Risale:1. Şuâ - Revizyon geçmişi

Turker: /* Beşincisi */

2026-05-09T06:06:12Z

Beşincisi

← Önceki sürüm		09.06, 9 Mayıs 2026 tarihindeki hâli
374. satır:		374. satır:
	Şöyle ki: İki {{Arabi\|ت}} sekiz yüz, iki {{Arabi\|ن}} yüz, iki {{Arabi\|م}} seksen, iki {{Arabi\|ك}} kırk, üç {{Arabi\|ز}} yirmi bir, üç {{Arabi\|ى}} otuz, bir {{Arabi\|ب}} bir {{Arabi\|ح}} on “lafzullah” altmış yedi, bir {{Arabi\|ع}} yetmiş, dört {{Arabi\|ل}} dört {{Arabi\|ا}} yüz yirmi dört olup yekûnü bin üç yüz kırk iki (1342) ederek bu asrın şu tarihine nazar-ı dikkati celbetmekle beraber, Kur’an’ın tenziliyle çok alâkadar bir Nur’a parmak basıyor.		Şöyle ki: İki {{Arabi\|ت}} sekiz yüz, iki {{Arabi\|ن}} yüz, iki {{Arabi\|م}} seksen, iki {{Arabi\|ك}} kırk, üç {{Arabi\|ز}} yirmi bir, üç {{Arabi\|ى}} otuz, bir {{Arabi\|ب}} bir {{Arabi\|ح}} on “lafzullah” altmış yedi, bir {{Arabi\|ع}} yetmiş, dört {{Arabi\|ل}} dört {{Arabi\|ا}} yüz yirmi dört olup yekûnü bin üç yüz kırk iki (1342) ederek bu asrın şu tarihine nazar-ı dikkati celbetmekle beraber, Kur’an’ın tenziliyle çok alâkadar bir Nur’a parmak basıyor.

	Ve o tarihten az sonra [[On Dokuzuncu Mektup\|Mu’cizat-ı Ahmediye (asm) Risalesi]] ve [[Yirminci Mektup\|Yirminci]] ve Yirmi Dördüncü ~~Mektuplar~~ gibi Risaletü’n-Nur’un en nurani cüzleri meydan-ı intişara çıkmaları ve Kur’an’ın kırk vecihle i’cazını ispat eden [[Yirmi Beşinci Söz\|Mu’cizat-ı Kur’aniye Risalesi]]’yle haşre dair [[Onuncu Söz]]’ün ikisinin kırk ikide intişarları ve kırk altıda fevkalâde iştiharları aynı tarihte olması bir kuvvetli emaredir ki bu âyet ona hususi bir iltifatı var.		Ve o tarihten az sonra [[On Dokuzuncu Mektup\|Mu’cizat-ı Ahmediye (asm) Risalesi]] ve [[Yirminci Mektup\|Yirminci]] ve [[Yirmi Dördüncü Mektup]]lar gibi Risaletü’n-Nur’un en nurani cüzleri meydan-ı intişara çıkmaları ve Kur’an’ın kırk vecihle i’cazını ispat eden [[Yirmi Beşinci Söz\|Mu’cizat-ı Kur’aniye Risalesi]]’yle haşre dair [[Onuncu Söz]]’ün ikisinin kırk ikide intişarları ve kırk altıda fevkalâde iştiharları aynı tarihte olması bir kuvvetli emaredir ki bu âyet ona hususi bir iltifatı var.

	Hem nasıl ki bu âyetler telif ve intişarına işaret ederler, öyle de yalnız [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#52\|{{Arabi\|تَنْزٖيلُ الْكِتَابِ}}]] kelimesi Risaletü’n-Nur’un ismine –şeddeli “nun” bir “nun” sayılmak cihetiyle– gayet cüz’î bir farkla tevafuk edip remzen bakar, kendine kabul eder. Çünkü [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#52\|{{Arabi\|تَنْزٖيلُ الْكِتَابِ}}]] kelimesi dokuz yüz elli bir (951) ederek Risaletü’n-Nur’un makamı olan dokuz yüz kırk sekize (948) sırlı üç farkla tevafuk noktasından bakar.		Hem nasıl ki bu âyetler telif ve intişarına işaret ederler, öyle de yalnız [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#52\|{{Arabi\|تَنْزٖيلُ الْكِتَابِ}}]] kelimesi Risaletü’n-Nur’un ismine –şeddeli “nun” bir “nun” sayılmak cihetiyle– gayet cüz’î bir farkla tevafuk edip remzen bakar, kendine kabul eder. Çünkü [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#52\|{{Arabi\|تَنْزٖيلُ الْكِتَابِ}}]] kelimesi dokuz yüz elli bir (951) ederek Risaletü’n-Nur’un makamı olan dokuz yüz kırk sekize (948) sırlı üç farkla tevafuk noktasından bakar.

Turker: /* Beşincisi */

2026-03-01T09:26:24Z

Beşincisi

← Önceki sürüm		12.26, 1 Mart 2026 tarihindeki hâli
374. satır:		374. satır:
	Şöyle ki: İki {{Arabi\|ت}} sekiz yüz, iki {{Arabi\|ن}} yüz, iki {{Arabi\|م}} seksen, iki {{Arabi\|ك}} kırk, üç {{Arabi\|ز}} yirmi bir, üç {{Arabi\|ى}} otuz, bir {{Arabi\|ب}} bir {{Arabi\|ح}} on “lafzullah” altmış yedi, bir {{Arabi\|ع}} yetmiş, dört {{Arabi\|ل}} dört {{Arabi\|ا}} yüz yirmi dört olup yekûnü bin üç yüz kırk iki (1342) ederek bu asrın şu tarihine nazar-ı dikkati celbetmekle beraber, Kur’an’ın tenziliyle çok alâkadar bir Nur’a parmak basıyor.		Şöyle ki: İki {{Arabi\|ت}} sekiz yüz, iki {{Arabi\|ن}} yüz, iki {{Arabi\|م}} seksen, iki {{Arabi\|ك}} kırk, üç {{Arabi\|ز}} yirmi bir, üç {{Arabi\|ى}} otuz, bir {{Arabi\|ب}} bir {{Arabi\|ح}} on “lafzullah” altmış yedi, bir {{Arabi\|ع}} yetmiş, dört {{Arabi\|ل}} dört {{Arabi\|ا}} yüz yirmi dört olup yekûnü bin üç yüz kırk iki (1342) ederek bu asrın şu tarihine nazar-ı dikkati celbetmekle beraber, Kur’an’ın tenziliyle çok alâkadar bir Nur’a parmak basıyor.

	Ve o tarihten az sonra Mu’cizat-ı Ahmediye (asm) Risalesi ve Yirminci ve Yirmi Dördüncü Mektuplar gibi Risaletü’n-Nur’un en nurani cüzleri meydan-ı intişara çıkmaları ve Kur’an’ın kırk vecihle i’cazını ispat eden [[Yirmi Beşinci Söz\|Mu’cizat-ı Kur’aniye Risalesi]]’yle haşre dair [[Onuncu Söz]]’ün ikisinin kırk ikide intişarları ve kırk altıda fevkalâde iştiharları aynı tarihte olması bir kuvvetli emaredir ki bu âyet ona hususi bir iltifatı var.		Ve o tarihten az sonra [[On Dokuzuncu Mektup\|Mu’cizat-ı Ahmediye (asm) Risalesi]] ve [[Yirminci Mektup\|Yirminci]] ve Yirmi Dördüncü Mektuplar gibi Risaletü’n-Nur’un en nurani cüzleri meydan-ı intişara çıkmaları ve Kur’an’ın kırk vecihle i’cazını ispat eden [[Yirmi Beşinci Söz\|Mu’cizat-ı Kur’aniye Risalesi]]’yle haşre dair [[Onuncu Söz]]’ün ikisinin kırk ikide intişarları ve kırk altıda fevkalâde iştiharları aynı tarihte olması bir kuvvetli emaredir ki bu âyet ona hususi bir iltifatı var.

	Hem nasıl ki bu âyetler telif ve intişarına işaret ederler, öyle de yalnız [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#52\|{{Arabi\|تَنْزٖيلُ الْكِتَابِ}}]] kelimesi Risaletü’n-Nur’un ismine –şeddeli “nun” bir “nun” sayılmak cihetiyle– gayet cüz’î bir farkla tevafuk edip remzen bakar, kendine kabul eder. Çünkü [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#52\|{{Arabi\|تَنْزٖيلُ الْكِتَابِ}}]] kelimesi dokuz yüz elli bir (951) ederek Risaletü’n-Nur’un makamı olan dokuz yüz kırk sekize (948) sırlı üç farkla tevafuk noktasından bakar.		Hem nasıl ki bu âyetler telif ve intişarına işaret ederler, öyle de yalnız [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#52\|{{Arabi\|تَنْزٖيلُ الْكِتَابِ}}]] kelimesi Risaletü’n-Nur’un ismine –şeddeli “nun” bir “nun” sayılmak cihetiyle– gayet cüz’î bir farkla tevafuk edip remzen bakar, kendine kabul eder. Çünkü [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#52\|{{Arabi\|تَنْزٖيلُ الْكِتَابِ}}]] kelimesi dokuz yüz elli bir (951) ederek Risaletü’n-Nur’un makamı olan dokuz yüz kırk sekize (948) sırlı üç farkla tevafuk noktasından bakar.

Turker: /* On Altıncı Âyet */

2026-01-21T05:49:39Z

On Altıncı Âyet

← Önceki sürüm		08.49, 21 Ocak 2026 tarihindeki hâli
228. satır:		228. satır:
	İşte her derde şifa olan Kur’an’ın ilaçlarının bu zamanda bir kısım kavanozları hükmünde bulunan Resaili’n-Nur dahi bu şifadar âyetin bir medar-ı nazarı olduğuna kuvvetli bir emare şudur ki:		İşte her derde şifa olan Kur’an’ın ilaçlarının bu zamanda bir kısım kavanozları hükmünde bulunan Resaili’n-Nur dahi bu şifadar âyetin bir medar-ı nazarı olduğuna kuvvetli bir emare şudur ki:

	Bu âyetin makam-ı cifrîsi olan bin üç yüz kırk altı (1346) adedi Resaili’n-Nur’un bin üç yüz kırk altıda şifadarane etrafa intişarının tarihine ve Mu’cizat-ı Ahmediye aleyhissalâtü vesselâm namında olan risale-i hârikanın zaman-ı telifine tam tamına tevafukudur. Şu tevafuk hem münasebet-i maneviyeyi teyid ve onunla teeyyüd eder hem remizden işaret derecesine çıkarıyor.		Bu âyetin makam-ı cifrîsi olan bin üç yüz kırk altı (1346) adedi Resaili’n-Nur’un bin üç yüz kırk altıda şifadarane etrafa intişarının tarihine ve [[On Altıncı Mektup\|Mu’cizat-ı Ahmediye]] aleyhissalâtü vesselâm namında olan risale-i hârikanın zaman-ı telifine tam tamına tevafukudur. Şu tevafuk hem münasebet-i maneviyeyi teyid ve onunla teeyyüd eder hem remizden işaret derecesine çıkarıyor.

	==On Yedinci Âyet==		==On Yedinci Âyet==

Turker: /* Yirmi Beşinci Âyet */

2025-11-23T15:20:51Z

Yirmi Beşinci Âyet

← Önceki sürüm		18.20, 23 Kasım 2025 tarihindeki hâli
394. satır:		394. satır:
	Biri de şefkattir, hadsiz olan fakrını hissetmektir ki Rahman ve Rahîm isimlerine bakıyor.		Biri de şefkattir, hadsiz olan fakrını hissetmektir ki Rahman ve Rahîm isimlerine bakıyor.

	Hem şu âyet nasıl ki Resaili’n-Nur’un telif ve tekemmül tarihine tevafukla parmak basıyor, öyle de {{Arabi\|تَنْزٖيلٌ}} kelimesiyle –vakıf mahalli olmadığından tenvin “nun” sayılmak cihetiyle– makamı beş yüz kırk yedi (547) olarak ~~Sözler’in~~ ikinci ve üçüncü ismi olan Resaili’n-Nur ve Risale-i Nur’un adedi olan beş yüz kırk sekiz veya kırk dokuza (548-549) şeddeli “nun” bir “nun” sayılmak cihetiyle pek cüz’î ve sırlı bir veya iki farkla tevafuk ederek remzen ona bakar, dairesine alır.		Hem şu âyet nasıl ki Resaili’n-Nur’un telif ve tekemmül tarihine tevafukla parmak basıyor, öyle de {{Arabi\|تَنْزٖيلٌ}} kelimesiyle –vakıf mahalli olmadığından tenvin “nun” sayılmak cihetiyle– makamı beş yüz kırk yedi (547) olarak [[Sözler]]’in ikinci ve üçüncü ismi olan Resaili’n-Nur ve Risale-i Nur’un adedi olan beş yüz kırk sekiz veya kırk dokuza (548-549) şeddeli “nun” bir “nun” sayılmak cihetiyle pek cüz’î ve sırlı bir veya iki farkla tevafuk ederek remzen ona bakar, dairesine alır.

	Hem		Hem

Turker: /* On Beşinci Âyet */

2025-11-23T15:20:01Z

On Beşinci Âyet

← Önceki sürüm		18.20, 23 Kasım 2025 tarihindeki hâli
220. satır:		220. satır:
	Hem [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#44\|{{Arabi\|قَدْ جَٓاءَكُمْ بُرْهَانٌ}}]] cümlesi yalnız dört farkla {{Arabi\|فرقان}} adedine tevafukla sarîhan baktığı gibi o kudsî bürhan-ı İlahînin bu zamanda parlak ve kuvvetli bir bürhanı olan Resaili’n-Nur’a dahi ikinci cümlesi olan [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#45\|{{Arabi\|اَنْزَلْنَٓا اِلَيْكُمْ نُورًا مُبٖينًا}}]] adedi, iki tenvin vakıfta iki “elif” sayılmak cihetiyle beş yüz doksan sekiz (598) ederek aynen tam tamına Resaili’n-Nur’a ve Risalei’n-Nur adedine tevafuk ile o semavî bürhan-ı kudsînin yerde bir bürhanı Resaili’n-Nur olduğunu remzen haber veriyor.		Hem [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#44\|{{Arabi\|قَدْ جَٓاءَكُمْ بُرْهَانٌ}}]] cümlesi yalnız dört farkla {{Arabi\|فرقان}} adedine tevafukla sarîhan baktığı gibi o kudsî bürhan-ı İlahînin bu zamanda parlak ve kuvvetli bir bürhanı olan Resaili’n-Nur’a dahi ikinci cümlesi olan [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#45\|{{Arabi\|اَنْزَلْنَٓا اِلَيْكُمْ نُورًا مُبٖينًا}}]] adedi, iki tenvin vakıfta iki “elif” sayılmak cihetiyle beş yüz doksan sekiz (598) ederek aynen tam tamına Resaili’n-Nur’a ve Risalei’n-Nur adedine tevafuk ile o semavî bürhan-ı kudsînin yerde bir bürhanı Resaili’n-Nur olduğunu remzen haber veriyor.

	İhtar: ~~Sözler’in~~ üç ismi olan Risalei’n-Nur veya Resaili’n-Nur veya Risaleti’n-Nur’daki şeddeli “nun” iki “nun” sayılmak, cifirce ağlebî bir kaidedir. Şeddeli harf bazen bir, bazen iki sayılabilir.		İhtar: [[Sözler]]’in üç ismi olan Risalei’n-Nur veya Resaili’n-Nur veya Risaleti’n-Nur’daki şeddeli “nun” iki “nun” sayılmak, cifirce ağlebî bir kaidedir. Şeddeli harf bazen bir, bazen iki sayılabilir.

	==On Altıncı Âyet==		==On Altıncı Âyet==

Turker: /* Yedinci Âyet */

2025-11-23T15:18:44Z

Yedinci Âyet

← Önceki sürüm		18.18, 23 Kasım 2025 tarihindeki hâli
160. satır:		160. satır:
	[[Yunus 82\|{{Arabi\|وَ يُحِقُّ اللّٰهُ الْحَقَّ بِكَلِمَاتِهٖ}}]] şu âyet-i meşhurenin küllî manasının bu zamanda zahir bir mâsadakı Risaletü’n-Nur olduğu gibi lafzullahtaki şeddeli “lâm” bir “lâm” ve {{Arabi\|بِكَلِمَاتِهٖ}} deki melfuz “ya” sayılmak şartıyla dokuz yüz doksan sekiz (998) adediyle Risaletü’n-Nur’un dokuz yüz doksan sekiz adedine tam tamına tevafukla, münasebet-i maneviyeye binaen remzen ona bakar. Ve bu remzi latîfleştiren ve kuvvet veren münasebetlerin birisi şudur ki:		[[Yunus 82\|{{Arabi\|وَ يُحِقُّ اللّٰهُ الْحَقَّ بِكَلِمَاتِهٖ}}]] şu âyet-i meşhurenin küllî manasının bu zamanda zahir bir mâsadakı Risaletü’n-Nur olduğu gibi lafzullahtaki şeddeli “lâm” bir “lâm” ve {{Arabi\|بِكَلِمَاتِهٖ}} deki melfuz “ya” sayılmak şartıyla dokuz yüz doksan sekiz (998) adediyle Risaletü’n-Nur’un dokuz yüz doksan sekiz adedine tam tamına tevafukla, münasebet-i maneviyeye binaen remzen ona bakar. Ve bu remzi latîfleştiren ve kuvvet veren münasebetlerin birisi şudur ki:

	Risaletü’n-Nur’un eczaları Sözler namıyla iştihar etmişler. Sözler ise Arapça “kelimat”tır. Ve o kelimat ile Kur’an’ın hakaikini o derece mahz-ı hak ve ayn-ı hakikat olduğunu ispat etmiş ki bu zamanın dinsiz feylesoflarını tam susturuyor.		Risaletü’n-Nur’un eczaları [[Sözler]] namıyla iştihar etmişler. Sözler ise Arapça “kelimat”tır. Ve o kelimat ile Kur’an’ın hakaikini o derece mahz-ı hak ve ayn-ı hakikat olduğunu ispat etmiş ki bu zamanın dinsiz feylesoflarını tam susturuyor.

	==Sekizinci Âyet==		==Sekizinci Âyet==

Turker: /* İki Acib Suale Karşı Def'aten Hatıra Gelen Garib Cevaptır. */

2025-11-23T15:17:18Z

İki Acib Suale Karşı Def'aten Hatıra Gelen Garib Cevaptır.

← Önceki sürüm		18.17, 23 Kasım 2025 tarihindeki hâli
16. satır:		16. satır:
	Hem nasıl ki bir lamba yansa mukabilindeki binler âyineye, her birine tam bir lamba girer. Aynen öyle de bir Yâsin-i Şerif okunsa milyonlar ruhlara hediye edilse her birine tam bir Yâsin-i Şerif düşer.		Hem nasıl ki bir lamba yansa mukabilindeki binler âyineye, her birine tam bir lamba girer. Aynen öyle de bir Yâsin-i Şerif okunsa milyonlar ruhlara hediye edilse her birine tam bir Yâsin-i Şerif düşer.

	İkinci Sual: Şiddetle ve âmirane denildi ki: “Sen Risale-i Nur’un makbuliyetine dair Hazret-i Ali (ra) ve Gavs-ı A’zam (ra) gibi zatların kasidelerinden şahitler gösteriyorsun. Halbuki asıl söz sahibi Kur’an’dır. Risale-i Nur, Kur’an’ın hakiki bir tefsiri ve hakikatinin bir tercümanı ve meselelerinin bürhanıdır. Kur’an ise sair kelâmlar gibi kışırlı, kemikli ve şuuru hususi ve cüz’î değildir. Belki Kur’an, umum işaratıyla ve eczasıyla ayn-ı şuurdur, kışırsızdır; fuzulî, lüzumsuz maddeleri yoktur. Âlem-i gaybın tercümanıdır. Sözler hakkında söz onundur, görelim o ne diyor?”		İkinci Sual: Şiddetle ve âmirane denildi ki: “Sen Risale-i Nur’un makbuliyetine dair Hazret-i Ali (ra) ve Gavs-ı A’zam (ra) gibi zatların kasidelerinden şahitler gösteriyorsun. Halbuki asıl söz sahibi Kur’an’dır. Risale-i Nur, Kur’an’ın hakiki bir tefsiri ve hakikatinin bir tercümanı ve meselelerinin bürhanıdır. Kur’an ise sair kelâmlar gibi kışırlı, kemikli ve şuuru hususi ve cüz’î değildir. Belki Kur’an, umum işaratıyla ve eczasıyla ayn-ı şuurdur, kışırsızdır; fuzulî, lüzumsuz maddeleri yoktur. Âlem-i gaybın tercümanıdır. [[Sözler]] hakkında söz onundur, görelim o ne diyor?”

	Elcevap: Risale-i Nur doğrudan doğruya Kur’an’ın bâhir bir bürhanı ve kuvvetli bir tefsiri ve parlak bir lem’a-i i’caz-ı manevîsi ve o bahrin bir reşhası ve o güneşin bir şuâı ve o maden-i ilm-i hakikatten mülhem ve feyzinden gelen bir tercüme-i maneviyesi olduğundan onun kıymetini ve ehemmiyetini beyan etmek, Kur’an’ın şerefine ve hesabına ve senasına geçtiğinden, elbette Risale-i Nur’un meziyetini beyan etmekliği, hak iktiza eder ve hakikat ister, Kur’an izin verir. Benim gibi bir tercümanın hissesi yalnız şükürdür. Hiçbir cihetle fahre, temeddühe, gurura hakkı yoktur ve olamaz.		Elcevap: Risale-i Nur doğrudan doğruya Kur’an’ın bâhir bir bürhanı ve kuvvetli bir tefsiri ve parlak bir lem’a-i i’caz-ı manevîsi ve o bahrin bir reşhası ve o güneşin bir şuâı ve o maden-i ilm-i hakikatten mülhem ve feyzinden gelen bir tercüme-i maneviyesi olduğundan onun kıymetini ve ehemmiyetini beyan etmek, Kur’an’ın şerefine ve hesabına ve senasına geçtiğinden, elbette Risale-i Nur’un meziyetini beyan etmekliği, hak iktiza eder ve hakikat ister, Kur’an izin verir. Benim gibi bir tercümanın hissesi yalnız şükürdür. Hiçbir cihetle fahre, temeddühe, gurura hakkı yoktur ve olamaz.

Turker: /* Beşincisi */

2025-10-20T23:36:55Z

Beşincisi

← Önceki sürüm		02.36, 21 Ekim 2025 tarihindeki hâli
374. satır:		374. satır:
	Şöyle ki: İki {{Arabi\|ت}} sekiz yüz, iki {{Arabi\|ن}} yüz, iki {{Arabi\|م}} seksen, iki {{Arabi\|ك}} kırk, üç {{Arabi\|ز}} yirmi bir, üç {{Arabi\|ى}} otuz, bir {{Arabi\|ب}} bir {{Arabi\|ح}} on “lafzullah” altmış yedi, bir {{Arabi\|ع}} yetmiş, dört {{Arabi\|ل}} dört {{Arabi\|ا}} yüz yirmi dört olup yekûnü bin üç yüz kırk iki (1342) ederek bu asrın şu tarihine nazar-ı dikkati celbetmekle beraber, Kur’an’ın tenziliyle çok alâkadar bir Nur’a parmak basıyor.		Şöyle ki: İki {{Arabi\|ت}} sekiz yüz, iki {{Arabi\|ن}} yüz, iki {{Arabi\|م}} seksen, iki {{Arabi\|ك}} kırk, üç {{Arabi\|ز}} yirmi bir, üç {{Arabi\|ى}} otuz, bir {{Arabi\|ب}} bir {{Arabi\|ح}} on “lafzullah” altmış yedi, bir {{Arabi\|ع}} yetmiş, dört {{Arabi\|ل}} dört {{Arabi\|ا}} yüz yirmi dört olup yekûnü bin üç yüz kırk iki (1342) ederek bu asrın şu tarihine nazar-ı dikkati celbetmekle beraber, Kur’an’ın tenziliyle çok alâkadar bir Nur’a parmak basıyor.

	Ve o tarihten az sonra Mu’cizat-ı Ahmediye (asm) Risalesi ve Yirminci ve Yirmi Dördüncü Mektuplar gibi Risaletü’n-Nur’un en nurani cüzleri meydan-ı intişara çıkmaları ve Kur’an’ın kırk vecihle i’cazını ispat eden Mu’cizat-ı Kur’aniye ~~Risalesi’yle~~ haşre dair [[Onuncu Söz]]’ün ikisinin kırk ikide intişarları ve kırk altıda fevkalâde iştiharları aynı tarihte olması bir kuvvetli emaredir ki bu âyet ona hususi bir iltifatı var.		Ve o tarihten az sonra Mu’cizat-ı Ahmediye (asm) Risalesi ve Yirminci ve Yirmi Dördüncü Mektuplar gibi Risaletü’n-Nur’un en nurani cüzleri meydan-ı intişara çıkmaları ve Kur’an’ın kırk vecihle i’cazını ispat eden [[Yirmi Beşinci Söz\|Mu’cizat-ı Kur’aniye Risalesi]]’yle haşre dair [[Onuncu Söz]]’ün ikisinin kırk ikide intişarları ve kırk altıda fevkalâde iştiharları aynı tarihte olması bir kuvvetli emaredir ki bu âyet ona hususi bir iltifatı var.

	Hem nasıl ki bu âyetler telif ve intişarına işaret ederler, öyle de yalnız [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#52\|{{Arabi\|تَنْزٖيلُ الْكِتَابِ}}]] kelimesi Risaletü’n-Nur’un ismine –şeddeli “nun” bir “nun” sayılmak cihetiyle– gayet cüz’î bir farkla tevafuk edip remzen bakar, kendine kabul eder. Çünkü [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#52\|{{Arabi\|تَنْزٖيلُ الْكِتَابِ}}]] kelimesi dokuz yüz elli bir (951) ederek Risaletü’n-Nur’un makamı olan dokuz yüz kırk sekize (948) sırlı üç farkla tevafuk noktasından bakar.		Hem nasıl ki bu âyetler telif ve intişarına işaret ederler, öyle de yalnız [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#52\|{{Arabi\|تَنْزٖيلُ الْكِتَابِ}}]] kelimesi Risaletü’n-Nur’un ismine –şeddeli “nun” bir “nun” sayılmak cihetiyle– gayet cüz’î bir farkla tevafuk edip remzen bakar, kendine kabul eder. Çünkü [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#52\|{{Arabi\|تَنْزٖيلُ الْكِتَابِ}}]] kelimesi dokuz yüz elli bir (951) ederek Risaletü’n-Nur’un makamı olan dokuz yüz kırk sekize (948) sırlı üç farkla tevafuk noktasından bakar.

Turker: /* On Dördüncü Âyet */

2025-10-20T04:57:30Z

On Dördüncü Âyet

← Önceki sürüm		07.57, 20 Ekim 2025 tarihindeki hâli
206. satır:		206. satır:
	Harb-i Umumî vasıtasıyla, bin seneden beri Kur’an aleyhinde teraküm eden Avrupa itirazları ve evhamları âlem-i İslâm içinde yol bulup yayıldılar. O şübehatın bir kısmı fennî şeklini giydi, ortaya çıktı. Bu şübehatı ve itirazları bu zamanda def’eden başta Risalei’n-Nur ve şakirdleri göründüğünden, bu âyet bu asra da baktığından Risalei’n-Nur ve şakirdlerine remzen bakmakla beraber ulema-i müteahhirînin mezhebine göre [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#40\|{{Arabi\|اِلَّا اللّٰهُ}}]] da vakfedilmez. O halde makam-ı cifrîsi aynen [[Alak 6\|{{Arabi\|اِنَّ الْاِنْسَانَ لَيَطْغٰى}}]] nın makamı gibi bin üç yüz kırk dört (1344) ederek Resaili’n-Nur ve şakirdlerinin meydan-ı mücahede-i maneviyeye atılmaları tarihine tam tamına tevafukla onları da bu âyetin harîm-i kudsîsinin içine alıyor.		Harb-i Umumî vasıtasıyla, bin seneden beri Kur’an aleyhinde teraküm eden Avrupa itirazları ve evhamları âlem-i İslâm içinde yol bulup yayıldılar. O şübehatın bir kısmı fennî şeklini giydi, ortaya çıktı. Bu şübehatı ve itirazları bu zamanda def’eden başta Risalei’n-Nur ve şakirdleri göründüğünden, bu âyet bu asra da baktığından Risalei’n-Nur ve şakirdlerine remzen bakmakla beraber ulema-i müteahhirînin mezhebine göre [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#40\|{{Arabi\|اِلَّا اللّٰهُ}}]] da vakfedilmez. O halde makam-ı cifrîsi aynen [[Alak 6\|{{Arabi\|اِنَّ الْاِنْسَانَ لَيَطْغٰى}}]] nın makamı gibi bin üç yüz kırk dört (1344) ederek Resaili’n-Nur ve şakirdlerinin meydan-ı mücahede-i maneviyeye atılmaları tarihine tam tamına tevafukla onları da bu âyetin harîm-i kudsîsinin içine alıyor.

	Hem haşrin en kuvvetli ve parlak bir bürhanı olan [[Onuncu Söz]]’ün etrafa yayılması tarihine ve Kur’an’ın kırk vecihle mu’cize olduğunu beyan eden Yirmi Beşinci ~~Söz’ün~~ iştiharı hengâmına hem [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#41\|{{Arabi\|اِنَّ الْاِنْسَانَ لَيَطْغٰى}}]] adedine tam tamına tevafukla bakar.		Hem haşrin en kuvvetli ve parlak bir bürhanı olan [[Onuncu Söz]]’ün etrafa yayılması tarihine ve Kur’an’ın kırk vecihle mu’cize olduğunu beyan eden [[Yirmi Beşinci Söz]]’ün iştiharı hengâmına hem [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#41\|{{Arabi\|اِنَّ الْاِنْسَانَ لَيَطْغٰى}}]] adedine tam tamına tevafukla bakar.

	Eğer mezheb-i selef gibi [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#40\|{{Arabi\|اِلَّا اللّٰهُ}}]] da vakfolsa o halde [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#42\|{{Arabi\|اَلرَّاسِخُونَ}}]] deki şeddeli {{Arabi\|ر}} iki {{Arabi\|ر}} sayılsa bin üç yüz altmış (1360) küsur ederek Risaletü’n-Nur şakirdlerinin bundan on beş yirmi sene sonraki râsihane ve muhakkikane olan ilimlerine ve imanlarına remzen baktığı gibi şeddeli {{Arabi\|ر}} asıl itibarıyla bir “lâm” bir {{Arabi\|ر}} sayılsa bin iki yüz on iki (1212) ederek bundan bir buçuk asır evvel Mevlana Hâlid Zülcenaheyn’in Hindistan’dan getirdiği parlak bir ilm-i hakikat rüsuhuyla o zamanda meydan alan tevilat-ı fâsideyi ve şübehatı dağıtarak yüz senede elli milyondan ziyade insanları daire-i irşadına aldığı ve tenvir ettiği zamanın tarihine tam tamına tevafukla bakar.		Eğer mezheb-i selef gibi [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#40\|{{Arabi\|اِلَّا اللّٰهُ}}]] da vakfolsa o halde [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#42\|{{Arabi\|اَلرَّاسِخُونَ}}]] deki şeddeli {{Arabi\|ر}} iki {{Arabi\|ر}} sayılsa bin üç yüz altmış (1360) küsur ederek Risaletü’n-Nur şakirdlerinin bundan on beş yirmi sene sonraki râsihane ve muhakkikane olan ilimlerine ve imanlarına remzen baktığı gibi şeddeli {{Arabi\|ر}} asıl itibarıyla bir “lâm” bir {{Arabi\|ر}} sayılsa bin iki yüz on iki (1212) ederek bundan bir buçuk asır evvel Mevlana Hâlid Zülcenaheyn’in Hindistan’dan getirdiği parlak bir ilm-i hakikat rüsuhuyla o zamanda meydan alan tevilat-ı fâsideyi ve şübehatı dağıtarak yüz senede elli milyondan ziyade insanları daire-i irşadına aldığı ve tenvir ettiği zamanın tarihine tam tamına tevafukla bakar.

Turker: /* İkincisi */

2025-09-26T06:09:42Z

İkincisi

← Önceki sürüm		09.09, 26 Eylül 2025 tarihindeki hâli
452. satır:		452. satır:
	Âlem-i İslâm için en dehşetli asır altıncı asır ile Hülâgu fitnesi ve on üçüncü asrın âhiri ve on dördüncü asır ile Harb-i Umumî fitneleri ve neticeleri olduğu münasebetiyle bu cümle makam-ı ebcediyle altıncı asra ve evvelki cümle gibi [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#66\|{{Arabi\|اَلْعَزٖيزِ الْحَمٖيدِ}}]] kelimeleri ile bu asra, Sultan Abdülaziz ve Sultan Abdülhamid devirlerine îma eder.		Âlem-i İslâm için en dehşetli asır altıncı asır ile Hülâgu fitnesi ve on üçüncü asrın âhiri ve on dördüncü asır ile Harb-i Umumî fitneleri ve neticeleri olduğu münasebetiyle bu cümle makam-ı ebcediyle altıncı asra ve evvelki cümle gibi [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#66\|{{Arabi\|اَلْعَزٖيزِ الْحَمٖيدِ}}]] kelimeleri ile bu asra, Sultan Abdülaziz ve Sultan Abdülhamid devirlerine îma eder.

	Hem sâbık âyetlerde ise Resaili’n-Nur’un ikinci ismine tevafukla işaret eden umum o âyetler, dehşetli asır olan Hülâgu ve Cengiz asrına dahi îma ederler. Hattâ o âyetlerin hem o asra hem bu asra îmaları içindir ki Hazret-i Ali (ra) ~~Ercuze’sinde~~ ve Gavs-ı A’zam (ra) Kaside’sinde Resaili’n-Nur’a kerametkârane işaret ettikleri vakit hem o asra hem şu asra bakıp hiddetle işaret etmişler.		Hem sâbık âyetlerde ise Resaili’n-Nur’un ikinci ismine tevafukla işaret eden umum o âyetler, dehşetli asır olan Hülâgu ve Cengiz asrına dahi îma ederler. Hattâ o âyetlerin hem o asra hem bu asra îmaları içindir ki Hazret-i Ali (ra) [[Ercuze]]’sinde ve Gavs-ı A’zam (ra) Kaside’sinde Resaili’n-Nur’a kerametkârane işaret ettikleri vakit hem o asra hem şu asra bakıp hiddetle işaret etmişler.

	===Üçüncüsü===		===Üçüncüsü===

← Önceki sürüm		09.06, 9 Mayıs 2026 tarihindeki hâli
374. satır:		374. satır:
	Şöyle ki: İki {{Arabi\|ت}} sekiz yüz, iki {{Arabi\|ن}} yüz, iki {{Arabi\|م}} seksen, iki {{Arabi\|ك}} kırk, üç {{Arabi\|ز}} yirmi bir, üç {{Arabi\|ى}} otuz, bir {{Arabi\|ب}} bir {{Arabi\|ح}} on “lafzullah” altmış yedi, bir {{Arabi\|ع}} yetmiş, dört {{Arabi\|ل}} dört {{Arabi\|ا}} yüz yirmi dört olup yekûnü bin üç yüz kırk iki (1342) ederek bu asrın şu tarihine nazar-ı dikkati celbetmekle beraber, Kur’an’ın tenziliyle çok alâkadar bir Nur’a parmak basıyor.		Şöyle ki: İki {{Arabi\|ت}} sekiz yüz, iki {{Arabi\|ن}} yüz, iki {{Arabi\|م}} seksen, iki {{Arabi\|ك}} kırk, üç {{Arabi\|ز}} yirmi bir, üç {{Arabi\|ى}} otuz, bir {{Arabi\|ب}} bir {{Arabi\|ح}} on “lafzullah” altmış yedi, bir {{Arabi\|ع}} yetmiş, dört {{Arabi\|ل}} dört {{Arabi\|ا}} yüz yirmi dört olup yekûnü bin üç yüz kırk iki (1342) ederek bu asrın şu tarihine nazar-ı dikkati celbetmekle beraber, Kur’an’ın tenziliyle çok alâkadar bir Nur’a parmak basıyor.

	Ve o tarihten az sonra [[On Dokuzuncu Mektup\|Mu’cizat-ı Ahmediye (asm) Risalesi]] ve [[Yirminci Mektup\|Yirminci]] ve Yirmi Dördüncü ~~Mektuplar~~ gibi Risaletü’n-Nur’un en nurani cüzleri meydan-ı intişara çıkmaları ve Kur’an’ın kırk vecihle i’cazını ispat eden [[Yirmi Beşinci Söz\|Mu’cizat-ı Kur’aniye Risalesi]]’yle haşre dair [[Onuncu Söz]]’ün ikisinin kırk ikide intişarları ve kırk altıda fevkalâde iştiharları aynı tarihte olması bir kuvvetli emaredir ki bu âyet ona hususi bir iltifatı var.		Ve o tarihten az sonra [[On Dokuzuncu Mektup\|Mu’cizat-ı Ahmediye (asm) Risalesi]] ve [[Yirminci Mektup\|Yirminci]] ve [[Yirmi Dördüncü Mektup]]lar gibi Risaletü’n-Nur’un en nurani cüzleri meydan-ı intişara çıkmaları ve Kur’an’ın kırk vecihle i’cazını ispat eden [[Yirmi Beşinci Söz\|Mu’cizat-ı Kur’aniye Risalesi]]’yle haşre dair [[Onuncu Söz]]’ün ikisinin kırk ikide intişarları ve kırk altıda fevkalâde iştiharları aynı tarihte olması bir kuvvetli emaredir ki bu âyet ona hususi bir iltifatı var.

	Hem nasıl ki bu âyetler telif ve intişarına işaret ederler, öyle de yalnız [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#52\|{{Arabi\|تَنْزٖيلُ الْكِتَابِ}}]] kelimesi Risaletü’n-Nur’un ismine –şeddeli “nun” bir “nun” sayılmak cihetiyle– gayet cüz’î bir farkla tevafuk edip remzen bakar, kendine kabul eder. Çünkü [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#52\|{{Arabi\|تَنْزٖيلُ الْكِتَابِ}}]] kelimesi dokuz yüz elli bir (951) ederek Risaletü’n-Nur’un makamı olan dokuz yüz kırk sekize (948) sırlı üç farkla tevafuk noktasından bakar.		Hem nasıl ki bu âyetler telif ve intişarına işaret ederler, öyle de yalnız [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#52\|{{Arabi\|تَنْزٖيلُ الْكِتَابِ}}]] kelimesi Risaletü’n-Nur’un ismine –şeddeli “nun” bir “nun” sayılmak cihetiyle– gayet cüz’î bir farkla tevafuk edip remzen bakar, kendine kabul eder. Çünkü [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#52\|{{Arabi\|تَنْزٖيلُ الْكِتَابِ}}]] kelimesi dokuz yüz elli bir (951) ederek Risaletü’n-Nur’un makamı olan dokuz yüz kırk sekize (948) sırlı üç farkla tevafuk noktasından bakar.

← Önceki sürüm		12.26, 1 Mart 2026 tarihindeki hâli
374. satır:		374. satır:
	Şöyle ki: İki {{Arabi\|ت}} sekiz yüz, iki {{Arabi\|ن}} yüz, iki {{Arabi\|م}} seksen, iki {{Arabi\|ك}} kırk, üç {{Arabi\|ز}} yirmi bir, üç {{Arabi\|ى}} otuz, bir {{Arabi\|ب}} bir {{Arabi\|ح}} on “lafzullah” altmış yedi, bir {{Arabi\|ع}} yetmiş, dört {{Arabi\|ل}} dört {{Arabi\|ا}} yüz yirmi dört olup yekûnü bin üç yüz kırk iki (1342) ederek bu asrın şu tarihine nazar-ı dikkati celbetmekle beraber, Kur’an’ın tenziliyle çok alâkadar bir Nur’a parmak basıyor.		Şöyle ki: İki {{Arabi\|ت}} sekiz yüz, iki {{Arabi\|ن}} yüz, iki {{Arabi\|م}} seksen, iki {{Arabi\|ك}} kırk, üç {{Arabi\|ز}} yirmi bir, üç {{Arabi\|ى}} otuz, bir {{Arabi\|ب}} bir {{Arabi\|ح}} on “lafzullah” altmış yedi, bir {{Arabi\|ع}} yetmiş, dört {{Arabi\|ل}} dört {{Arabi\|ا}} yüz yirmi dört olup yekûnü bin üç yüz kırk iki (1342) ederek bu asrın şu tarihine nazar-ı dikkati celbetmekle beraber, Kur’an’ın tenziliyle çok alâkadar bir Nur’a parmak basıyor.

	Ve o tarihten az sonra Mu’cizat-ı Ahmediye (asm) Risalesi ve Yirminci ve Yirmi Dördüncü Mektuplar gibi Risaletü’n-Nur’un en nurani cüzleri meydan-ı intişara çıkmaları ve Kur’an’ın kırk vecihle i’cazını ispat eden [[Yirmi Beşinci Söz\|Mu’cizat-ı Kur’aniye Risalesi]]’yle haşre dair [[Onuncu Söz]]’ün ikisinin kırk ikide intişarları ve kırk altıda fevkalâde iştiharları aynı tarihte olması bir kuvvetli emaredir ki bu âyet ona hususi bir iltifatı var.		Ve o tarihten az sonra [[On Dokuzuncu Mektup\|Mu’cizat-ı Ahmediye (asm) Risalesi]] ve [[Yirminci Mektup\|Yirminci]] ve Yirmi Dördüncü Mektuplar gibi Risaletü’n-Nur’un en nurani cüzleri meydan-ı intişara çıkmaları ve Kur’an’ın kırk vecihle i’cazını ispat eden [[Yirmi Beşinci Söz\|Mu’cizat-ı Kur’aniye Risalesi]]’yle haşre dair [[Onuncu Söz]]’ün ikisinin kırk ikide intişarları ve kırk altıda fevkalâde iştiharları aynı tarihte olması bir kuvvetli emaredir ki bu âyet ona hususi bir iltifatı var.

	Hem nasıl ki bu âyetler telif ve intişarına işaret ederler, öyle de yalnız [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#52\|{{Arabi\|تَنْزٖيلُ الْكِتَابِ}}]] kelimesi Risaletü’n-Nur’un ismine –şeddeli “nun” bir “nun” sayılmak cihetiyle– gayet cüz’î bir farkla tevafuk edip remzen bakar, kendine kabul eder. Çünkü [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#52\|{{Arabi\|تَنْزٖيلُ الْكِتَابِ}}]] kelimesi dokuz yüz elli bir (951) ederek Risaletü’n-Nur’un makamı olan dokuz yüz kırk sekize (948) sırlı üç farkla tevafuk noktasından bakar.		Hem nasıl ki bu âyetler telif ve intişarına işaret ederler, öyle de yalnız [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#52\|{{Arabi\|تَنْزٖيلُ الْكِتَابِ}}]] kelimesi Risaletü’n-Nur’un ismine –şeddeli “nun” bir “nun” sayılmak cihetiyle– gayet cüz’î bir farkla tevafuk edip remzen bakar, kendine kabul eder. Çünkü [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#52\|{{Arabi\|تَنْزٖيلُ الْكِتَابِ}}]] kelimesi dokuz yüz elli bir (951) ederek Risaletü’n-Nur’un makamı olan dokuz yüz kırk sekize (948) sırlı üç farkla tevafuk noktasından bakar.

← Önceki sürüm		07.57, 20 Ekim 2025 tarihindeki hâli
206. satır:		206. satır:
	Harb-i Umumî vasıtasıyla, bin seneden beri Kur’an aleyhinde teraküm eden Avrupa itirazları ve evhamları âlem-i İslâm içinde yol bulup yayıldılar. O şübehatın bir kısmı fennî şeklini giydi, ortaya çıktı. Bu şübehatı ve itirazları bu zamanda def’eden başta Risalei’n-Nur ve şakirdleri göründüğünden, bu âyet bu asra da baktığından Risalei’n-Nur ve şakirdlerine remzen bakmakla beraber ulema-i müteahhirînin mezhebine göre [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#40\|{{Arabi\|اِلَّا اللّٰهُ}}]] da vakfedilmez. O halde makam-ı cifrîsi aynen [[Alak 6\|{{Arabi\|اِنَّ الْاِنْسَانَ لَيَطْغٰى}}]] nın makamı gibi bin üç yüz kırk dört (1344) ederek Resaili’n-Nur ve şakirdlerinin meydan-ı mücahede-i maneviyeye atılmaları tarihine tam tamına tevafukla onları da bu âyetin harîm-i kudsîsinin içine alıyor.		Harb-i Umumî vasıtasıyla, bin seneden beri Kur’an aleyhinde teraküm eden Avrupa itirazları ve evhamları âlem-i İslâm içinde yol bulup yayıldılar. O şübehatın bir kısmı fennî şeklini giydi, ortaya çıktı. Bu şübehatı ve itirazları bu zamanda def’eden başta Risalei’n-Nur ve şakirdleri göründüğünden, bu âyet bu asra da baktığından Risalei’n-Nur ve şakirdlerine remzen bakmakla beraber ulema-i müteahhirînin mezhebine göre [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#40\|{{Arabi\|اِلَّا اللّٰهُ}}]] da vakfedilmez. O halde makam-ı cifrîsi aynen [[Alak 6\|{{Arabi\|اِنَّ الْاِنْسَانَ لَيَطْغٰى}}]] nın makamı gibi bin üç yüz kırk dört (1344) ederek Resaili’n-Nur ve şakirdlerinin meydan-ı mücahede-i maneviyeye atılmaları tarihine tam tamına tevafukla onları da bu âyetin harîm-i kudsîsinin içine alıyor.

	Hem haşrin en kuvvetli ve parlak bir bürhanı olan [[Onuncu Söz]]’ün etrafa yayılması tarihine ve Kur’an’ın kırk vecihle mu’cize olduğunu beyan eden Yirmi Beşinci ~~Söz’ün~~ iştiharı hengâmına hem [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#41\|{{Arabi\|اِنَّ الْاِنْسَانَ لَيَطْغٰى}}]] adedine tam tamına tevafukla bakar.		Hem haşrin en kuvvetli ve parlak bir bürhanı olan [[Onuncu Söz]]’ün etrafa yayılması tarihine ve Kur’an’ın kırk vecihle mu’cize olduğunu beyan eden [[Yirmi Beşinci Söz]]’ün iştiharı hengâmına hem [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#41\|{{Arabi\|اِنَّ الْاِنْسَانَ لَيَطْغٰى}}]] adedine tam tamına tevafukla bakar.

	Eğer mezheb-i selef gibi [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#40\|{{Arabi\|اِلَّا اللّٰهُ}}]] da vakfolsa o halde [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#42\|{{Arabi\|اَلرَّاسِخُونَ}}]] deki şeddeli {{Arabi\|ر}} iki {{Arabi\|ر}} sayılsa bin üç yüz altmış (1360) küsur ederek Risaletü’n-Nur şakirdlerinin bundan on beş yirmi sene sonraki râsihane ve muhakkikane olan ilimlerine ve imanlarına remzen baktığı gibi şeddeli {{Arabi\|ر}} asıl itibarıyla bir “lâm” bir {{Arabi\|ر}} sayılsa bin iki yüz on iki (1212) ederek bundan bir buçuk asır evvel Mevlana Hâlid Zülcenaheyn’in Hindistan’dan getirdiği parlak bir ilm-i hakikat rüsuhuyla o zamanda meydan alan tevilat-ı fâsideyi ve şübehatı dağıtarak yüz senede elli milyondan ziyade insanları daire-i irşadına aldığı ve tenvir ettiği zamanın tarihine tam tamına tevafukla bakar.		Eğer mezheb-i selef gibi [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#40\|{{Arabi\|اِلَّا اللّٰهُ}}]] da vakfolsa o halde [[Risale:1. Şua (Ayet-Hadis Mealleri)#42\|{{Arabi\|اَلرَّاسِخُونَ}}]] deki şeddeli {{Arabi\|ر}} iki {{Arabi\|ر}} sayılsa bin üç yüz altmış (1360) küsur ederek Risaletü’n-Nur şakirdlerinin bundan on beş yirmi sene sonraki râsihane ve muhakkikane olan ilimlerine ve imanlarına remzen baktığı gibi şeddeli {{Arabi\|ر}} asıl itibarıyla bir “lâm” bir {{Arabi\|ر}} sayılsa bin iki yüz on iki (1212) ederek bundan bir buçuk asır evvel Mevlana Hâlid Zülcenaheyn’in Hindistan’dan getirdiği parlak bir ilm-i hakikat rüsuhuyla o zamanda meydan alan tevilat-ı fâsideyi ve şübehatı dağıtarak yüz senede elli milyondan ziyade insanları daire-i irşadına aldığı ve tenvir ettiği zamanın tarihine tam tamına tevafukla bakar.