Kategori:Efela Ya'kilun Ayetleri sayfasının kaynağını görüntüle

[[Kategori:İçinde Geçen Kelimelere Göre Ayetler]]
[[Kategori:Akla Havale Eden Ayetler]]
Bu kategoride Kur'an'da Efelâ Ya'kilûn (Hala akletmiyorlar mı) ifadesi geçen ayetler listelenmiştir.

==Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği==

Dersiniz: “Kur’an mu’cizedir. Hem nihayetsiz belâgattadır. Hem umuma her vakitte hidayettir.” Halbuki şöyle bazı hâdisat-ı cüz’iyeyi tarihvari bir surette musırrane tekrar etmekte ne mana var? Bir ineği kesmek gibi bir vakıa-i cüz’iyeyi, o kadar mühim tavsifat ile böyle zikretmek, hattâ o sure-i azîmeye de [[El-Bakara]] tesmiye etmekte ne münasebet var? Hem de [[Hz. Adem (as)|Âdem]]’e secde olan hâdise, sırf bir emr-i gaybîdir. Akıl ona yol bulamaz. Kavî bir imandan sonra teslim ve iz’an edilebilir. Halbuki Kur’an, umum ehl-i akla ders veriyor. Çok yerlerde [[Yasin 68|{{Arabi|اَفَلَا يَعْقِلُونَ}}]] der, akla havale eder. Hem taşların tesadüfî olan bazı hâlât-ı tabiiyesini ehemmiyetle beyan etmekte ne hidayet var?

([[Risale:20._Söz#Birinci_Makam|20. Söz]])
----
Yani Kur’an-ı Mu’cizü’l-Beyan’ın altı ciheti parlaktır ve nurludur. Evham ve şübehat içine giremez. Çünkü arkası arşa dayanıyor, o cihette nur-u vahiy var. Önünde ve hedefinde saadet-i dâreyn var. Ebede, âhirete el atmış; cennet ve saadet nuru var. Üstünde sikke-i i’caz parlıyor. Altında bürhan ve delil direkleri var. İçi hâlis hidayet. Sağı [[Bakara 285|{{Arabi|اَفَلَا يَعْقِلُونَ}}]] ler ile ukûlü istintakla “Sadakte” dedirtiyor. Solunda; kalplere ezvak-ı ruhanî vermekle, vicdanları istişhad ederek “Bârekellah” dediren Kur’an-ı Mu’cizü’l-Beyan’a hangi köşeden, hangi cihetten evham ve şübehatın hırsızları girebilir?

([[Risale:19._Mektup#Üçüncü_Nükte|19. Mektup]])
----
Hem İslâmiyet, vücub-u zekât ve hurmet-i riba gibi binler şefkat-perverane mesail ile fukarayı ve avamı himaye ettiği

[[Yasin 68|{{Arabi|اَفَلَا يَعْقِلُونَ}}]]

[[En'am 50|{{Arabi|اَفَلَا يَتَفَكَّرُونَ}}]]

[[Nisa 82|{{Arabi|اَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ}}]]

gibi kelimatıyla aklı ve ilmi istişhad ve ikaz ettiği ve ehl-i ilmi himaye ettiği cihetle daima İslâmiyet, fukaraların ve ehl-i ilmin kalesi ve melcei olmuştur. Onun için İslâmiyet’e karşı küsmeye hiçbir sebep yoktur.

([[Risale:26._Mektup#Beşinci_Mesele|26. Mektup]])
----
Kur’an-ı Kerîm [[Mülk 3|{{Arabi|فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرٰى مِنْ فُطُورٍ}}]] der. Kur’an’da delil-i inayet, vücuh-u mümkinenin en mükemmel vechi ile bulunuyor. Kur’an, kâinatta tefekküre emir verdiği gibi fevaidi tezkâr ve nimetleri ta’dad eden âyâtın fevasıl ve hâtimelerinde galiben akla havale ve vicdanla müşaverete sevk etmek için

[[Bakara 77|{{Arabi|اَوَلَا يَعْلَمُونَ}}]]

[[Yasin 68|{{Arabi|اَفَلَا يَعْقِلُونَ}}]]

[[Yunus 3|{{Arabi|اَفَلَا تَتَذَكَّرُونَ}}]]

[[Haşir 2|{{Arabi|فَاعْتَبِرُوا}}]]

gibi o bürhan-ı inayeti ezhanda tesbit ediyor.

([[Risale:Nokta_(Mesnevi)#Birincisi_2|Nokta, Mesnevi-i N.]])
----
Kur’an’ın üslub-u hakîmanesine yemin ederim ki: Nasâra’yı ve emsalini havalandırarak dalalet derelerine atan, yalnız aklı azl ve bürhanı tard ve ruhbanı taklit etmektir. Hem de İslâmiyet’i daima tecelli ve inbisat-ı efkâr nisbetinde hakaiki inkişaf ettiren, yalnız İslâmiyet’in hakikat üzerinde olan teessüs ve bürhan ile takallüdü ve akıl ile meşvereti ve taht-ı hakikat üstünde bulunması ve ezelden ebede müteselsil olan hikmetin desatirine mutabakat ve muhakâtıdır. Acaba görülmüyor: Âyâtın ekser fevatih ve havatiminde nev-i beşeri vicdana havale ve aklın istişaresine hamlettiriyor. Diyor:

[[Ğaşiye 17|{{Arabi|ﺍَﻓَﻠﺎَ ﻳَﻨْﻈُﺮُﻭﻥَ}}]] ve [[Al-i İmran 137|{{Arabi|ﻓَﺎﻧْﻈُﺮُﻭﺍ}}]] ve [[Nisa 82|{{Arabi|ﺍَﻓَﻠﺎَ ﻳَﺘَﺪَﺑَّﺮُﻭﻥَ}}]] ve [[En'am 80|{{Arabi|ﺍَﻓَﻠﺎَ ﻳَﺘَﺬَﻛَّﺮُﻭﻥَ}}]] ve [[Sebe 46|{{Arabi|ﺗَﻔَﻜَّﺮُﻭﺍ}}]] ve [[Bakara 9|{{Arabi|ﻣَﺎ ﻳَﺸْﻌُﺮُﻭﻥَ}}]] ve [[Yasin 68|{{Arabi|ﻳَﻌْﻘِﻠُﻮﻥَ}}]] ve [[Bakara 170|{{Arabi|ﻣَﺎﻳَﻌْﻘِﻠُﻮﻥَ}}]] ve [[Bakara 75|{{Arabi|ﻳَﻌْﻠَﻤُﻮﻥَ}}]] ve [[Haşir 2|{{Arabi|ﻓَﺎﻋْﺘَﺒِﺮُﻭﺍ ﻳَﺎ ﺍُﻭﻟِﻰ ﺍﻟْﺎَﻟْﺒَﺎﺏِ}}]]

Ben dahi derim:

[[Haşir 2|{{Arabi|ﻓَﺎﻋْﺘَﺒِﺮُﻭﺍ ﻳَﺎ ﺍُﻭﻟِﻰ ﺍﻟْﺎَﻟْﺒَﺎﺏِ}}]]

([[Risale:Birinci_Makale_(Muhakemat)#Sekizinci_Mukaddime|Muhakemat]])
----
İslâmiyet akıl dinidir. Kur’an-ı Hakîm’in pek çok yerlerinde {{Arabi|اَفَلَا يَعْقِلُونَ ، اَفَلَا تَذَكَّرُونَ ، اَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ}} âyetleriyle akla havale ediyor. Kur’an-ı Hakîm’in ve keza tercüman-ı zîşanı olan Resul-i Ekrem aleyhissalâtü vesselâmın hadîslerinin hiçbirisi yoktur ki akl-ı selim ile mütalaa edildiği vakitte akıl, onu kabul etmemiş olsun. Belki akıl, hikmeti anladığı vakit hayretinden secde ediyor. Risale-i Nur’da makaleleri neşredilen kırk altı meşhur feylesoflar tasdik etmişler ki: “ Kur’an, aklî ve mantıkî bir dini ders veriyor.”

([[Risale:Konferans_(Küçük_Kitap)#Camiü’l-Ezhere_Yazılan_Bir_Mektup|Konferans]])

==Risale-i Nur'daki Diğer Alakalı Yerler==

Hem Kur’an-ı Hakîm lisanıyla

[[Bakara 44|{{Arabi|اَفَلَا تَعْقِلُونَ}}]]

[[Nisa 82|{{Arabi|اَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ}}]]

[[En'am 50|{{Arabi|اَفَلَا يَتَفَكَّرُونَ}}]]

gibi kudsî havaleler ile aklı istişhad ediyor ve ikaz ediyor ve akla havale ediyor, tahkike sevk ediyor. Onun ile ehl-i ilim ve ashab-ı akla din namına makam veriyor, ehemmiyet veriyor. Katolik mezhebi gibi aklı azletmiyor, ehl-i tefekkürü susturmuyor, körü körüne taklit istemiyor.

([[Risale:29._Mektup#.C4.B0kinci_.C4.B0.C5.9Faret|29. Mektup]])