Risale:Dördüncü Söz (İman ve Küfür Muvazeneleri) - Revizyon geçmişi

Turker: /* Dördüncü Söz */

2025-08-18T21:56:39Z

Dördüncü Söz

← Önceki sürüm		00.56, 19 Ağustos 2025 tarihindeki hâli
3. satır:		3. satır:
	=Dördüncü Söz=		=Dördüncü Söz=

	بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحٖيمِ		[[Risale:4. Söz (Ayet-Hadis Mealleri)#1\|{{Arabi\|بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحٖيمِ}}]]

	اَلصَّلَاةُ عِمَادُ الدّٖينِ		[[Risale:4. Söz (Ayet-Hadis Mealleri)#2\|{{Arabi\|اَلصَّلَاةُ عِمَادُ الدّٖينِ}}]]

	Namaz, ne kadar kıymettar ve mühim hem ne kadar ucuz ve az bir masraf ile kazanılır hem namazsız adam ne kadar divane ve zararlı olduğunu, iki kere iki dört eder derecesinde kat’î anlamak istersen şu temsilî hikâyeciğe bak, gör:		[[Namaz]], ne kadar kıymettar ve mühim hem ne kadar ucuz ve az bir masraf ile kazanılır hem namazsız adam ne kadar divane ve zararlı olduğunu, iki kere iki dört eder derecesinde kat’î anlamak istersen şu temsilî hikâyeciğe bak, gör:

	Bir zaman bir büyük hâkim, iki hizmetkârını, her birisine yirmi dört altın verip iki ay uzaklıkta has ve güzel bir çiftliğine ikamet etmek için gönderiyor. Ve onlara emreder ki: “Şu para ile yol ve bilet masrafı yapınız. Hem oradaki meskeninize lâzım bazı şeyleri mübayaa ediniz. Bir günlük mesafede bir istasyon vardır. Hem araba hem gemi hem şimendifer hem tayyare bulunur. Sermayeye göre binilir.”		Bir zaman bir büyük hâkim, iki hizmetkârını, her birisine yirmi dört altın verip iki ay uzaklıkta has ve güzel bir çiftliğine ikamet etmek için gönderiyor. Ve onlara emreder ki: “Şu para ile yol ve bilet masrafı yapınız. Hem oradaki meskeninize lâzım bazı şeyleri mübayaa ediniz. Bir günlük mesafede bir istasyon vardır. Hem araba hem gemi hem şimendifer hem tayyare bulunur. Sermayeye göre binilir.”
19. satır:		19. satır:
	İşte ey namazsız adam ve ey namazdan hoşlanmayan nefsim!		İşte ey namazsız adam ve ey namazdan hoşlanmayan nefsim!

	O hâkim ise Rabb’imiz, Hâlık’ımızdır. O iki hizmetkâr yolcu ise biri mütedeyyin, namazını şevk ile kılar; diğeri gafil, namazsız insanlardır. O yirmi dört altın ise yirmi dört saat her gündeki ömürdür. O has çiftlik ise cennettir. O istasyon ise kabirdir. O seyahat ise kabre, haşre, ebede gidecek beşer yolculuğudur. Amele göre, takva kuvvetine göre, o uzun yolu mütefavit derecede katederler. Bir kısım ehl-i takva, berk gibi bin senelik yolu bir günde keser. Bir kısmı da hayal gibi elli bin senelik bir mesafeyi bir günde kateder. Kur’an-ı Azîmüşşan, şu hakikate iki âyetiyle işaret eder. O bilet ise namazdır. Bir tek saat, beş vakit namaza abdestle kâfi gelir.		O hâkim ise Rabb’imiz, Hâlık’ımızdır. O iki hizmetkâr yolcu ise biri mütedeyyin, namazını şevk ile kılar; diğeri gafil, namazsız insanlardır. O yirmi dört altın ise yirmi dört saat her gündeki ömürdür. O has çiftlik ise cennettir. O istasyon ise kabirdir. O seyahat ise kabre, haşre, ebede gidecek beşer yolculuğudur. Amele göre, takva kuvvetine göre, o uzun yolu mütefavit derecede katederler. Bir kısım ehl-i takva, berk gibi bin senelik yolu bir günde keser. Bir kısmı da hayal gibi elli bin senelik bir mesafeyi bir günde kateder. Kur’an-ı Azîmüşşan, şu hakikate [[:Kategori:Tayy-ı_Zaman,_Tayy-ı_Mekan_ve_Bast-ı_Zaman_Ayetleri\|iki âyetiyle]] işaret eder. O bilet ise namazdır. Bir tek saat, beş vakit namaza abdestle kâfi gelir.

	Acaba yirmi üç saatini şu kısacık hayat-ı dünyeviyeye sarf eden ve o uzun hayat-ı ebediyeye bir tek saatini sarf etmeyen; ne kadar zarar eder, ne kadar nefsine zulmeder, ne kadar hilaf-ı akıl hareket eder. Zira bin adamın iştirak ettiği bir piyango kumarına yarı malını vermek, akıl kabul ederse halbuki kazanç ihtimali binde birdir. Sonra yirmi dörtten bir malını, yüzde doksan dokuz ihtimal ile kazancı musaddak bir hazine-i ebediyeye vermemek; ne kadar hilaf-ı akıl ve hikmet hareket ettiğini, ne kadar akıldan uzak düştüğünü, kendini âkıl zanneden adam anlamaz mı?		Acaba yirmi üç saatini şu kısacık hayat-ı dünyeviyeye sarf eden ve o uzun hayat-ı ebediyeye bir tek saatini sarf etmeyen; ne kadar zarar eder, ne kadar nefsine zulmeder, ne kadar hilaf-ı akıl hareket eder. Zira bin adamın iştirak ettiği bir piyango kumarına yarı malını vermek, akıl kabul ederse halbuki kazanç ihtimali binde birdir. Sonra yirmi dörtten bir malını, yüzde doksan dokuz ihtimal ile kazancı musaddak bir hazine-i ebediyeye vermemek; ne kadar hilaf-ı akıl ve hikmet hareket ettiğini, ne kadar akıldan uzak düştüğünü, kendini âkıl zanneden adam anlamaz mı?

Turker 08.47, 6 Şubat 2021 tarihinde

2021-02-06T08:47:50Z

← Önceki sürüm		11.47, 6 Şubat 2021 tarihindeki hâli
1. satır:		1. satır:
	[[Category:İman ve Küfür Muvazeneleri]]		[[Category:İman ve Küfür Muvazeneleri]]
	''Önceki Risale: [[Risale:Üçüncü Söz (İman ve Küfür Muvazeneleri)\|Üçüncü Söz]] ← [[Risale:İman ve Küfür Muvazeneleri\|İman ve Küfür Muvazeneleri]] → [[Risale:Beşinci Söz (İman ve Küfür Muvazeneleri)\|Beşinci Söz]]: Sonraki Risale''		''Önceki Risale: [[Risale:Üçüncü Söz (İman ve Küfür Muvazeneleri)\|Üçüncü Söz]] ← [[Risale:İman ve Küfür Muvazeneleri\|İman ve Küfür Muvazeneleri]] → [[Risale:Beşinci Söz (İman ve Küfür Muvazeneleri)\|Beşinci Söz]]: Sonraki Risale''
			=Dördüncü Söz=

			بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحٖيمِ

			اَلصَّلَاةُ عِمَادُ الدّٖينِ

			Namaz, ne kadar kıymettar ve mühim hem ne kadar ucuz ve az bir masraf ile kazanılır hem namazsız adam ne kadar divane ve zararlı olduğunu, iki kere iki dört eder derecesinde kat’î anlamak istersen şu temsilî hikâyeciğe bak, gör:

			Bir zaman bir büyük hâkim, iki hizmetkârını, her birisine yirmi dört altın verip iki ay uzaklıkta has ve güzel bir çiftliğine ikamet etmek için gönderiyor. Ve onlara emreder ki: “Şu para ile yol ve bilet masrafı yapınız. Hem oradaki meskeninize lâzım bazı şeyleri mübayaa ediniz. Bir günlük mesafede bir istasyon vardır. Hem araba hem gemi hem şimendifer hem tayyare bulunur. Sermayeye göre binilir.”

			İki hizmetkâr, ders aldıktan sonra giderler. Birisi bahtiyar idi ki istasyona kadar bir parça para masraf eder. Fakat o masraf içinde, efendisinin hoşuna gidecek öyle güzel bir ticaret elde eder ki sermayesi birden bine çıkar.

			Öteki hizmetkâr bedbaht, serseri olduğundan istasyona kadar yirmi üç altınını sarf eder. Kumara mumara verip zayi eder, bir tek altını kalır. Arkadaşı ona der: “Yahu, şu liranı bir bilete ver. Tâ bu uzun yolda yayan ve aç kalmayasın. Hem bizim efendimiz kerîmdir, belki merhamet eder, ettiğin kusuru affeder. Seni de tayyareye bindirirler. Bir günde mahall-i ikametimize gideriz. Yoksa iki aylık bir çölde aç, yayan, yalnız gitmeye mecbur olursun.”

			Acaba şu adam inat edip o tek lirasını bir define anahtarı hükmünde olan bir bilete vermeyip muvakkat bir lezzet için sefahete sarf etse; gayet akılsız, zararlı, bedbaht olduğunu, en akılsız adam dahi anlamaz mı?

			İşte ey namazsız adam ve ey namazdan hoşlanmayan nefsim!

			O hâkim ise Rabb’imiz, Hâlık’ımızdır. O iki hizmetkâr yolcu ise biri mütedeyyin, namazını şevk ile kılar; diğeri gafil, namazsız insanlardır. O yirmi dört altın ise yirmi dört saat her gündeki ömürdür. O has çiftlik ise cennettir. O istasyon ise kabirdir. O seyahat ise kabre, haşre, ebede gidecek beşer yolculuğudur. Amele göre, takva kuvvetine göre, o uzun yolu mütefavit derecede katederler. Bir kısım ehl-i takva, berk gibi bin senelik yolu bir günde keser. Bir kısmı da hayal gibi elli bin senelik bir mesafeyi bir günde kateder. Kur’an-ı Azîmüşşan, şu hakikate iki âyetiyle işaret eder. O bilet ise namazdır. Bir tek saat, beş vakit namaza abdestle kâfi gelir.

			Acaba yirmi üç saatini şu kısacık hayat-ı dünyeviyeye sarf eden ve o uzun hayat-ı ebediyeye bir tek saatini sarf etmeyen; ne kadar zarar eder, ne kadar nefsine zulmeder, ne kadar hilaf-ı akıl hareket eder. Zira bin adamın iştirak ettiği bir piyango kumarına yarı malını vermek, akıl kabul ederse halbuki kazanç ihtimali binde birdir. Sonra yirmi dörtten bir malını, yüzde doksan dokuz ihtimal ile kazancı musaddak bir hazine-i ebediyeye vermemek; ne kadar hilaf-ı akıl ve hikmet hareket ettiğini, ne kadar akıldan uzak düştüğünü, kendini âkıl zanneden adam anlamaz mı?

			Halbuki namazda ruhun ve kalbin ve aklın büyük bir rahatı vardır. Hem cisme de o kadar ağır bir iş değildir. Hem namaz kılanın diğer mubah dünyevî amelleri, güzel bir niyet ile ibadet hükmünü alır. Bu surette bütün sermaye-i ömrünü, âhirete mal edebilir. Fâni ömrünü, bir cihette ibka eder.

	''Önceki Risale: [[Risale:Üçüncü Söz (İman ve Küfür Muvazeneleri)\|Üçüncü Söz]] ← [[Risale:İman ve Küfür Muvazeneleri\|İman ve Küfür Muvazeneleri]] → [[Risale:Beşinci Söz (İman ve Küfür Muvazeneleri)\|Beşinci Söz]]: Sonraki Risale''		''Önceki Risale: [[Risale:Üçüncü Söz (İman ve Küfür Muvazeneleri)\|Üçüncü Söz]] ← [[Risale:İman ve Küfür Muvazeneleri\|İman ve Küfür Muvazeneleri]] → [[Risale:Beşinci Söz (İman ve Küfür Muvazeneleri)\|Beşinci Söz]]: Sonraki Risale''

Turker: Yeni sayfa: "Category:İman ve Küfür Muvazeneleri ''Önceki Risale: Üçüncü Söz ← Risale:İman ve Küfür Muvazeneleri..."

2016-11-11T08:05:00Z

Yeni sayfa: "Category:İman ve Küfür Muvazeneleri ''Önceki Risale: Üçüncü Söz ← Risale:İman ve Küfür Muvazeneleri..."

Yeni sayfa

[[Category:İman ve Küfür Muvazeneleri]]
''Önceki Risale: [[Risale:Üçüncü Söz (İman ve Küfür Muvazeneleri)|Üçüncü Söz]] ← [[Risale:İman ve Küfür Muvazeneleri|İman ve Küfür Muvazeneleri]] → [[Risale:Beşinci Söz (İman ve Küfür Muvazeneleri)|Beşinci Söz]]: Sonraki Risale''

''Önceki Risale: [[Risale:Üçüncü Söz (İman ve Küfür Muvazeneleri)|Üçüncü Söz]] ← [[Risale:İman ve Küfür Muvazeneleri|İman ve Küfür Muvazeneleri]] → [[Risale:Beşinci Söz (İman ve Küfür Muvazeneleri)|Beşinci Söz]]: Sonraki Risale''