Risale:9. Söz - Revizyon geçmişi

Turker 07.03, 18 Ocak 2026 tarihinde

2026-01-18T07:03:45Z

← Önceki sürüm		10.03, 18 Ocak 2026 tarihindeki hâli
1. satır:		1. satır:
	[[Category:Sözler]]		[[Category:Sözler]]
	~~[[Kategori:Risale Okuma Sayfaları (Latin Harfi)]]~~
	''Önceki Risale: [[Risale:8. Söz\|Sekizinci Söz]] ← [[Risale:Sözler\|Sözler]] → [[Risale:10. Söz\|Onuncu Söz]]: Sonraki Risale''		''Önceki Risale: [[Risale:8. Söz\|Sekizinci Söz]] ← [[Risale:Sözler\|Sözler]] → [[Risale:10. Söz\|Onuncu Söz]]: Sonraki Risale''

Turker 06.20, 18 Ocak 2026 tarihinde

2026-01-18T06:20:09Z

← Önceki sürüm		09.20, 18 Ocak 2026 tarihindeki hâli
1. satır:		1. satır:
	[[Category:Sözler]]		[[Category:Sözler]]
			[[Kategori:Risale Okuma Sayfaları (Latin Harfi)]]
	''Önceki Risale: [[Risale:8. Söz\|Sekizinci Söz]] ← [[Risale:Sözler\|Sözler]] → [[Risale:10. Söz\|Onuncu Söz]]: Sonraki Risale''		''Önceki Risale: [[Risale:8. Söz\|Sekizinci Söz]] ← [[Risale:Sözler\|Sözler]] → [[Risale:10. Söz\|Onuncu Söz]]: Sonraki Risale''

Turker 04.03, 5 Ağustos 2025 tarihinde

2025-08-05T04:03:50Z

← Önceki sürüm		07.03, 5 Ağustos 2025 tarihindeki hâli
2. satır:		2. satır:
	''Önceki Risale: [[Risale:8. Söz\|Sekizinci Söz]] ← [[Risale:Sözler\|Sözler]] → [[Risale:10. Söz\|Onuncu Söz]]: Sonraki Risale''		''Önceki Risale: [[Risale:8. Söz\|Sekizinci Söz]] ← [[Risale:Sözler\|Sözler]] → [[Risale:10. Söz\|Onuncu Söz]]: Sonraki Risale''

	''Bu risale hakkında bilgi edinmek için [[Dokuzuncu Söz]] sayfasına ve bu ~~sayfayı~~ Kur'an hattıyla okumak için [[Risale:9. Söz (Kur'an Hattı)\|Dokuzuncu Söz (Kur'an Hattı)]] sayfasına gidin''		''Bu risale hakkında bilgi edinmek için [[Dokuzuncu Söz]] sayfasına ve bu risaleyi Kur'an hattıyla okumak için [[Risale:9. Söz (Kur'an Hattı)\|Dokuzuncu Söz (Kur'an Hattı)]] sayfasına gidin''

	=Dokuzuncu Söz=		=Dokuzuncu Söz=

Turker 03.46, 5 Ağustos 2025 tarihinde

2025-08-05T03:46:58Z

← Önceki sürüm		06.46, 5 Ağustos 2025 tarihindeki hâli
1. satır:		1. satır:
	[[Category:Sözler]]		[[Category:Sözler]]
	''Önceki Risale: [[Risale:8. Söz\|Sekizinci Söz]] ← [[Risale:Sözler\|Sözler]] → [[Risale:10. Söz\|Onuncu Söz]]: Sonraki Risale''		''Önceki Risale: [[Risale:8. Söz\|Sekizinci Söz]] ← [[Risale:Sözler\|Sözler]] → [[Risale:10. Söz\|Onuncu Söz]]: Sonraki Risale''

			''Bu risale hakkında bilgi edinmek için [[Dokuzuncu Söz]] sayfasına ve bu sayfayı Kur'an hattıyla okumak için [[Risale:9. Söz (Kur'an Hattı)\|Dokuzuncu Söz (Kur'an Hattı)]] sayfasına gidin''

	=Dokuzuncu Söz=		=Dokuzuncu Söz=

Turker: /* Dokuzuncu Söz */

2025-02-18T17:11:04Z

Dokuzuncu Söz

← Önceki sürüm		20.11, 18 Şubat 2025 tarihindeki hâli
9. satır:		9. satır:
	[[Rum 18\|{{Arabi\|وَلَهُ الْحَمْدُ فِى السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَعَشِيًّا وَحٖينَ تُظْهِرُونَ}}]]		[[Rum 18\|{{Arabi\|وَلَهُ الْحَمْدُ فِى السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَعَشِيًّا وَحٖينَ تُظْهِرُونَ}}]]

	Ey birader! Benden, ~~namazın~~ şu muayyen beş vakte hikmet-i tahsisini soruyorsun. Pek çok hikmetlerinden yalnız birisine işaret ederiz.		Ey birader! Benden, [[namaz]]ın şu muayyen beş vakte hikmet-i tahsisini soruyorsun. Pek çok hikmetlerinden yalnız birisine işaret ederiz.

	Evet, her bir namazın vakti, mühim bir inkılab başı olduğu gibi azîm bir tasarruf-u İlahînin âyinesi ve o tasarruf içinde ihsanat-ı külliye-i İlahiyenin birer ma’kesi olduğundan, Kadîr-i Zülcelal’e o vakitlerde daha ziyade tesbih ve tazim ve hadsiz nimetlerinin iki vakit ortasında toplanmış yekûnüne karşı şükür ve hamd demek olan namaza emredilmiştir. Şu ince ve derin manayı bir parça fehmetmek için beş nükteyi nefsimle beraber dinlemek lâzım.		Evet, her bir namazın vakti, mühim bir inkılab başı olduğu gibi azîm bir tasarruf-u İlahînin âyinesi ve o tasarruf içinde ihsanat-ı külliye-i İlahiyenin birer ma’kesi olduğundan, Kadîr-i Zülcelal’e o vakitlerde daha ziyade tesbih ve tazim ve hadsiz nimetlerinin iki vakit ortasında toplanmış yekûnüne karşı şükür ve hamd demek olan namaza emredilmiştir. Şu ince ve derin manayı bir parça fehmetmek için beş nükteyi nefsimle beraber dinlemek lâzım.

Turker 09.45, 10 Ağustos 2024 tarihinde

2024-08-10T09:45:18Z

← Önceki sürüm		12.45, 10 Ağustos 2024 tarihindeki hâli
93. satır:		93. satır:
	Hem şimdi yatmış nebatat, hayvanat gibi gizlenmiş güneşler, hüşyar yıldızlar, birer nefer misillü emrine musahhar ve bu misafirhane-i âlemde birer lambası ve hizmetkârı olan Zat-ı Zülcelal’in kibriyasını düşünüp {{Arabi\|‌اَللّٰهُ اَكْبَرُ}} deyip rükûya varmak…		Hem şimdi yatmış nebatat, hayvanat gibi gizlenmiş güneşler, hüşyar yıldızlar, birer nefer misillü emrine musahhar ve bu misafirhane-i âlemde birer lambası ve hizmetkârı olan Zat-ı Zülcelal’in kibriyasını düşünüp {{Arabi\|‌اَللّٰهُ اَكْبَرُ}} deyip rükûya varmak…

	Hem bütün mahlukatın secde-i kübrasını düşünüp, yani şu gecede yatmış mahlukat gibi her senede, her asırdaki enva-ı mevcudat, hattâ arz, hattâ dünya, birer muntazam ordu, belki birer mutî nefer gibi vazife-i ubudiyet-i dünyeviyesinden ~~“Emr~~-i kün ~~feyekûn”~~ ile terhis edildiği zaman, yani âlem-i gayba gönderildiği vakit, nihayet intizam ile zevalde gurûb seccadesinde {{Arabi\|‌اَللّٰهُ اَكْبَرُ}} deyip secde ettikleri…		Hem bütün mahlukatın secde-i kübrasını düşünüp, yani şu gecede yatmış mahlukat gibi her senede, her asırdaki enva-ı mevcudat, hattâ arz, hattâ dünya, birer muntazam ordu, belki birer mutî nefer gibi vazife-i ubudiyet-i dünyeviyesinden “[[Kün Feyekun\|Emr-i kün feyekûn]]” ile terhis edildiği zaman, yani âlem-i gayba gönderildiği vakit, nihayet intizam ile zevalde gurûb seccadesinde {{Arabi\|‌اَللّٰهُ اَكْبَرُ}} deyip secde ettikleri…

	Hem Emr-i “[[Kün Feyekun\|{{Arabi\|كُنْ فَيَكُونُ}}]]”den gelen bir sayha-i ihya ve ikaz ile yine baharda kısmen aynen, kısmen mislen haşrolup kıyam edip kemer-beste-i hizmet-i Mevla oldukları gibi şu insancık onlara iktidaen o Rahman-ı Zülkemal’in, o Rahîm-i Zülcemal’in bârgâh-ı huzurunda hayret-âlûd bir muhabbet, beka-âlûd bir mahviyet, izzet-âlûd bir tezellül içinde {{Arabi\|‌اَللّٰهُ اَكْبَرُ}} deyip sücuda gitmek, yani bir nevi mi’raca çıkmak demek olan işâ namazını kılmak, ne kadar hoş, ne kadar güzel, ne kadar şirin, ne kadar yüksek, ne kadar aziz ve leziz, ne kadar makul ve münasip bir vazife, bir hizmet, bir ubudiyet, bir ciddi hakikat olduğunu elbette anladın.		Hem Emr-i “[[Kün Feyekun\|{{Arabi\|كُنْ فَيَكُونُ}}]]”den gelen bir sayha-i ihya ve ikaz ile yine baharda kısmen aynen, kısmen mislen haşrolup kıyam edip kemer-beste-i hizmet-i Mevla oldukları gibi şu insancık onlara iktidaen o Rahman-ı Zülkemal’in, o Rahîm-i Zülcemal’in bârgâh-ı huzurunda hayret-âlûd bir muhabbet, beka-âlûd bir mahviyet, izzet-âlûd bir tezellül içinde {{Arabi\|‌اَللّٰهُ اَكْبَرُ}} deyip sücuda gitmek, yani bir nevi mi’raca çıkmak demek olan işâ namazını kılmak, ne kadar hoş, ne kadar güzel, ne kadar şirin, ne kadar yüksek, ne kadar aziz ve leziz, ne kadar makul ve münasip bir vazife, bir hizmet, bir ubudiyet, bir ciddi hakikat olduğunu elbette anladın.

Turker 09.44, 10 Ağustos 2024 tarihinde

2024-08-10T09:44:43Z

← Önceki sürüm		12.44, 10 Ağustos 2024 tarihindeki hâli
95. satır:		95. satır:
	Hem bütün mahlukatın secde-i kübrasını düşünüp, yani şu gecede yatmış mahlukat gibi her senede, her asırdaki enva-ı mevcudat, hattâ arz, hattâ dünya, birer muntazam ordu, belki birer mutî nefer gibi vazife-i ubudiyet-i dünyeviyesinden “Emr-i kün feyekûn” ile terhis edildiği zaman, yani âlem-i gayba gönderildiği vakit, nihayet intizam ile zevalde gurûb seccadesinde {{Arabi\|‌اَللّٰهُ اَكْبَرُ}} deyip secde ettikleri…		Hem bütün mahlukatın secde-i kübrasını düşünüp, yani şu gecede yatmış mahlukat gibi her senede, her asırdaki enva-ı mevcudat, hattâ arz, hattâ dünya, birer muntazam ordu, belki birer mutî nefer gibi vazife-i ubudiyet-i dünyeviyesinden “Emr-i kün feyekûn” ile terhis edildiği zaman, yani âlem-i gayba gönderildiği vakit, nihayet intizam ile zevalde gurûb seccadesinde {{Arabi\|‌اَللّٰهُ اَكْبَرُ}} deyip secde ettikleri…

	Hem Emr-i “[[~~Bakara 117~~\|{{Arabi\|كُنْ فَيَكُونُ}}]]”den gelen bir sayha-i ihya ve ikaz ile yine baharda kısmen aynen, kısmen mislen haşrolup kıyam edip kemer-beste-i hizmet-i Mevla oldukları gibi şu insancık onlara iktidaen o Rahman-ı Zülkemal’in, o Rahîm-i Zülcemal’in bârgâh-ı huzurunda hayret-âlûd bir muhabbet, beka-âlûd bir mahviyet, izzet-âlûd bir tezellül içinde {{Arabi\|‌اَللّٰهُ اَكْبَرُ}} deyip sücuda gitmek, yani bir nevi mi’raca çıkmak demek olan işâ namazını kılmak, ne kadar hoş, ne kadar güzel, ne kadar şirin, ne kadar yüksek, ne kadar aziz ve leziz, ne kadar makul ve münasip bir vazife, bir hizmet, bir ubudiyet, bir ciddi hakikat olduğunu elbette anladın.		Hem Emr-i “[[Kün Feyekun\|{{Arabi\|كُنْ فَيَكُونُ}}]]”den gelen bir sayha-i ihya ve ikaz ile yine baharda kısmen aynen, kısmen mislen haşrolup kıyam edip kemer-beste-i hizmet-i Mevla oldukları gibi şu insancık onlara iktidaen o Rahman-ı Zülkemal’in, o Rahîm-i Zülcemal’in bârgâh-ı huzurunda hayret-âlûd bir muhabbet, beka-âlûd bir mahviyet, izzet-âlûd bir tezellül içinde {{Arabi\|‌اَللّٰهُ اَكْبَرُ}} deyip sücuda gitmek, yani bir nevi mi’raca çıkmak demek olan işâ namazını kılmak, ne kadar hoş, ne kadar güzel, ne kadar şirin, ne kadar yüksek, ne kadar aziz ve leziz, ne kadar makul ve münasip bir vazife, bir hizmet, bir ubudiyet, bir ciddi hakikat olduğunu elbette anladın.

	Demek şu beş vakit, her biri birer inkılab-ı azîmin işaratı ve icraat-ı cesîme-i Rabbaniyenin emaratı ve in’amat-ı külliye-i İlahiyenin alâmatı olduklarından, borç ve zimmet olan farz namazın o zamanlara tahsisi, nihayet hikmettir.		Demek şu beş vakit, her biri birer inkılab-ı azîmin işaratı ve icraat-ı cesîme-i Rabbaniyenin emaratı ve in’amat-ı külliye-i İlahiyenin alâmatı olduklarından, borç ve zimmet olan farz namazın o zamanlara tahsisi, nihayet hikmettir.

Turker: /* Beşinci Nükte */

2024-08-02T16:00:55Z

Beşinci Nükte

← Önceki sürüm		19.00, 2 Ağustos 2024 tarihindeki hâli
85. satır:		85. satır:
	Hem muvakkaten onu unutan ve gizlenen dünyayı, o dahi unutup dertlerini kalbin ağlamasıyla dergâh-ı rahmette döküp hem ne olur ne olmaz, ölüme benzeyen uykuya girmeden evvel, son vazife-i ubudiyetini yapıp yevmiye defter-i amelini hüsn-ü hâtime ile bağlamak için salâta kıyam etmek, yani bütün fâni sevdiklerine bedel bir Mabud ve Mahbub-u Bâki’nin ve bütün dilencilik ettiği âcizlere bedel bir Kadîr-i Kerîm’in ve bütün titrediği muzırların şerrinden kurtulmak için bir Hafîz-i Rahîm’in huzuruna çıkmak…		Hem muvakkaten onu unutan ve gizlenen dünyayı, o dahi unutup dertlerini kalbin ağlamasıyla dergâh-ı rahmette döküp hem ne olur ne olmaz, ölüme benzeyen uykuya girmeden evvel, son vazife-i ubudiyetini yapıp yevmiye defter-i amelini hüsn-ü hâtime ile bağlamak için salâta kıyam etmek, yani bütün fâni sevdiklerine bedel bir Mabud ve Mahbub-u Bâki’nin ve bütün dilencilik ettiği âcizlere bedel bir Kadîr-i Kerîm’in ve bütün titrediği muzırların şerrinden kurtulmak için bir Hafîz-i Rahîm’in huzuruna çıkmak…

	Hem Fatiha ile başlamak, yani bir şeye yaramayan ve yerinde olmayan nâkıs, fakir mahlukları medih ve minnettarlığa bedel, bir Kâmil-i Mutlak ve Ganiyy-i Mutlak ve Rahîm-i Kerîm olan Rabbü’l-âlemîn’i medh ü sena etmek…		Hem [[Fatiha Suresi\|Fatiha]] ile başlamak, yani bir şeye yaramayan ve yerinde olmayan nâkıs, fakir mahlukları medih ve minnettarlığa bedel, bir Kâmil-i Mutlak ve Ganiyy-i Mutlak ve Rahîm-i Kerîm olan Rabbü’l-âlemîn’i medh ü sena etmek…

	Hem [[Fatiha 5\|{{Arabi\|اِيَّاكَ نَعْبُدُ}}]] hitabına terakki etmek, yani küçüklüğü, hiçliği, kimsesizliği ile beraber, ezel ve ebed sultanı olan Mâlik-i Yevmi’d-din’e intisabıyla şu kâinatta nazdar bir misafir ve ehemmiyetli bir vazifedar makamına girip [[Fatiha 5\|{{Arabi\|اِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ اِيَّاكَ نَسْتَعٖينُ}}]] demekle bütün mahlukat namına kâinatın cemaat-i kübrası ve cemiyet-i uzmasındaki ibadat ve istianatı ona takdim etmek…		Hem [[Fatiha 5\|{{Arabi\|اِيَّاكَ نَعْبُدُ}}]] hitabına terakki etmek, yani küçüklüğü, hiçliği, kimsesizliği ile beraber, ezel ve ebed sultanı olan Mâlik-i Yevmi’d-din’e intisabıyla şu kâinatta nazdar bir misafir ve ehemmiyetli bir vazifedar makamına girip [[Fatiha 5\|{{Arabi\|اِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ اِيَّاكَ نَسْتَعٖينُ}}]] demekle bütün mahlukat namına kâinatın cemaat-i kübrası ve cemiyet-i uzmasındaki ibadat ve istianatı ona takdim etmek…

Turker: /* Üçüncü Nükte */

2024-08-02T14:27:40Z

Üçüncü Nükte

← Önceki sürüm		17.27, 2 Ağustos 2024 tarihindeki hâli
33. satır:		33. satır:
	==Üçüncü Nükte==		==Üçüncü Nükte==

	Nasıl ki insan, şu âlem-i kebirin bir misal-i musağğarıdır ve Fatiha-i Şerife, şu Kur’an-ı Azîmüşşan’ın bir timsal-i münevveridir. Namaz dahi bütün ibadatın envaını şâmil bir fihriste-i nuraniyedir ve bütün esnaf-ı mahlukatın elvan-ı ibadetlerine işaret eden bir harita-i kudsiyedir.		Nasıl ki insan, şu âlem-i kebirin bir misal-i musağğarıdır ve [[Fatiha Suresi\|Fatiha-i Şerife]], şu Kur’an-ı Azîmüşşan’ın bir timsal-i münevveridir. Namaz dahi bütün ibadatın envaını şâmil bir fihriste-i nuraniyedir ve bütün esnaf-ı mahlukatın elvan-ı ibadetlerine işaret eden bir harita-i kudsiyedir.

	==Dördüncü Nükte==		==Dördüncü Nükte==

Turker: /* Beşinci Nükte */

2024-06-11T08:22:05Z

Beşinci Nükte

← Önceki sürüm		11.22, 11 Haziran 2024 tarihindeki hâli
81. satır:		81. satır:
	İşâ vaktinde –ki o vakit– gündüzün ufukta kalan bakiyye-i âsârı dahi kaybolup gece âlemi kâinatı kaplar. [[Risale:9. Söz (Ayet-Hadis Mealleri)#4\|{{Arabi\|مُقَلِّبُ الَّيْلِ وَ النَّهَارِ}}]] olan Kadîr-i Zülcelal’in o beyaz sahifeyi bu siyah sahifeye çevirmesindeki tasarrufat-ı Rabbaniyesiyle yazın müzeyyen yeşil sahifesini, kışın bârid beyaz sahifesine çevirmesindeki [[Risale:9. Söz (Ayet-Hadis Mealleri)#5\|{{Arabi\|مُسَخِّرُ الشَّمْسِ وَ الْقَمَرِ}}]] olan Hakîm-i Zülkemal’in icraat-ı İlahiyesini hatırlatır. Hem mürur-u zamanla ehl-i kuburun bakiyye-i âsârı dahi şu dünyadan kesilmesiyle bütün bütün başka âleme geçmesindeki Hâlık-ı mevt ve hayat’ın şuunat-ı İlahiyesini andırır. Hem dar ve fâni ve hakir dünyanın tamamen harap olup azîm sekeratıyla vefat edip geniş ve bâki ve azametli âlem-i âhiretin inkişafında Hâlık-ı arz ve semavat’ın tasarrufat-ı celaliyesini ve tecelliyat-ı cemaliyesini andırır, hatırlattırır bir zamandır. Hem şu kâinatın Mâlik ve Mutasarrıf-ı Hakiki’si, Mabud ve Mahbub-u Hakiki’si o zat olabilir ki gece gündüzü, kış ve yazı, dünya ve âhireti, bir kitabın sahifeleri gibi suhuletle çevirir, yazar bozar, değiştirir. Bütün bunlara hükmeder bir Kadîr-i Mutlak olduğunu ispat eden bir vaziyettir.		İşâ vaktinde –ki o vakit– gündüzün ufukta kalan bakiyye-i âsârı dahi kaybolup gece âlemi kâinatı kaplar. [[Risale:9. Söz (Ayet-Hadis Mealleri)#4\|{{Arabi\|مُقَلِّبُ الَّيْلِ وَ النَّهَارِ}}]] olan Kadîr-i Zülcelal’in o beyaz sahifeyi bu siyah sahifeye çevirmesindeki tasarrufat-ı Rabbaniyesiyle yazın müzeyyen yeşil sahifesini, kışın bârid beyaz sahifesine çevirmesindeki [[Risale:9. Söz (Ayet-Hadis Mealleri)#5\|{{Arabi\|مُسَخِّرُ الشَّمْسِ وَ الْقَمَرِ}}]] olan Hakîm-i Zülkemal’in icraat-ı İlahiyesini hatırlatır. Hem mürur-u zamanla ehl-i kuburun bakiyye-i âsârı dahi şu dünyadan kesilmesiyle bütün bütün başka âleme geçmesindeki Hâlık-ı mevt ve hayat’ın şuunat-ı İlahiyesini andırır. Hem dar ve fâni ve hakir dünyanın tamamen harap olup azîm sekeratıyla vefat edip geniş ve bâki ve azametli âlem-i âhiretin inkişafında Hâlık-ı arz ve semavat’ın tasarrufat-ı celaliyesini ve tecelliyat-ı cemaliyesini andırır, hatırlattırır bir zamandır. Hem şu kâinatın Mâlik ve Mutasarrıf-ı Hakiki’si, Mabud ve Mahbub-u Hakiki’si o zat olabilir ki gece gündüzü, kış ve yazı, dünya ve âhireti, bir kitabın sahifeleri gibi suhuletle çevirir, yazar bozar, değiştirir. Bütün bunlara hükmeder bir Kadîr-i Mutlak olduğunu ispat eden bir vaziyettir.

	İşte nihayetsiz âciz, zayıf hem nihayetsiz fakir, muhtaç hem nihayetsiz bir istikbal zulümatına dalmakta hem nihayetsiz hâdisat içinde çalkanmakta olan ruh-u beşer, yatsı namazını kılmak için şu manadaki işâda ~~İbrahimvari~~ [[En'am 76\|{{Arabi\|لَٓا اُحِبُّ الْاٰفِلٖينَ}}]] deyip Mabud-u Lemyezel, Mahbub-u Lâyezal’in dergâhına namaz ile iltica edip ve şu fâni âlemde ve fâni ömürde ve karanlık dünyada ve karanlık istikbalde, bir Bâki-i Sermedî ile münâcat edip bir parçacık bir sohbet-i bâkiye, birkaç dakikacık bir ömr-ü bâki içinde dünyasına nur serpecek, istikbalini ışıklandıracak, mevcudatın ve ahbabının firak ve zevalinden neş’et eden yaralarına merhem sürecek olan Rahman-ı Rahîm’in iltifat-ı rahmetini ve nur-u hidayetini görüp istemek…		İşte nihayetsiz âciz, zayıf hem nihayetsiz fakir, muhtaç hem nihayetsiz bir istikbal zulümatına dalmakta hem nihayetsiz hâdisat içinde çalkanmakta olan ruh-u beşer, yatsı namazını kılmak için şu manadaki işâda [[İbrahim]]vari [[En'am 76\|{{Arabi\|لَٓا اُحِبُّ الْاٰفِلٖينَ}}]] deyip Mabud-u Lemyezel, Mahbub-u Lâyezal’in dergâhına namaz ile iltica edip ve şu fâni âlemde ve fâni ömürde ve karanlık dünyada ve karanlık istikbalde, bir Bâki-i Sermedî ile münâcat edip bir parçacık bir sohbet-i bâkiye, birkaç dakikacık bir ömr-ü bâki içinde dünyasına nur serpecek, istikbalini ışıklandıracak, mevcudatın ve ahbabının firak ve zevalinden neş’et eden yaralarına merhem sürecek olan Rahman-ı Rahîm’in iltifat-ı rahmetini ve nur-u hidayetini görüp istemek…

	Hem muvakkaten onu unutan ve gizlenen dünyayı, o dahi unutup dertlerini kalbin ağlamasıyla dergâh-ı rahmette döküp hem ne olur ne olmaz, ölüme benzeyen uykuya girmeden evvel, son vazife-i ubudiyetini yapıp yevmiye defter-i amelini hüsn-ü hâtime ile bağlamak için salâta kıyam etmek, yani bütün fâni sevdiklerine bedel bir Mabud ve Mahbub-u Bâki’nin ve bütün dilencilik ettiği âcizlere bedel bir Kadîr-i Kerîm’in ve bütün titrediği muzırların şerrinden kurtulmak için bir Hafîz-i Rahîm’in huzuruna çıkmak…		Hem muvakkaten onu unutan ve gizlenen dünyayı, o dahi unutup dertlerini kalbin ağlamasıyla dergâh-ı rahmette döküp hem ne olur ne olmaz, ölüme benzeyen uykuya girmeden evvel, son vazife-i ubudiyetini yapıp yevmiye defter-i amelini hüsn-ü hâtime ile bağlamak için salâta kıyam etmek, yani bütün fâni sevdiklerine bedel bir Mabud ve Mahbub-u Bâki’nin ve bütün dilencilik ettiği âcizlere bedel bir Kadîr-i Kerîm’in ve bütün titrediği muzırların şerrinden kurtulmak için bir Hafîz-i Rahîm’in huzuruna çıkmak…

← Önceki sürüm		12.45, 10 Ağustos 2024 tarihindeki hâli
93. satır:		93. satır:
	Hem şimdi yatmış nebatat, hayvanat gibi gizlenmiş güneşler, hüşyar yıldızlar, birer nefer misillü emrine musahhar ve bu misafirhane-i âlemde birer lambası ve hizmetkârı olan Zat-ı Zülcelal’in kibriyasını düşünüp {{Arabi\|‌اَللّٰهُ اَكْبَرُ}} deyip rükûya varmak…		Hem şimdi yatmış nebatat, hayvanat gibi gizlenmiş güneşler, hüşyar yıldızlar, birer nefer misillü emrine musahhar ve bu misafirhane-i âlemde birer lambası ve hizmetkârı olan Zat-ı Zülcelal’in kibriyasını düşünüp {{Arabi\|‌اَللّٰهُ اَكْبَرُ}} deyip rükûya varmak…

	Hem bütün mahlukatın secde-i kübrasını düşünüp, yani şu gecede yatmış mahlukat gibi her senede, her asırdaki enva-ı mevcudat, hattâ arz, hattâ dünya, birer muntazam ordu, belki birer mutî nefer gibi vazife-i ubudiyet-i dünyeviyesinden ~~“Emr~~-i kün ~~feyekûn”~~ ile terhis edildiği zaman, yani âlem-i gayba gönderildiği vakit, nihayet intizam ile zevalde gurûb seccadesinde {{Arabi\|‌اَللّٰهُ اَكْبَرُ}} deyip secde ettikleri…		Hem bütün mahlukatın secde-i kübrasını düşünüp, yani şu gecede yatmış mahlukat gibi her senede, her asırdaki enva-ı mevcudat, hattâ arz, hattâ dünya, birer muntazam ordu, belki birer mutî nefer gibi vazife-i ubudiyet-i dünyeviyesinden “[[Kün Feyekun\|Emr-i kün feyekûn]]” ile terhis edildiği zaman, yani âlem-i gayba gönderildiği vakit, nihayet intizam ile zevalde gurûb seccadesinde {{Arabi\|‌اَللّٰهُ اَكْبَرُ}} deyip secde ettikleri…

	Hem Emr-i “[[Kün Feyekun\|{{Arabi\|كُنْ فَيَكُونُ}}]]”den gelen bir sayha-i ihya ve ikaz ile yine baharda kısmen aynen, kısmen mislen haşrolup kıyam edip kemer-beste-i hizmet-i Mevla oldukları gibi şu insancık onlara iktidaen o Rahman-ı Zülkemal’in, o Rahîm-i Zülcemal’in bârgâh-ı huzurunda hayret-âlûd bir muhabbet, beka-âlûd bir mahviyet, izzet-âlûd bir tezellül içinde {{Arabi\|‌اَللّٰهُ اَكْبَرُ}} deyip sücuda gitmek, yani bir nevi mi’raca çıkmak demek olan işâ namazını kılmak, ne kadar hoş, ne kadar güzel, ne kadar şirin, ne kadar yüksek, ne kadar aziz ve leziz, ne kadar makul ve münasip bir vazife, bir hizmet, bir ubudiyet, bir ciddi hakikat olduğunu elbette anladın.		Hem Emr-i “[[Kün Feyekun\|{{Arabi\|كُنْ فَيَكُونُ}}]]”den gelen bir sayha-i ihya ve ikaz ile yine baharda kısmen aynen, kısmen mislen haşrolup kıyam edip kemer-beste-i hizmet-i Mevla oldukları gibi şu insancık onlara iktidaen o Rahman-ı Zülkemal’in, o Rahîm-i Zülcemal’in bârgâh-ı huzurunda hayret-âlûd bir muhabbet, beka-âlûd bir mahviyet, izzet-âlûd bir tezellül içinde {{Arabi\|‌اَللّٰهُ اَكْبَرُ}} deyip sücuda gitmek, yani bir nevi mi’raca çıkmak demek olan işâ namazını kılmak, ne kadar hoş, ne kadar güzel, ne kadar şirin, ne kadar yüksek, ne kadar aziz ve leziz, ne kadar makul ve münasip bir vazife, bir hizmet, bir ubudiyet, bir ciddi hakikat olduğunu elbette anladın.