Kuran:Kalem sayfasının kaynağını görüntüle

===Bölüm 1===

<div id="1">[[Dosya:Kalem 1.png]]</div> <div id="2">[[Dosya:Kalem 2.png]]</div> 

1-2- Nûn. Kaleme ve (kalem tutanların) yazdıklarına andolsun ki (Resûlüm), sen -Rabbinin nimeti sayesinde- mecnun değilsin.

{"Nûn", bir görüşe göre hecâ harflerindendir, manasını ancak Allah bilir. Bunun manasını verme cihetine gidenler ise, daha çok "hokka" kelimesi ile manalandırmışlardır. Böylece, buradaki yemin hokka ile kaleme ve kalemle yazılanlara yapılmış olmaktadır. Bu sûreden önce nâzil olan Alak sûresinde de okumaya dikkat çekilmiş olması, bu manayı kuvvetlendirici görülmektedir.

Müşriklerin, ilk önceleri Hz. Peygamber'i deli divâne diye nitelendirmesine cevap teşkil eden ikinci âyette ise Resûl-i Ekrem'in Allah'ın nimeti ile peygamberlik mertebesine eriştiği belirtilmekte ve zaten her türlü olgunluk alâmetleri kendinde zâhir olan Hz. Peygamber'e karşı bu ithamda bulunan müşriklerin yalancılıkları yüzlerine vurulmaktadır.}

<div id="3">[[Dosya:Kalem 3.png]]</div> 

3- Hiç şüphesiz senin için bitip tükenmeyen bir mükâfat vardır.

<div id="4">[[Dosya:Kalem 4.png]]</div>

4- Ve sen elbette yüce bir ahlâk üzeresin.

<div id="5">[[Dosya:Kalem 5.png]]</div> <div id="6">[[Dosya:Kalem 6.png]]</div> 

5-6- Hanginizde delilik olduğunu yakında sen de göreceksin, onlar da.

<div id="7">[[Dosya:Kalem 7.png]]</div> 

7- Doğrusu Rabbin, kendi yolundan sapan kişiyi en iyi bilendir, hidayete erenleri de en iyi bilen O'dur.

<div id="8">[[Dosya:Kalem 8.png]]</div>

8- O halde, (hakikati) yalan sayanlara boyun eğme!

<div id="9">[[Dosya:Kalem 9.png]]</div>

9- Onlar isterler ki, sen yumuşak davranasın da onlar da sana yumuşak davransınlar.

{Müşriklerin, Resûlüllah'tan tevhid mücadelesinde tavizkâr davranması yönündeki isteklerine işaret olunmaktadır.}

<div id="10">[[Dosya:Kalem 10.png]]</div> <div id="11">[[Dosya:Kalem 11.png]]</div> <div id="12">[[Dosya:Kalem 12.png]]</div> <div id="13">[[Dosya:Kalem 13.png]]</div> <div id="14">[[Dosya:Kalem 14.png]]</div>

10-11-12-13-14- (Resûlüm!) Alabildiğine yemin eden, aşağılık, daima kusur arayıp kınayan, durmadan lâf götürüp getiren, iyiliği hep engelleyen, mütecâviz, günaha dadanmış, kaba ve haşin, bütün bunlardan sonra bir de soysuzlukla damgalanmış kimselerden hiçbirine, mal ve oğulları vardır diye, sakın boyun eğme.

<div id="15">[[Dosya:Kalem 15.png]]</div> 

15- Ona âyetlerimiz okunduğu zaman o, "Öncekilerin masalları!" der. 

====Sayfa 564====

<div id="16">[[Dosya:Kalem 16.png]]</div>

16- Biz yakında onun burnuna damga vuracağız (kibirini kırıp rezil edeceğiz).

<div id="17">[[Dosya:Kalem 17.png]]</div> <div id="18">[[Dosya:Kalem 18.png]]</div> 

17-18- Biz, vaktiyle "bahçe sahipleri"ne belâ verdiğimiz gibi, onlara da belâ verdik. Hani onlar (bahçe sahipleri), sabah olurken (kimse görmeden) onu (mahsullerini) devşireceklerine yemin etmişlerdi. Onlar istisna da etmiyorlardı

{"İnşâallah" demiyorlardı veya yoksulların payını ayırmıyorlardı.}

<div id="19">[[Dosya:Kalem 19.png]]</div> <div id="20">[[Dosya:Kalem 20.png]]</div>

19-20- Fakat onlar daha uykudayken Rabbinin katından (gönderilen) kuşatıcı bir âfet (ateş) bahçeyi sarıverdi de, bahçe kapkara kesildi.

<div id="21">[[Dosya:Kalem 21.png]]</div> <div id="22">[[Dosya:Kalem 22.png]]</div> 

21-22- (Beri tarafta ise) onlar, sabah olurken: Madem devşireceksiniz, hadi erkenden mahsülünüzün başına gidin! diye birbirlerine seslendiler.

<div id="23">[[Dosya:Kalem 23.png]]</div> <div id="24">[[Dosya:Kalem 24.png]]</div>

23-24- Derken: Aman, bugün orada hiçbir yoksul yanınıza sokulmasın! diye fısıldaşa fısıldaşa yola koyuldular.

<div id="25">[[Dosya:Kalem 25.png]]</div>

25- (Evet, yoksullara yardıma) güçleri yettiği halde, onları yardımdan mahrum etmek niyet ve azmi ile erkenden yola düştüler.

<div id="26">[[Dosya:Kalem 26.png]]</div>

26- Fakat bahçeyi gördüklerinde: Mutlaka yolumuzu şaşırmış olmalıyız! dediler.

{Yanlış yere gelmediklerini anlayınca da 27. âyette meâli verilen sözü söylediler.}

<div id="27">[[Dosya:Kalem 27.png]]</div>

27- Yok yok, doğrusu biz mahrum bırakılmışız!

<div id="28">[[Dosya:Kalem 28.png]]</div>

28- İçlerinden en makul olanı şöyle dedi: Ben size "Rabbinizi tesbih etsenize" dememiş miydim?

<div id="29">[[Dosya:Kalem 29.png]]</div> 

29- Rabbimizi tesbih ederiz; doğrusu biz (kendi kendimize) yazık etmişiz, dediler.

<div id="30">[[Dosya:Kalem 30.png]]</div>

30- Ardından, kabahati birbirlerine yüklemeye başladılar.

<div id="31">[[Dosya:Kalem 31.png]]</div>

31- (Nihayet) şöyle dediler: Yazıklar olsun bize! Gerçekten biz azgın kişilermişiz.

<div id="32">[[Dosya:Kalem 32.png]]</div> 

32- Belki Rabbimiz bize bunun yerine daha iyisini verir. Çünkü biz (artık) Rabbimizi(O'nun hoşnutluğunu) arzuluyoruz.

<div id="33">[[Dosya:Kalem 33.png]]</div>

33- İşte azap böyledir. Ahiret azabı ise elbette daha büyüktür. Keşke bilselerdi!