Kategori:Tecri Fil Bahr Ayetleri sayfasının kaynağını görüntüle

[[Kategori:İçinde Geçen Kelimelere Göre Ayetler]]
Bu kategoride Kur'an'da gemilerin denizlerde yüzüp gitmesi için kullanılan Tecri Fil Bahr ifadesi geçen ayetler listelenmiştir.

==Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği==

''Bkz. [[:Kategori:Halaka/Halku/Halkissemavati Vel Ard Ayetleri|Halakassemavati Vel Ard Ayetleri Kategorisi]]''

Kur’an, beşerin nazarına sanat-ı İlahiyenin mensucatını açar, gösterir. Sonra fezlekede o mensucatı, esma içinde tayyeder veyahut akla havale eder.

...

İkincinin misallerinden:

[[Bakara 164|{{Arabi|اِنَّ فٖى خَلْقِ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَاخْتِلَافِ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَالْفُلْكِ الَّتٖى تَجْرٖى فِى الْبَحْرِ بِمَا يَنْفَعُ النَّاسَ وَمَٓا اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنَ السَّمَٓاءِ مِنْ مَٓاءٍ فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَبَثَّ فٖيهَا مِنْ كُلِّ دَٓابَّةٍ وَتَصْرٖيفِ الرِّيَاحِ وَالسَّحَابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّمَٓاءِ وَالْاَرْضِ لَاٰيَاتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ}}]]

İşte Cenab-ı Hakk’ın kemal-i kudretini ve azamet-i rububiyetini gösteren ve vahdaniyetine şehadet eden semavat ve arzın hilkatindeki tecelli-i saltanat-ı uluhiyet; ve gece gündüzün ihtilafındaki tecelli-i rububiyet; ve hayat-ı içtimaiye-i insana en büyük bir vasıta olan gemiyi denizde teshir ile tecelli-i rahmet; ve semadan âb-ı hayatı ölmüş zemine gönderip zemini yüz bin taifeleriyle ihya edip bir mahşer-i acayip suretine getirmekteki tecelli-i azamet-i kudret; ve zeminde hadsiz muhtelif hayvanatı basit bir topraktan halk etmekteki tecelli-i rahmet ve kudret; ve rüzgârları, nebatat ve hayvanatın teneffüs ve telkîhlerine hizmet gibi vezaif-i azîme ile tavzif edip tedbir ve teneffüse salih vaziyete getirmek için tahrik ve idaresindeki tecelli-i rahmet ve hikmet; ve zemin ve âsuman ortasında vasıta-i rahmet olan bulutları bir mahşer-i acayip gibi muallakta toplayıp dağıtmak, bir ordu gibi istirahat ettirip vazife başına davet etmek gibi teshirindeki tecelli-i rububiyet gibi mensucat-ı sanatı ta’dad ettikten sonra aklı, onların hakaikine ve tafsiline sevk edip tefekkür ettirmek için [[Bakara 164|{{Arabi|لَاٰيَاتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ}}]] der. Onunla ukûlü ikaz için akla havale eder.

([[Risale:25._Söz#.C4.B0kinci_N.C3.BCkte-i_Bel.C3.A2gat|25. Söz]])
----
Zaman ihtiyarlandıkça Kur'an gençleşiyor, rumûzu tavazzuh ediyor.

Meselâ:

[[Enfal 65|{{Arabi|ﺍِﻥْ ﻳَﻜُﻦْ ﻣِﻨْﻜُﻢْ ﻋِﺸْﺮُﻭﻥَ ..ﺍﻟﺦ}}]]

Meselâ:

[[Bakara 164|{{Arabi|تَجْرٖى فِى الْبَحْرِ..الخ}}]]

Meselâ:

[[Buruc 4|{{Arabi|ﻗُﺘِﻞَ ﺍَﺻْﺤَﺎﺏُ ﺍﻟْﺎُﺧْﺪُﻭﺩِ..ﺍﻟﺦ}}]]

Meselâ... Meselâ... ilh.

([[Risale:İşarat_(Asar-ı_Bediiyye)#Altıncı_şart|İşarat, Asar-ı Bediiyye]])
----
Bir şey merkeb ve binilmiş ise [[Risale:Asar-ı Bediiyye (Ayet-Hadis Mealleri)#158|{{Arabi|ﻋَﻠَﻰ}}]] lafzına müstehak olduğu gibi, zarf gibi içine aldığından [[Risale:Asar-ı Bediiyye (Ayet-Hadis Mealleri)#159|{{Arabi|ﻓِﻰ}}]] lafzını ister. [[Bakara 164|{{Arabi|ﺗَﺠْﺮِﻯ ﻓِﻰ ﺍﻟْﺒَﺤْﺮِ}}]] gibi. 

([[Risale:Muhakemat_(Asar-ı_Bediiyye)#Sekizinci_Mes'ele_2|Muhakemat]])
----
Hem mesela

[[İbrahim 32|{{Arabi|اَللّٰهُ الَّذٖى خَلَقَ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضَ وَاَنْزَلَ مِنَ السَّمَٓاءِ مَٓاءً فَاَخْرَجَ بِهٖ مِنَ الثَّمَرَاتِ رِزْقًا لَكُمْ وَسَخَّرَ لَكُمُ الْفُلْكَ لِتَجْرِىَ فِى الْبَحْرِ بِاَمْرِهٖ وَسَخَّرَ لَكُمُ الْاَنْهَارَ}}]]

[[İbrahim 33|{{Arabi|وَسَخَّرَ لَكُمُ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ دَٓائِبَيْنِ وَسَخَّرَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ}}]]

[[İbrahim 34|{{Arabi|وَاٰتٰيكُمْ مِنْ كُلِّ مَا سَاَلْتُمُوهُ وَاِنْ تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللّٰهِ لَا تُحْصُوهَا}}]]

İşte şu âyetler, evvela Cenab-ı Hakk’ın insana karşı şu koca kâinatı nasıl bir saray hükmünde halk edip semadan zemine âb-ı hayatı gönderip, insanlara rızkı yetiştirmek için zemini ve semayı iki hizmetkâr ettiği gibi zeminin sair aktarında bulunan her bir nevi meyvelerinden, her bir adama istifade imkânı vermek hem insanlara semere-i sa’ylerini mübadele edip her nevi medar-ı maişetini temin etmek için gemiyi insana musahhar etmiştir. Yani denize, rüzgâra, ağaca öyle bir vaziyet vermiş ki rüzgâr bir kamçı, gemi bir at, deniz onun ayağı altında bir çöl gibi durur. İnsanları gemi vasıtasıyla bütün zemine münasebettar etmekle beraber ırmakları, büyük nehirleri, insanın fıtrî birer vesait-i nakliyesi hükmünde teshir, hem güneş ile ayı seyrettirip mevsimleri ve mevsimlerde değişen Mün’im-i Hakiki’nin renk renk nimetlerini insanlara takdim etmek için iki musahhar hizmetkâr ve o büyük dolabı çevirmek için iki dümenci hükmünde halk etmiş. Hem gece ve gündüzü insana musahhar yani hâb-ı rahatına geceyi örtü, gündüzü maişetlerine ticaretgâh hükmünde teshir etmiştir.

([[Risale:25._Söz#Alt.C4.B1nc.C4.B1_N.C3.BCkte-i_Bel.C3.A2gat|25. Söz]])