Küçük Âşık Mehmed sayfasının kaynağını görüntüle

[[Kategori:Şahıs]]
'''Küçük Âşık Mehmed''' ya da Hacı Âşık, Mevlâna Halid Hazretlerinin talebelerindendir. Şam'da Mevlana Halid'i ziyaret etmiş ve yıllarca hizmetinde kalmıştır. Mevlâna Halid Hazretleri kendisine cübbesini emanet etmiş ve bu cübbe en son torunu Âsiye hanıma intikal etmiştir. Âsiye hanımın kocası Tahir Bey Kastamonu Hapishanesine müdür olarak tayin edildiği zaman Mevlânâ Halid'in emaneti olan bu asırlık yadigâr cübbe A^siye hanım vasıtasıyla sahibine, yani Bediüzzaman'a ulaşmıştır.<ref name='a'>http://www.haliliyevakfi.org.tr/haberler/mevlana-halid-in-cubbesi-kucuk-asik-ve-bediuzzaman.html</ref>

==Şahsi Bilgiler==
'''Diğer İsimleri:''' Küçük Aşık, Hacı Aşık

'''Doğum Yeri ve Tarihi:''' Afyon, l885

'''Vefat Yeri ve Tarihi:''' 1845<ref name='a' />

'''Kabrinin Yeri:''' Afyon, Devrane mezarlığı. Bu mezarlık sonradan kaldırıldığı zaman, Hacı Âşık Mehmed Efendinin sadece mezar taşı getirilip, bugün adıyla anılan camiin yanına dikilmiştir.

==Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği==
Yine bir gün, Mevlana Hâlid (ks) Hazretlerinin '''Küçük Âşık''' namında bir talebesinin neslinden mübarek bir hanım, yanında (Hâşiye<ref>O hanım “'''Âsiye'''”dir.</ref>) çok senelerden beri muhafaza ettiği Mevlana Hazretlerinin cübbesini, ramazan-ı şerifte teberrüken Üstadımızın yanında kalsın diye Feyzi ile gönderir. Üstadımız hemen Emin kardeşimize yıkamak için emrederek Cenab-ı Hakk’a şükretmeye başlar. Feyzi’nin hatırına: “Bu hanım, benim ile yirmi gün için gönderdi; Üstadım neden sahip çıkıyor?” diye hayretler içinde kalır. Sonra o hanımı görür, o hanım Feyzi’ye der ki: “Üstad hediyeleri kabul etmediğinden bu suretle belki kabul eder diye öyle söylemiştim. Fakat emanet onundur, canımız dahi feda olsun.” der, o kardeşimizi hayretten kurtarır.

Evet, mübarek Üstadımızın o cübbeyi kabulü, Mevlana Hâlid’den sonra vazife-i teceddüd-ü dinin kendilerine intikaline bir alâmet telakki etmesindendir, derler. Hem de öyle olmak lâzım. Çünkü hadîs-i sahihte: اِنَّ اللّٰهَ يَبْعَثُ لِهٰذِهِ الْاُمَّةِ عَلٰى رَاْسِ كُلِّ مِاَةِ سَنَةٍ مَنْ يُجَدِّدُ لَهَا دٖينَهَا buyurulmuş. Mevlana Hazretlerinin veladeti 1193, Üstadımız Hazretlerinin ise 1293’tür. Bu hadîsin tam izahı Risale-i Gavsiye’de vardır.

([[Risale:Kastamonu_Hayatı#Kastamonu’da Bedîüzzaman’a Sekiz Sene Hizmet Eden Mehmed Feyzi ile Kıymettar Bir Nur Talebesi Olan Emin’in Bir Mektubudur|Tarihçe-i Hayat, Kastamonu Hayatı]])

==Risale-i Nur'daki Diğer Alakalı Yerler==
İkincisi: Eski zamanda, on dört yaşında iken icazet almanın alâmeti olan üstad tarafından sarık sardırmak, bir cübbe bana giydirmek vaziyetine maniler bulundu. Yaşımın küçüklüğüyle, memleketimizde büyük hocalara mahsus kisveyi giymek yakışmadığı…

Sâniyen, o zamanda büyük âlimler, bana karşı üstadlık vaziyeti değil, ya rakip veyahut teslimiyet derecesine girdikleri için bana cübbe giydirecek ve üstadlık vaziyetini alacak, kendilerine güvenenler bulunmadı. Ve evliya-yı azîmeden dört beş zatın vefat etmeleri cihetinde, elli altı senedir icazetin zahir alâmeti olan cübbeyi giymek ve bir üstadın elini öpmek, üstadlığını kabul etmek hakkımı bugünlerde, yüz senelik bir mesafede Hazret-i Mevlana Zülcenaheyn Hâlid Ziyaeddin kendi cübbesini, o cübbeye sarılan bir sarık ile pek garib bir tarzda bana giydirmek için gönderdiğini bazı emarelerle bana kanaat geldi. Ben de o mübarek ve yüz yaşında cübbeyi giyiyorum. Cenab-ı Hakk’a yüz binler şükrediyorum (Hâşiye<ref>Bu mübarek emaneti, Risale-i Nur talebelerinden ve âhiret hemşirelerimizden '''Âsiye''' namında bir muhterem hanımın eliyle aldım.</ref>).

([[Risale:Lemeat'tan Önceki Mektuplar (Kastamonu)#50. Parça|Kastamonu Lahikası]])
----

==İlgili Resimler/Fotoğraflar==

==İlgili Maddeler==
*[[Mevlana Halid-i Bağdadi]]
*[[Âsiye Mülazımoğlu]]

==Kaynakça==