٢٩﴾ ﺳُﻮﺭَﺓُ ﺍﻟْﻌَﻨْﻜَﺒُﻮﺕِ

{Mekke'de nâzil olan bu sûre 69 âyettir. "Ankebût", örümcek demektir. 41. âyetinde kâfirlerin işleri örümcek ağına benzetildiği için sûre bu ismi almıştır.}

ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤَﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣِﻴﻢِ

Cüz 20

1

1- Elif. Lâm. Mîm.

ﺍَﺣَﺴِﺐَ ﺍﻟﻨَّﺎﺱُ ﺍَﻥْ ﻳُﺘْﺮَﻛُٓﻮﺍ ﺍَﻥْ ﻳَﻘُﻮﻟُٓﻮﺍ ﺍَﻣَﻨَّﺎ ﻭَﻫُﻢْ ﻟﺎَ ﻳُﻔْﺘَﻨُﻮﻥَ﴿٢﴾

2

2- İnsanlar, imtihandan geçirilmeden, sadece "İman ettik" demeleriyle bırakılıvereceklerini mi sandılar?

{Bu âyetin, imanları sebebiyle çeşitli işkencelere maruz kalan bazı sahâbîler hakkında nâzil olduğu rivayet edilmiştir.}

ﻭَﻟَﻘَﺪْ ﻓَﺘَﻨَّﺎ ﺍﻟَّﺬِﻳﻦَ ﻣِﻦْ ﻗَﺒْﻠِﻬِﻢْ ﻓَﻠَﻴَﻌْﻠَﻤَﻦَّ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﺍﻟَّﺬِﻳﻦَ ﺻَﺪَﻗُﻮﺍ ﻭَﻟَﻴَﻌْﻠَﻤَﻦَّ ﺍﻟْﻜَﺎﺫِﺑِﻴﻦَ﴿٣﴾

3

3- Andolsun ki, biz onlardan öncekileri de imtihandan geçirmişizdir. Elbette Allah, doğruları ortaya çıkaracak, yalancıları da mutlaka ortaya koyacaktır.

ﺍَﻡْ ﺣَﺴِﺐَ ﺍﻟَّﺬِﻳﻦَ ﻳَﻌْﻤَﻠُﻮﻥَ ﺍﻟﺴَّﻴِّﺌَﺎﺕِ ﺍَﻥْ ﻳَﺴْﺒِﻘُﻮﻧَﺎ ﺳَٓﺎﺀَ ﻣَﺎ ﻳَﺤْﻜُﻤُﻮﻥَ﴿٤﴾

4

4- Yoksa kötülükleri yapanlar bizden kaçabileceklerini mi sandılar? Ne kadar kötü (ne yanlış) hüküm veriyorlar!

ﻣَﻦْ ﻛَﺎﻥَ ﻳَﺮْﺟُﻮﺍ ﻟِﻘَٓﺎﺀَ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﻓَﺎِﻥَّ ﺍَﺟَﻞَ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﻟَﺎَﺕٍ ﻭَﻫُﻮَ ﺍﻟﺴَّﻤِﻴﻊُ ﺍﻟْﻌَﻠِﻴﻢُ﴿٥﴾

5

5- Kim Allah'a kavuşmayı umuyorsa, bilsin ki Allah'ın tayin ettiği o vakit elbet gelecektir. O, her şeyi işiten ve bilendir.

ﻭَﻣَﻦْ ﺟَﺎﻫَﺪَ ﻓَﺎِﻧَّﻤَﺎ ﻳُﺠَﺎﻫِﺪُ ﻟِﻨَﻔْﺴِﻪِ ﺍِﻥَّ ﺍﻟﻠَّﻪَ ﻟَﻐَﻨِﻰٌّ ﻋَﻦِ ﺍﻟْﻌَﺎﻟَﻤِﻴﻦَ﴿٦﴾

6

6- Cihad eden, ancak kendisi için cihad etmiş olur. Şüphesiz Allah, âlemlerden müstağnîdir. (O'nun hiçbir şeye ihtiyacı yoktur).

ﻭَﺍﻟَّﺬِﻳﻦَ ﺍَﻣَﻨُﻮﺍ ﻭَﻋَﻤِﻠُﻮﺍ ﺍﻟﺼَّﺎﻟِﺤَﺎﺕِ ﻟَﻨُﻜَﻔِّﺮَﻥَّ ﻋَﻨْﻬُﻢْ ﺳَﻴِّﺌَﺎﺗِﻬِﻢْ ﻭَﻟَﻨَﺠْﺰِﻳَﻨَّﻬُﻢْ ﺍَﺣْﺴَﻦَ ﺍﻟَّﺬِﻯ ﻛَﺎﻧُﻮﺍ ﻳَﻌْﻤَﻠُﻮﻥَ﴿٧﴾

Sayfa 396

٢٩﴾ ﺳُﻮﺭَﺓُ ﺍﻟْﻌَﻨْﻜَﺒُﻮﺕِ

ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤَﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣِﻴﻢِ

ﺍﻟٓﻢٓ ﴿١﴾ ﺍَﺣَﺴِﺐَ ﺍﻟﻨَّﺎﺱُ ﺍَﻥْ ﻳُﺘْﺮَﻛُٓﻮﺍ ﺍَﻥْ ﻳَﻘُﻮﻟُٓﻮﺍ ﺍَﻣَﻨَّﺎ ﻭَﻫُﻢْ ﻟﺎَ ﻳُﻔْﺘَﻨُﻮﻥَ﴿٢﴾ ﻭَﻟَﻘَﺪْ ﻓَﺘَﻨَّﺎ ﺍﻟَّﺬِﻳﻦَ ﻣِﻦْ ﻗَﺒْﻠِﻬِﻢْ ﻓَﻠَﻴَﻌْﻠَﻤَﻦَّ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﺍﻟَّﺬِﻳﻦَ ﺻَﺪَﻗُﻮﺍ ﻭَﻟَﻴَﻌْﻠَﻤَﻦَّ ﺍﻟْﻜَﺎﺫِﺑِﻴﻦَ﴿٣﴾ ﺍَﻡْ ﺣَﺴِﺐَ ﺍﻟَّﺬِﻳﻦَ ﻳَﻌْﻤَﻠُﻮﻥَ ﺍﻟﺴَّﻴِّﺌَﺎﺕِ ﺍَﻥْ ﻳَﺴْﺒِﻘُﻮﻧَﺎ ﺳَٓﺎﺀَ ﻣَﺎ ﻳَﺤْﻜُﻤُﻮﻥَ﴿٤﴾ ﻣَﻦْ ﻛَﺎﻥَ ﻳَﺮْﺟُﻮﺍ ﻟِﻘَٓﺎﺀَ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﻓَﺎِﻥَّ ﺍَﺟَﻞَ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﻟَﺎَﺕٍ ﻭَﻫُﻮَ ﺍﻟﺴَّﻤِﻴﻊُ ﺍﻟْﻌَﻠِﻴﻢُ﴿٥﴾ ﻭَﻣَﻦْ ﺟَﺎﻫَﺪَ ﻓَﺎِﻧَّﻤَﺎ ﻳُﺠَﺎﻫِﺪُ ﻟِﻨَﻔْﺴِﻪِ ﺍِﻥَّ ﺍﻟﻠَّﻪَ ﻟَﻐَﻨِﻰٌّ ﻋَﻦِ ﺍﻟْﻌَﺎﻟَﻤِﻴﻦَ﴿٦﴾

Sayfa 396

ﻭَﺍﻟَّﺬِﻳﻦَ ﺍَﻣَﻨُﻮﺍ ﻭَﻋَﻤِﻠُﻮﺍ ﺍﻟﺼَّﺎﻟِﺤَﺎﺕِ ﻟَﻨُﻜَﻔِّﺮَﻥَّ ﻋَﻨْﻬُﻢْ ﺳَﻴِّﺌَﺎﺗِﻬِﻢْ ﻭَﻟَﻨَﺠْﺰِﻳَﻨَّﻬُﻢْ ﺍَﺣْﺴَﻦَ ﺍﻟَّﺬِﻯ ﻛَﺎﻧُﻮﺍ ﻳَﻌْﻤَﻠُﻮﻥَ﴿٧﴾ ﻭَﻭَﺻَّﻴْﻨَﺎ ﺍﻟْﺎِﻧْﺴَﺎﻥَ ﺑِﻮَﺍﻟِﺪَﻳْﻪِ ﺣُﺴْﻨًﺎ ﻭَﺍِﻥْ ﺟَﺎﻫَﺪَﺍﻙَ ﻟِﺘُﺸْﺮِﻙَ ﺑِﻰ ﻣَﺎ ﻟَﻴْﺲَ ﻟَﻚَ ﺑِﻪِ ﻋِﻠْﻢٌ ﻓَﻠﺎَ ﺗُﻄِﻌْﻬُﻤَﺎ ﺍِﻟَﻰَّ ﻣَﺮْﺟِﻌُﻜُﻢْ ﻓَﺎُﻧَﺒِّﺌُﻜُﻢْ ﺑِﻤَﺎ ﻛُﻨْﺘُﻢْ ﺗَﻌْﻤَﻠُﻮﻥَ﴿٨﴾ ﻭَﺍﻟَّﺬِﻳﻦَ ﺍَﻣَﻨُﻮﺍ ﻭَﻋَﻤِﻠُﻮﺍ ﺍﻟﺼَّﺎﻟِﺤَﺎﺕِ ﻟَﻨُﺪْﺧِﻠَﻨَّﻬُﻢْ ﻓِﻰ ﺍﻟﺼَّﺎﻟِﺤِﻴﻦَ﴿٩﴾ ﻭَﻣِﻦَ ﺍﻟﻨَّﺎﺱِ ﻣَﻦْ ﻳَﻘُﻮﻝُ ﺍَﻣَﻨَّﺎ ﺑِﺎﻟﻠَّﻪِ ﻓَﺎِﺫَٓﺍ ﺍُﻭ ﺫِﻯَ ﻓِﻰ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﺟَﻌَﻞَ ﻓِﺘْﻨَﺔَ ﺍﻟﻨَّﺎﺱِ ﻛَﻌَﺬَﺍﺏِ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﻭَﻟَﺌِﻦْ ﺟَٓﺎﺀَ ﻧَﺼْﺮٌ ﻣِﻦْ ﺭَﺑِّﻚَ ﻟَﻴَﻘُﻮﻟُﻦَّ ﺍِﻧَّﺎ ﻛُﻨَّﺎ ﻣَﻌَﻜُﻢْ ﺍَﻭَ ﻟَﻴْﺲَ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﺑِﺎَﻋْﻠَﻢَ ﺑِﻤَﺎ ﻓِﻰ ﺻُﺪُﻭﺭِ ﺍﻟْﻌَﺎﻟَﻤِﻴﻦَ﴿١٠﴾ ﻭَﻟَﻴَﻌْﻠَﻤَﻦَّ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﺍﻟَّﺬِﻳﻦَ ﺍَﻣَﻨُﻮﺍ ﻭَﻟَﻴَﻌْﻠَﻤَﻦَّ ﺍﻟْﻤُﻨَﺎﻓِﻘِﻴﻦَ﴿١١﴾ ﻭَﻗَﺎﻝَ ﺍﻟَّﺬِﻳﻦَ ﻛَﻔَﺮُﻭﺍ ﻟِﻠَّﺬِﻳﻦَ ﺍَﻣَﻨُﻮﺍ ﺍﺗَّﺒِﻌﻮُﺍ ﺳَﺒِﻴﻠَﻨَﺎ ﻭَﻟْﻨَﺤْﻤِﻞْ ﺧَﻄَﺎﻳَﺎﻛُﻢْ ﻭَﻣَﺎﻫُﻢْ ﺑِﺤَﺎﻣِﻠِﻴﻦَ ﻣِﻦْ ﺧَﻄَﺎﻳَﺎﻫُﻢْ ﻣِﻦْ ﺷَﻰْﺀٍ ﺍِﻧَّﻬُﻢْ ﻟَﻜَﺎﺫِﺑُﻮﻥَ﴿١٢﴾ ﻭَﻟَﻴَﺤْﻤِﻠُﻦَّ ﺍَﺛْﻘَﺎﻟَﻬُﻢْ ﻭَﺍَﺛْﻘَﺎﻟﺎً ﻣَﻊَ ﺍَﺛْﻘَﺎﻟِﻬِﻢْ ﻭَﻟَﻴُﺴْﺌَﻠُﻦَّ ﻳَﻮْﻡَ ﺍﻟْﻘِﻴَﻤَﺔِ ﻋَﻤَّﺎ ﻛَﺎﻧُﻮﺍ ﻳَﻔْﺘَﺮُﻭﻥَ ﴿١٣﴾ ﻭَﻟَﻘَﺪْ ﺍَﺭْﺳَﻠْﻨَﺎ ﻧُﻮﺣًﺎ ﺍِﻟَﻰ ﻗَﻮْﻣِﻪِ ﻓَﻠَﺒِﺚَ ﻓِﻴﻬِﻢْ ﺍَﻟْﻒَ ﺳَﻨَﺔٍ ﺍِﻟﺎَّ ﺧَﻤْﺴِﻴﻦَ ﻋَﺎﻣًﺎ ﻓَﺎَﺧَﺬَﻫُﻢُ ﺍﻟﻄُّﻮﻓَﺎﻥُ ﻭَﻫُﻢْ ﻇَﺎﻟِﻤُﻮﻥَ﴿١٤﴾

Sayfa 397

ﻓَﺎَﻧْﺠَﻴْﻨَﺎﻩُ ﻭَﺍَﺻْﺤَﺎﺏَ ﺍﻟﺴَّﻔِﻴﻨَﺔِ ﻭَﺟَﻌَﻠْﻨَﺎﻫَٓﺎ ﺍَﻳَﺔً ﻟِﻠْﻌَﺎﻟَﻤِﻴﻦَ﴿١٥﴾ ﻭَﺍِﺑْﺮَﻫِﻴﻢَ ﺍِﺫْ ﻗَﺎﻝَ ﻟِﻘَﻮْﻣِﻪِ ﺍﻋْﺒُﺪُﻭﺍ ﺍﻟﻠَّﻪَ ﻭَﺍﺗَّﻘُﻮﻩُ ﺫَﻟِﻜُﻢْ ﺧَﻴْﺮٌ ﻟَﻜُﻢْ ﺍِﻥْ ﻛُﻨْﺘُﻢْ ﺗَﻌْﻠَﻤُﻮﻥَ﴿١٦﴾ ﺍِﻧَّﻤَﺎ ﺗَﻌْﺒُﺪُﻭﻥَ ﻣِﻦْ ﺩُﻭﻥِ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﺍَﻭْﺛَﺎﻧًﺎ ﻭَﺗَﺨْﻠُﻘُﻮﻥَ ﺍِﻓْﻜًﺎ ﺍِﻥَّ ﺍﻟَّﺬِﻳﻦَ ﺗَﻌْﺒُﺪُﻭﻥَ ﻣِﻦْ ﺩُﻭﻥِ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﻟﺎَﻳَﻤْﻠِﻜُﻮﻥَ ﻟَﻜُﻢْ ﺭِﺯْﻗًﺎ ﻓَﺎﺑْﺘَﻐُﻮﺍ ﻋِﻨْﺪَ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﺍﻟﺮِّﺯْﻕَ ﻭَﺍﻋْﺒُﺪُﻭﻩُ ﻭَﺍﺷْﻜُﺮُﻭﺍ ﻟَﻪُ ﺍِﻟَﻴْﻪِ ﺗُﺮْﺟَﻌُﻮﻥَ﴿١٧﴾ ﻭَﺍِﻥْ ﺗُﻜَﺬِّﺑُﻮﺍ ﻓَﻘَﺪْ ﻛَﺬَّﺏَ ﺍُﻣَﻢٌ ﻣِﻦْ ﻗَﺒْﻠِﻜُﻢْ ﻭَﻣَﺎ ﻋَﻠَﻰ ﺍﻟﺮَّﺳُﻮﻝِ ﺍِﻟﺎَّ ﺍﻟْﺒَﻠﺎَﻍُ ﺍﻟْﻤُﺒِﻴﻦُ﴿١٨﴾ ﺍَﻭَ ﻟَﻢْ ﻳَﺮَﻭْﺍ ﻛَﻴْﻒَ ﻳُﺒْﺪِﻯُٔ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﺍﻟْﺨَﻠْﻖَ ﺛُﻢَّ ﻳُﻌِﻴﺪُﻩُ ﺍِﻥَّ ﺫَﻟِﻚَ ﻋَﻠَﻰ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﻳَﺴِﻴﺮٌ﴿١٩﴾ ﻗُﻞْ ﺳِﻴﺮُﻭﺍ ﻓِﻰ ﺍﻟْﺎَﺭْﺽِ ﻓَﺎﻧْﻈُﺮُﻭﺍ ﻛَﻴْﻒَ ﺑَﺪَﺍَ ﺍﻟْﺨَﻠْﻖَ ﺛُﻢَّ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﻳُﻨْﺸِﻰﺀُ ﺍﻟﻨَّﺸْﺎَﺓَ ﺍﻟْﺎَﺧِﺮَﺓَ ﺍِﻥَّ ﺍﻟﻠَّﻪَ ﻋَﻠَﻰ ﻛُﻞِّ ﺷَﻰْﺀٍ ﻗَﺪِﻳﺮٌ ﴿٢٠﴾ ﻳُﻌَﺬِّﺏُ ﻣَﻦْ ﻳَﺸَٓﺎﺀُ ﻭَﻳَﺮْﺣَﻢُ ﻣَﻦْ ﻳَﺸَٓﺎﺀُ ﻭَﺍِﻟَﻴْﻪِ ﺗُﻘْﻠَﺒُﻮﻥَ﴿٢١﴾ ﻭَﻣَٓﺎ ﺍَﻧْﺘُﻢْ ﺑِﻤُﻌْﺠِﺰِﻳﻦَ ﻓِﻰ ﺍﻟْﺎَﺭْﺽِ ﻭَﻟﺎَ ﻓِﻰ ﺍﻟﺴَّﻤَٓﺎﺀِ ﻭَﻣَﺎﻟَﻜُﻢْ ﻣِﻦْ ﺩُﻭﻥِ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﻣِﻦْ ﻭَﻟِﻰٍّ ﻭَﻟﺎَ ﻧَﺼِﻴﺮٍ ﴿٢٢﴾ ﻭَﺍﻟَّﺬِﻳﻦَ ﻛَﻔَﺮُﻭﺍ ﺑِﺎَﻳَﺎﺕِ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﻭَﻟِﻘَٓﺎﺋِﻪِٓ ﺍُﻭ ﻟَٓﺌِﻚَ ﻳَﺌِﺴُﻮﺍ ﻣِﻦْ ﺭَﺣْﻤَﺘِﻰ ﻭَﺍُﻭ ﻟَٓﺌِﻚَ ﻟَﻬُﻢْ ﻋَﺬَﺍﺏٌ ﺍَﻟِﻴﻢٌ﴿٢٣﴾

Sayfa 398

ﻓَﻤَﺎ ﻛَﺎﻥَ ﺟَﻮَﺍﺏَ ﻗَﻮْﻣِﻪِٓ ﺍِﻟﺎَّٓ ﺍَﻥْ ﻗَﺎﻟُﻮﺍ ﺍﻗْﺘُﻠُﻮﻩُ ﺍَﻭْ ﺣَﺮِّﻗُﻮﻩُ ﻓَﺎَﻧْﺠَﻴﻪُ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﻣِﻦَ ﺍﻟﻨَّﺎﺭِ ﺍِﻥَّ ﻓِﻰ ﺫَﻟِﻚَ ﻟَﺎَﻳَﺎﺕٍ ﻟِﻘَﻮْﻡٍ ﻳُﻮْٔﻣِﻨُﻮﻥَ﴿٢٤﴾ ﻭَﻗَﺎﻝَ ﺍِﻧَّﻤَﺎ ﺍﺗَّﺨَﺬْﺗُﻢْ ﻣِﻦْ ﺩُﻭﻥِ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﺍَﻭْﺛَﺎﻧًﺎ ﻣَﻮَﺩَّﺓَ ﺑَﻴْﻨِﻜُﻢْ ﻓِﻰ ﺍﻟْﺤَﻴَﻮﺓِ ﺍﻟﺪُّﻧْﻴَﺎ ﺛُﻢَّ ﻳَﻮْﻡَ ﺍﻟْﻘِﻴَﻤَﺔِ ﻳَﻜْﻔُﺮُ ﺑَﻌْﻀُﻜُﻢْ ﺑِﺒَﻌْﺾٍ ﻭَﻳَﻠْﻌَﻦُ ﺑَﻌْﻀُﻜُﻢْ ﺑَﻌْﻀًﺎ ﻭَﻣَﺎْﻭَﻳﻜُﻢُ ﺍﻟﻨَّﺎﺭُ ﻭَﻣَﺎﻟَﻜُﻢْ ﻣِﻦْ ﻧَﺎﺻِﺮِﻳﻦَ ﴿٢٥﴾ ﻓَﺎَﻣَﻦَ ﻟَﻪُ ﻟُﻮﻁٌ ﻭَﻗَﺎﻝَ ﺍِﻧِّﻰ ﻣُﻬَﺎﺟِﺮٌ ﺍِﻟَﻰ ﺭَﺑِّﻰ ﺍِﻧَّﻪُ ﻫُﻮَ ﺍﻟْﻌَﺰِﻳﺰُ ﺍﻟْﺤَﻜِﻴﻢُ﴿٢٦﴾ ﻭَﻭَﻫَﺒْﻨَﺎ ﻟَﻪُٓ ﺍِﺳْﺤَﻖَ ﻭَﻳَﻌْﻘُﻮﺏَ ﻭَﺟَﻌَﻠْﻨَﺎ ﻓِﻰ ﺫُﺭِّﻳَّﺘِﻪِ ﺍﻟﻨُّﺒُﻮَّﺓَ ﻭَﺍﻟْﻜِﺘَﺎﺏَ ﻭَﺍَﺗَﻴْﻨَﺎﻩُ ﺍَﺟْﺮَﻩُ ﻓِﻰ ﺍﻟﺪُّﻧْﻴَﺎ ﻭَﺍِﻧَّﻪُ ﻓِﻰ ﺍﻟْﺎَﺧِﺮَﺓِ ﻟَﻤِﻦَ ﺍﻟﺼَّﺎﻟِﺤِﻴﻦَ﴿٢٧﴾ ﻭَﻟُﻮﻃًﺎ ﺍِﺫْ ﻗَﺎﻝَ ﻟِﻘَﻮْﻣِﻪِٓ ﺍِﻧَّﻜُﻢْ ﻟَﺘَﺎْﺗُﻮﻥَ ﺍﻟْﻔَﺎﺣِﺸَﺔَ ﻣَﺎﺳَﺒَﻘَﻜُﻢْ ﺑِﻬَﺎ ﻣِﻦْ ﺍَﺣَﺪٍ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻌَﺎﻟَﻤِﻴﻦَ﴿٢٨﴾ ﺍَﺋِﻨَّﻜُﻢْ ﻟَﺘَﺎْﺗُﻮﻥَ ﺍﻟﺮِّﺟَﺎﻝَ ﻭَﺗَﻘْﻄَﻌُﻮﻥَ ﺍﻟﺴَّﺒِﻴﻞَ ﻭَﺗَﺎْﺗُﻮﻥَ ﻓِﻰ ﻧَﺎﺩِﻳﻜُﻢُ ﺍﻟْﻤُﻨْﻜَﺮَ ﻓَﻤَﺎ ﻛَﺎﻥَ ﺟَﻮَﺍﺏَ ﻗَﻮْﻣِﻪِٓ ﺍِﻟﺎَّٓ ﺍَﻥْ ﻗَﺎﻟُﻮﺍ ﺍﺋْﺘِﻨَﺎ ﺑِﻌَﺬَﺍﺏِ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﺍِﻥْ ﻛُﻨْﺖَ ﻣِﻦَ ﺍﻟﺼَّﺎﺩِﻗِﻴﻦَ﴿٢٩﴾ ﻗَﺎﻝَ ﺭَﺏِّ ﺍﻧْﺼُﺮْﻧِﻰ ﻋَﻠَﻰ ﺍﻟْﻘَﻮْﻡِ ﺍﻟْﻤُﻔْﺴِﺪِﻳﻦَ ﴿٣٠﴾

Sayfa 399

ﻭَﻟَﻤَّﺎ ﺟَٓﺎﺀَﺕْ ﺭُﺳُﻠُﻨَٓﺎ ﺍِﺑْﺮَﻫِﻴﻢَ ﺑِﺎﻟْﺒُﺸْﺮَﻯ ﻗَﺎﻟُٓﻮﺍ ﺍِﻧَّﺎ ﻣُﻬْﻠِﻜُٓﻮﺍ ﺍَﻫْﻞِ ﻫَﺬِﻩِ ﺍﻟْﻘَﺮْﻳَﺔِ ﺍِﻥَّ ﺍَﻫْﻠَﻬَﺎ ﻛَﺎﻧُﻮﺍ ﻇَﺎﻟِﻤِﻴﻦَ ﴿٣١﴾ ﻗَﺎﻝَ ﺍِﻥَّ ﻓِﻴﻬَﺎ ﻟُﻮﻃًﺎ ﻗَﺎﻟُﻮﺍ ﻧَﺤْﻦُ ﺍَﻋْﻠَﻢُ ﺑِﻤَﻦْ ﻓِﻴﻬَﺎ ﻟَﻨُﻨَﺠِّﻴَﻨَّﻪُ ﻭَﺍَﻫْﻠَﻪُٓ ﺍِﻟﺎَّ ﺍﻣْﺮَﺍَﺗَﻪُ ﻛَﺎﻧَﺖْ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻐَﺎﺑِﺮِﻳﻦَ﴿٣٢﴾ ﻭَﻟَﻤَّٓﺎ ﺍَﻥْ ﺟَٓﺎﺀَﺕْ ﺭُﺳُﻠُﻨَﺎ ﻟُﻮﻃًﺎ ﺳِٓﻰﺀَ ﺑِﻬِﻢْ ﻭَﺿَﺎﻕَ ﺑِﻬِﻢْ ﺫَﺭْﻋًﺎ ﻭَﻗَﺎﻟﻮُﺍ ﻟﺎَ ﺗَﺨَﻒْ ﻭَﻟﺎَ ﺗَﺤْﺰَﻥْ ﺍِﻧَّﺎ ﻣُﻨَﺠُّﻮﻙَ ﻭَﺍَﻫْﻠَﻚَ ﺍِﻟﺎَّ ﺍﻣْﺮَﺍَﺗَﻚَ ﻛَﺎﻧَﺖْ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻐَﺎﺑِﺮِﻳﻦَ﴿٣٣﴾ ﺍِﻧَّﺎ ﻣُﻨْﺰِﻟُﻮﻥَ ﻋَﻠَٓﻰ ﺍَﻫْﻞِ ﻫَﺬِﻩِ ﺍﻟْﻘَﺮْﻳَﺔِ ﺭِﺟْﺰًﺍ ﻣِﻦَ ﺍﻟﺴَّﻤَٓﺎﺀِ ﺑِﻤَﺎ ﻛَﺎﻧُﻮﺍ ﻳَﻔْﺴُﻘُﻮﻥَ﴿٣٤﴾ ﻭَﻟَﻘَﺪْ ﺗَﺮَﻛْﻨَﺎ ﻣِﻨْﻬَٓﺎ ﺍَﻳَﺔً ﺑَﻴِّﻨَﺔً ﻟِﻘَﻮْﻡٍ ﻳَﻌْﻘِﻠُﻮﻥَ﴿٣٥﴾ ﻭَﺍِﻟَﻰ ﻣَﺪْﻳَﻦَ ﺍَﺧَﺎﻫُﻢْ ﺷُﻌَﻴْﺒًﺎ ﻓَﻘَﺎﻝَ ﻳَﺎ ﻗَﻮْﻡِ ﺍﻋْﺒُﺪُﻭﺍ ﺍﻟﻠَّﻪَ ﻭَﺍﺭْﺟُﻮﺍ ﺍﻟْﻴَﻮْﻡَ ﺍﻟْﺎَﺧِﺮَ ﻭَﻟﺎَ ﺗَﻌْﺜَﻮْﺍ ﻓِﻰ ﺍﻟْﺎَﺭْﺽِ ﻣُﻔْﺴِﺪِﻳﻦَ﴿٣٦﴾ ﻓَﻜَﺬَّﺑُﻮﻩُ ﻓَﺎَﺧَﺬَﺗْﻬُﻢُ ﺍﻟﺮَّﺟْﻔَﺔُ ﻓَﺎَﺻْﺒَﺤُﻮﺍ ﻓِﻰ ﺩَﺍﺭِﻫِﻢْ ﺟَﺎﺛِﻤِﻴﻦَ ﴿٣٧﴾ ﻭَﻋَﺎﺩًﺍ ﻭَﺛَﻤُﻮﺩَ ﺍ ﻭَﻗَﺪْ ﺗَﺒَﻴَّﻦَ ﻟَﻜُﻢْ ﻣِﻦْ ﻣَﺴَﺎﻛِﻨِﻬِﻢْ ﻭَﺯَﻳَّﻦَ ﻟَﻬُﻢُ ﺍﻟﺸَّﻴْﻄَﺎﻥُ ﺍَﻋْﻤَﺎﻟَﻬُﻢْ ﻓَﺼَﺪَّﻫُﻢْ ﻋَﻦِ ﺍﻟﺴَّﺒِﻴﻞِ ﻭَﻛَﺎﻧُﻮﺍ ﻣُﺴْﺘَﺒْﺼِﺮِﻳﻦَ ﴿٣٨﴾

Sayfa 400

ﻭَﻗَﺎﺭُﻭﻥَ ﻭَﻓِﺮْﻋَﻮْﻥَ ﻭَﻫَﺎﻣَﺎﻥَ ﻭَﻟَﻘَﺪْ ﺟَٓﺎﺀَﻫُﻢْ ﻣُﻮﺳَﻰ ﺑِﺎﻟْﺒَﻴِّﻨَﺎﺕِ ﻓَﺎﺳْﺘَﻜْﺒَﺮُﻭﺍ ﻓِﻰ ﺍﻟْﺎَﺭْﺽِ ﻭَﻣَﺎ ﻛَﺎﻧُﻮﺍ ﺳَﺎﺑِﻘِﻴﻦَ ﴿٣٩﴾ ﻓَﻜُﻠﺎًّ ﺍَﺧَﺬْﻧَﺎ ﺑِﺬَﻧْﺒِﻪِ ﻓَﻤِﻨْﻬُﻢْ ﻣَﻦْ ﺍَﺭْﺳَﻠْﻨَﺎ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﺣَﺎﺻِﺒًﺎ ﻭَﻣِﻨْﻬُﻢْ ﻣَﻦْ ﺍَﺧَﺬَﺗْﻪُ ﺍﻟﺼَّﻴْﺤَﺔُ ﻭَﻣِﻨْﻬُﻢْ ﻣَﻦْ ﺧَﺴَﻔْﻨَﺎ ﺑِﻪِ ﺍﻟْﺎَﺭْﺽَ ﻭَﻣِﻨْﻬُﻢْ ﻣَﻦْ ﺍَﻏْﺮَﻗْﻨَﺎ ﻭَﻣَﺎﻛَﺎﻥَ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﻟِﻴَﻈْﻠِﻤَﻬُﻢْ ﻭَﻟَﻜِﻦْ ﻛَﺎﻧُٓﻮﺍ ﺍَﻧْﻔُﺴَﻬُﻢْ ﻳَﻈْﻠِﻤُﻮﻥَ﴿٤٠﴾ ﻣَﺜَﻞُ ﺍﻟَّﺬِﻳﻦَ ﺍﺗَّﺨَﺬُﻭﺍ ﻣِﻦْ ﺩُﻭﻥِ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﺍَﻭْﻟِﻴَٓﺎﺀَ ﻛَﻤَﺜَﻞِ ﺍﻟْﻌَﻨْﻜَﺒُﻮﺕِ ﺍِﺗَّﺨَﺬَﺕْ ﺑَﻴْﺘًﺎ ﻭَﺍِﻥَّ ﺍَﻭْﻫَﻦَ ﺍﻟْﺒُﻴُﻮﺕِ ﻟَﺒَﻴْﺖُ ﺍﻟْﻌَﻨْﻜَﺒُﻮﺕِ ﻟَﻮْ ﻛَﺎﻧُﻮﺍ ﻳَﻌْﻠَﻤُﻮﻥَ﴿٤١﴾ ﺍِﻥَّ ﺍﻟﻠَّﻪَ ﻳَﻌْﻠَﻢُ ﻣَﺎ ﻳَﺪْﻋُﻮﻥَ ﻣِﻦْ ﺩُﻭﻧِﻪِ ﻣِﻦْ ﺷَﻰْﺀٍ ﻭَﻫُﻮَ ﺍﻟْﻌَﺰِﻳﺰُ ﺍﻟْﺤَﻜِﻴﻢُ﴿٤٢﴾ ﻭَﺗِﻠْﻚَ ﺍﻟْﺎَﻣْﺜَﺎﻝُ ﻧَﻀْﺮِﺑُﻬَﺎ ﻟِﻠﻨَّﺎﺱِ ﻭَﻣَﺎ ﻳَﻌْﻘِﻠُﻬَٓﺎ ﺍِﻟﺎَّﺍﻟْﻌَﺎﻟِﻤُﻮﻥَ﴿٤٣﴾ ﺧَﻠَﻖَ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﺍﻟﺴَّﻤَﻮَﺍﺕِ ﻭَﺍﻟْﺎَﺭْﺽَ ﺑِﺎﻟْﺤَﻖِّ ﺍِﻥَّ ﻓِﻰ ﺫَﻟِﻚَ ﻟَﺎَﻳَﺔً ﻟِﻠْﻤُﻮْٔﻣِﻨِﻴﻦَ ﴿٤٤﴾ ﺍُﺗْﻞُ ﻣَٓﺎ ﺍُ ﻭﺣِﻰَ ﺍِﻟَﻴْﻚَ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻜِﺘَﺎﺏِ ﻭَﺍَﻗِﻢِ ﺍﻟﺼَّﻠَﻮﺓَ ﺍِﻥَّ ﺍﻟﺼَّﻠَﻮﺓَ ﺗَﻨْﻬَﻰ ﻋَﻦِ ﺍﻟْﻔَﺤْﺸَٓﺎﺀِ ﻭَﺍﻟْﻤُﻨْﻜَﺮِ ﻭَﻟَﺬِﻛْﺮُ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﺍَﻛْﺒَﺮُ ﻭَﺍﻟﻠَّﻪُ ﻳَﻌْﻠَﻢُ ﻣَﺎﺗَﺼْﻨَﻌُﻮﻥَ﴿٤٥﴾

Cüz 21

Sayfa 401

ﻭَﻟﺎَ ﺗُﺠَﺎﺩِﻟُٓﻮﺍ ﺍَﻫْﻞَ ﺍﻟْﻜِﺘَﺎﺏِ ﺍِﻟﺎَّ ﺑِﺎﻟَّﺘِﻰ ﻫِﻰَ ﺍَﺣْﺴَﻦُ ﺍِﻟﺎَّ ﺍﻟَّﺬِﻳﻦَ ﻇَﻠَﻤُﻮﺍ ﻣِﻨْﻬُﻢْ ﻭَﻗُﻮﻟُٓﻮﺍ ﺍَﻣَﻨَّﺎ ﺑِﺎﻟَّﺬِٓﻯ ﺍُﻧْﺰِﻝَ ﺍِﻟَﻴْﻨَﺎ ﻭَﺍُﻧْﺰِﻝَ ﺍِﻟَﻴْﻜُﻢْ ﻭَﺍِﻟَﻬُﻨَﺎ ﻭَﺍِﻟَﻬُﻜُﻢْ ﻭَﺍﺣِﺪٌ ﻭَﻧَﺤْﻦُ ﻟَﻪُ ﻣُﺴْﻠِﻤُﻮﻥَ﴿٤٦﴾ ﻭَﻛَﺬَﻟِﻚَ ﺍَﻧْﺰَﻟْﻨَٓﺎ ﺍِﻟَﻴْﻚَ ﺍﻟْﻜِﺘَﺎﺏَ ﻓَﺎﻟَّﺬِﻳﻦَ ﺍَﺗَﻴْﻨَﺎﻫُﻢُ ﺍﻟْﻜِﺘَﺎﺏَ ﻳُﻮْٔﻣِﻨُﻮﻥَ ﺑِﻪِ ﻭَﻣِﻦْ ﻫَٓﻮ ُٔﻟﺎَٓﺀِ ﻣَﻦْ ﻳُﻮْٔﻣِﻦُ ﺑِﻪِ ﻭَﻣَﺎ ﻳَﺠْﺤَﺪُ ﺑِﺎَﻳَﺎﺗِﻨَٓﺎ ﺍِﻟﺎَّ ﺍﻟْﻜَﺎﻓِﺮُﻭﻥَ﴿٤٧﴾ ﻭَﻣَﺎ ﻛُﻨْﺖَ ﺗَﺘْﻠُﻮﺍ ﻣِﻦْ ﻗَﺒْﻠِﻪِ ﻣِﻦْ ﻛِﺘَﺎﺏٍ ﻭَﻟﺎَ ﺗَﺨُﻄُّﻪُ ﺑِﻴَﻤِﻴﻨِﻚَ ﺍِﺫًﺍ ﻟﺎَﺭْﺗَﺎﺏَ ﺍﻟْﻤُﺒْﻄِﻠُﻮﻥَ﴿٤٨﴾ ﺑَﻞْ ﻫُﻮَ ﺍَﻳَﺎﺕٌ ﺑَﻴِّﻨَﺎﺕٌ ﻓِﻰ ﺻُﺪُﻭﺭِ ﺍﻟَّﺬِﻳﻦَ ﺍُﻭ ﺗُﻮﺍ ﺍﻟْﻌِﻠْﻢَ ﻭَﻣَﺎ ﻳَﺠْﺤَﺪُ ﺑِﺎَﻳَﺎﺗِﻨَٓﺎ ﺍِﻟﺎَّ ﺍﻟﻈَّﺎﻟِﻤُﻮﻥَ﴿٤٩﴾ ﻭَﻗَﺎﻟُﻮﺍ ﻟَﻮْﻟﺎَٓ ﺍُﻧْﺰِﻝَ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﺍَﻳَﺎﺕٌ ﻣِﻦْ ﺭَﺑِّﻪِ ﻗُﻞْ ﺍِﻧَّﻤَﺎ ﺍﻟْﺎَﻳَﺎﺕُ ﻋِﻨْﺪَ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﻭَﺍِﻧَّﻤَٓﺎ ﺍَﻧَ ﺎ ﻧَﺬِﻳﺮٌ ﻣُﺒِﻴﻦٌ﴿٥٠﴾ ﺍَﻭَ ﻟَﻢْ ﻳَﻜْﻔِﻬِﻢْ ﺍَﻧَّٓﺎ ﺍَﻧْﺰَﻟْﻨَﺎ ﻋَﻠَﻴْﻚَ ﺍﻟْﻜِﺘَﺎﺏَ ﻳُﺘْﻠَﻰ ﻋَﻠَﻴْﻬِﻢْ ﺍِﻥَّ ﻓِﻰ ﺫَﻟِﻚَ ﻟَﺮَﺣْﻤَﺔً ﻭَﺫِﻛْﺮَﻯ ﻟِﻘَﻮْﻡٍ ﻳُﻮْٔﻣِﻨُﻮﻥَ ﴿٥١﴾ ﻗُﻞْ ﻛَﻔَﻰ ﺑِﺎﻟﻠَّﻪِ ﺑَﻴْﻨِﻰ ﻭَﺑَﻴْﻨَﻜُﻢْ ﺷَﻬِﻴﺪًﺍ ﻳَﻌْﻠَﻢُ ﻣَﺎﻓِﻰ ﺍﻟﺴَّﻤَﻮَﺍﺕِ ﻭَﺍﻟْﺎَﺭْﺽِ ﻭَﺍﻟَّﺬِﻳﻦَ ﺍَﻣَﻨُﻮﺍ ﺑِﺎﻟْﺒَﺎﻃِﻞِ ﻭَﻛَﻔَﺮُﻭﺍ ﺑِﺎﻟﻠَّﻪِ ﺍُﻭ ﻟَٓﺌِﻚَ ﻫُﻢُ ﺍﻟْﺨَﺎﺳِﺮُﻭﻥَ﴿٥٢﴾

Sayfa 402

ﻭَﻳَﺴْﺘَﻌْﺠِﻠُﻮﻧَﻚَ ﺑِﺎﻟْﻌَﺬَﺍﺏِ ﻭَﻟَﻮْﻟﺎَٓ ﺍَﺟَﻞٌ ﻣُﺴَﻤًّﻰ ﻟَﺠَٓﺎﺀَﻫُﻢُ ﺍﻟْﻌَﺬَﺍﺏُ ﻭَﻟَﻴَﺎْﺗِﻴَﻨَّﻬُﻢْ ﺑَﻐْﺘَﺔً ﻭَﻫُﻢْ ﻟﺎَ ﻳَﺸْﻌُﺮُﻭﻥَ﴿٥٣﴾ ﻳَﺴْﺘَﻌْﺠِﻠُﻮﻧَﻚَ ﺑِﺎﻟْﻌَﺬَﺍﺏِ ﻭَﺍِﻥَّ ﺟَﻬَﻨَّﻢَ ﻟَﻤُﺤِﻴﻄَﺔٌ ﺑِﺎﻟْﻜَﺎﻓِﺮِﻳﻦَ ﴿٥٤﴾ ﻳَﻮْﻡَ ﻳَﻐْﺸَﻴﻬُﻢُ ﺍﻟْﻌَﺬَﺍﺏُ ﻣِﻦْ ﻓَﻮْﻗِﻬِﻢْ ﻭَﻣِﻦْ ﺗَﺤْﺖِ ﺍَﺭْﺟُﻠِﻬِﻢْ ﻭَﻳَﻘُﻮﻝُ ﺫُﻭﻗُﻮﺍ ﻣَﺎﻛُﻨْﺘُﻢْ ﺗَﻌْﻤَﻠُﻮﻥَ﴿٥٥﴾ ﻳَﺎ ﻋِﺒَﺎﺩِﻯَ ﺍﻟَّﺬِﻳﻦَ ﺍَﻣَﻨُٓﻮﺍ ﺍِﻥَّ ﺍَﺭْﺿِﻰ ﻭَﺍﺳِﻌَﺔٌ ﻓَﺎِﻳَّﺎﻯَ ﻓَﺎﻋْﺒُﺪُﻭﻥِ﴿٥٦﴾ ﻛُﻞُّ ﻧَﻔْﺲٍ ﺫَٓﺍﺋِﻘَﺔُ ﺍﻟْﻤَﻮْﺕِ ﺛُﻢَّ ﺍِﻟَﻴْﻨَﺎ ﺗُﺮْﺟَﻌُﻮﻥَ﴿٥٧﴾ ﻭَﺍﻟَّﺬِﻳﻦَ ﺍَﻣَﻨُﻮﺍ ﻭَﻋَﻤِﻠُﻮﺍ ﺍﻟﺼَّﺎﻟِﺤَﺎﺕِ ﻟَﻨُﺒَﻮِّﺋَﻨَّﻬُﻢْ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﺠَﻨَّﺔِ ﻏُﺮَﻓًﺎ ﺗَﺠْﺮِﻯ ﻣِﻦْ ﺗَﺤْﺘِﻬَﺎ ﺍﻟْﺎَﻧْﻬَﺎﺭُ ﺧَﺎﻟِﺪِﻳﻦَ ﻓِﻴﻬَﺎ ﻧِﻌْﻢَ ﺍَﺟْﺮُ ﺍﻟْﻌَﺎﻣِﻠِﻴﻦَ ﴿٥٨﴾ ﺍَﻟَّﺬِﻳﻦَ ﺻَﺒَﺮُﻭﺍ ﻭَﻋَﻠَﻰ ﺭَﺑِّﻬِﻢْ ﻳَﺘَﻮَﻛَّﻠُﻮﻥَ﴿٥٩﴾ ﻭَﻛَﺎَﻳِّﻦْ ﻣِﻦْ ﺩَٓﺍﺑَّﺔٍ ﻟﺎَﺗَﺤْﻤِﻞُ ﺭِﺯْﻗَﻬَﺎ ﺍَﻟﻠَّﻪُ ﻳَﺮْﺯُﻗُﻬَﺎ ﻭَﺍِﻳَّﺎﻛُﻢْ ﻭَﻫُﻮَ ﺍﻟﺴَّﻤِﻴﻊُ ﺍﻟْﻌَﻠِﻴﻢُ﴿٦٠﴾ ﻭَﻟَﺌِﻦْ ﺳَﺎَﻟْﺘَﻬُﻢْ ﻣَﻦْ ﺧَﻠَﻖَ ﺍﻟﺴَّﻤَﻮَﺍﺕِ ﻭَﺍﻟْﺎَﺭْﺽَ ﻭَﺳَﺨَّﺮَ ﺍﻟﺸَّﻤْﺲَ ﻭَﺍﻟْﻘَﻤَﺮَ ﻟَﻴَﻘُﻮﻟُﻦَّ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﻓَﺎَﻧَّﻰ ﻳُﻮْٔﻓَﻜُﻮﻥَ﴿٦١﴾ ﺍَﻟﻠَّﻪُ ﻳَﺒْﺴُﻂُ ﺍﻟﺮِّﺯْﻕَ ﻟِﻤَﻦْ ﻳَﺸَٓﺎﺀُ ﻣِﻦْ ﻋِﺒَﺎﺩِﻩِ ﻭَﻳَﻘْﺪِﺭُ ﻟَﻪُ ﺍِﻥَّ ﺍﻟﻠَّﻪَ ﺑِﻜُﻞِّ ﺷَﻰْﺀٍ ﻋَﻠِﻴﻢٌ﴿٦٢﴾ ﻭَﻟَﺌِﻦْ ﺳَﺎَﻟْﺘَﻬُﻢْ ﻣَﻦْ ﻧَﺰَّﻝَ ﻣِﻦَ ﺍﻟﺴَّﻤَٓﺎﺀِ ﻣَٓﺎﺀً ﻓَﺎَﺣْﻴَﺎ ﺑِﻪِ ﺍﻟْﺎَﺭْﺽَ ﻣِﻦْ ﺑَﻌْﺪِ ﻣَﻮْﺗِﻬَﺎ ﻟَﻴَﻘُﻮﻟُﻦَّ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﻗُﻞِ ﺍﻟْﺤَﻤْﺪُ ﻟِﻠَّﻪِ ﺑَﻞْ ﺍَﻛْﺜَﺮُﻫُﻢْ ﻟﺎَﻳَﻌْﻘِﻠُﻮﻥَ ﴿٦٣﴾

Sayfa 403

ﻭَﻣَﺎ ﻫَﺬِﻩِ ﺍﻟْﺤَﻴَﻮﺓُ ﺍﻟﺪُّﻧْﻴَٓﺎ ﺍِﻟﺎَّ ﻟَﻬْﻮٌ ﻭَﻟَﻌِﺐٌ ﻭَﺍِﻥَّ ﺍﻟﺪَّﺍﺭَ ﺍﻟْﺎَﺧِﺮَﺓَ ﻟَﻬِﻰَ ﺍﻟْﺤَﻴَﻮَﺍﻥُ ﻟَﻮْﻛَﺎﻧُﻮﺍ ﻳَﻌْﻠَﻤُﻮﻥَ﴿٦٤﴾ ﻓَﺎِﺫَﺍ ﺭَﻛِﺒﻮُﺍ ﻓِﻰ ﺍﻟْﻔُﻠْﻚِ ﺩَﻋَﻮُﺍ ﺍﻟﻠَّﻪَ ﻣُﺨْﻠِﺼِﻴﻦَ ﻟَﻪُ ﺍﻟﺪِّﻳﻦَ ﻓَﻠَﻤَّﺎ ﻧَﺠَّﻴﻬُﻢْ ﺍِﻟَﻰ ﺍﻟْﺒَﺮِّ ﺍِﺫَﺍ ﻫُﻢْ ﻳُﺸْﺮِﻛُﻮﻥَ ﴿٦٥﴾ ﻟِﻴَﻜْﻔُﺮُﻭﺍ ﺑِﻤَٓﺎ ﺍَﺗَﻴْﻨَﺎﻫُﻢْ ﻭَﻟِﻴَﺘَﻤَﺘَّﻌُﻮﺍ ﻓَﺴَﻮْﻑَ ﻳَﻌْﻠَﻤُﻮﻥَ﴿٦٦﴾ ﺍَﻭَ ﻟَﻢْ ﻳَﺮَﻭْﺍ ﺍَﻧَّﺎ ﺟَﻌَﻠْﻨَﺎ ﺣَﺮَﻣًﺎ ﺍَﻣِﻨًﺎ ﻭَﻳُﺘَﺨَﻄَّﻒُ ﺍﻟﻨَّﺎﺱُ ﻣِﻦْ ﺣَﻮْﻟِﻬِﻢْ ﺍَﻓَﺒِﺎﻟْﺒَﺎﻃِﻞِ ﻳُﻮْٔﻣِﻨﻮُﻥَ ﻭَﺑِﻨِﻌْﻤَﺔِ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﻳَﻜْﻔُﺮُﻭﻥَ﴿٦٧﴾ ﻭَﻣَﻦْ ﺍَﻇْﻠَﻢُ ﻣِﻤَّﻦِ ﺍﻓْﺘَﺮَﻯ ﻋَﻠَﻰ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﻛَﺬِﺑًﺎ ﺍَﻭْ ﻛَﺬَّﺏَ ﺑِﺎﻟْﺤَﻖِّ ﻟَﻤَّﺎ ﺟَٓﺎﺀَﻩُ ﺍَﻟَﻴْﺲَ ﻓِﻰ ﺟَﻬَﻨَّﻢَ ﻣَﺜْﻮًﻯ ﻟِﻠْﻜَﺎﻓِﺮِﻳﻦَ﴿٦٨﴾ ﻭَﺍﻟَّﺬِﻳﻦَ ﺟَﺎﻫَﺪُﻭﺍ ﻓِﻴﻨَﺎ ﻟَﻨَﻬْﺪِﻳَﻨَّﻬُﻢْ ﺳُﺒُﻠَﻨَﺎ ﻭَﺍِﻥَّ ﺍﻟﻠَّﻪَ ﻟَﻤَﻊَ ﺍﻟْﻤُﺤْﺴِﻨِﻴﻦَ﴿٦٩﴾

Önceki Sure: Kasas Suresi ← Kur'an → Rum Suresi: Sonraki Sure

test