Muhabbet - Revizyon geçmişi

Turker: /* Al-i Beyte Meveddet */

2023-06-18T06:18:02Z

Al-i Beyte Meveddet

← Önceki sürüm		09.18, 18 Haziran 2023 tarihindeki hâli
991. satır:		991. satır:

	([[Risale:4._Lem%27a#.C3.9C.C3.A7.C3.BCnc.C3.BC_N.C3.BCkte\|4. Lema]])		([[Risale:4._Lem%27a#.C3.9C.C3.A7.C3.BCnc.C3.BC_N.C3.BCkte\|4. Lema]])
			----
			Eğer denilse: Âl-i Beyt’e muhabbeti, Kur’an emrediyor. Hazret-i Peygamber aleyhissalâtü vesselâm çok teşvik etmiş. O muhabbet, Şîalar için belki bir özür teşkil eder. Çünkü ehl-i muhabbet, bir derece ehl-i sekirdir. Ne için Şîalar hususan Râfızîler, o muhabbetten istifade etmiyorlar belki işaret-i Nebeviye ile o fart-ı muhabbette mahkûmdurlar?

			Elcevap: Muhabbet iki kısımdır.

			Biri: Mana-yı harfiyle, yani Resul-i Ekrem aleyhissalâtü vesselâm hesabına, Cenab-ı Hak namına, Hazret-i Ali ile Hasan ve Hüseyin ve Âl-i Beyt’i sevmektir. Şu muhabbet Resul-i Ekrem aleyhissalâtü vesselâmın muhabbetini ziyadeleştirir. Cenab-ı Hakk’ın muhabbetine vesile olur. Şu muhabbet meşrudur, ifratı zarar vermez, tecavüz etmez, başkalarının zemmini ve adâvetini iktiza etmez.

			İkincisi: Mana-yı ismiyle muhabbettir. Yani bizzat onları sever. Hazret-i Peygamber aleyhissalâtü vesselâmı düşünmeden Hazret-i Ali’nin kahramanlıklarını ve kemalini ve Hazret-i Hasan ve Hüseyin’in yüksek faziletlerini düşünüp sever. Hattâ Allah’ı bilmese de Peygamber’i tanımasa da yine onları sever. Bu sevmek, Resul-i Ekrem aleyhissalâtü vesselâmın muhabbetine ve Cenab-ı Hakk’ın muhabbetine sebebiyet vermez hem ifrat olsa başkaların zemmini ve adâvetini iktiza eder.

			İşte işaret-i Nebeviye ile Hazret-i Ali hakkında ziyade muhabbetlerinden, Hazret-i Ebubekiri’s-Sıddık ile Hazret-i Ömer’den teberri ettiklerinden hasarete düşmüşler. Ve o menfî muhabbet, sebeb-i hasarettir.

			([[Risale:19._Mektup#Alt.C4.B1nc.C4.B1_N.C3.BCkteli_.C4.B0.C5.9Faret\|19. Mektup]])

	==Risale-i Nur'daki Diğer Alakalı Yerler==		==Risale-i Nur'daki Diğer Alakalı Yerler==

Turker 04.34, 18 Haziran 2023 tarihinde

2023-06-18T04:34:06Z

← Önceki sürüm		07.34, 18 Haziran 2023 tarihindeki hâli
1. satır:		1. satır:
	[[Kategori:Mefhum]]		[[Kategori:Mefhum]]
			[[Kategori:His]]
	'''Muhabbet''' veya '''Mahabbet''' insanı Allah'a, bir şeye veya bir kimseye karşı yakın ilgi ve bağlılık göstermeye yönelten duygu, sevgi demektir. Zıddı buğz, adavet, nefret veya husumet (düşmanlık) etmektir. Başka bir zıddı da havf etmektir (korkmak). Aşk ise şiddetli muhabbettir. Meveddet de genelde bu anlamda, belki biraz daha şiddetli hali anlamında kullanılır. Bazı âlimlere göre muhabbet “eğilim, meyil” mânasında iradenin eş anlamlısı olup “kişinin iyi olduğunu bildiği veya zannettiği şeyi istemesi” anlamına gelir. Bununla birlikte muhabbetin iradeden daha güçlü bir istek mânası içerdiği belirtilmektedir.<ref name='a'>https://islamansiklopedisi.org.tr/muhabbet</ref> Muhabbetullah ise ihlaslı Allah sevgisidir, Allah Teâlâ’nın kemâl ve cemâlini idrak ve takdir oranında kalpte oluşan ilâhî bir nurdur.<ref name='b'>https://sorularlaislamiyet.com/muhabbetullah-nedir-insan-kime-ne-olcude-muhabbet-edecektir</ref> Mahbubiyet, kulun Allah tarafından sevilmesi, Allah'ın mahbûbu olması durumudur ki en yüksek mertebesine Peygamberimiz (sav) ulaşmıştır ve Habibullah unvanını kazanmıştır.		'''Muhabbet''' veya '''Mahabbet''' insanı Allah'a, bir şeye veya bir kimseye karşı yakın ilgi ve bağlılık göstermeye yönelten duygu, sevgi demektir. Zıddı buğz, adavet, nefret veya husumet (düşmanlık) etmektir. Başka bir zıddı da havf etmektir (korkmak). Aşk ise şiddetli muhabbettir. Meveddet de genelde bu anlamda, belki biraz daha şiddetli hali anlamında kullanılır. Bazı âlimlere göre muhabbet “eğilim, meyil” mânasında iradenin eş anlamlısı olup “kişinin iyi olduğunu bildiği veya zannettiği şeyi istemesi” anlamına gelir. Bununla birlikte muhabbetin iradeden daha güçlü bir istek mânası içerdiği belirtilmektedir.<ref name='a'>https://islamansiklopedisi.org.tr/muhabbet</ref> Muhabbetullah ise ihlaslı Allah sevgisidir, Allah Teâlâ’nın kemâl ve cemâlini idrak ve takdir oranında kalpte oluşan ilâhî bir nurdur.<ref name='b'>https://sorularlaislamiyet.com/muhabbetullah-nedir-insan-kime-ne-olcude-muhabbet-edecektir</ref> Mahbubiyet, kulun Allah tarafından sevilmesi, Allah'ın mahbûbu olması durumudur ki en yüksek mertebesine Peygamberimiz (sav) ulaşmıştır ve Habibullah unvanını kazanmıştır.

Turker 04.32, 18 Haziran 2023 tarihinde

2023-06-18T04:32:11Z

← Önceki sürüm		07.32, 18 Haziran 2023 tarihindeki hâli
1. satır:		1. satır:
	[[Kategori:Mefhum]]		[[Kategori:Mefhum]]
	'''Muhabbet''' veya '''Mahabbet''' insanı Allah'a, bir şeye veya bir kimseye karşı yakın ilgi ve bağlılık göstermeye yönelten duygu, sevgi demektir. Zıddı buğz, adavet, nefret veya husumet (düşmanlık) etmektir. Başka bir zıddı da havf etmektir (korkmak). Aşk ise şiddetli muhabbettir. Meveddet de genelde bu anlamda, belki biraz daha şiddetli hali anlamında kullanılır. Bazı âlimlere göre muhabbet “eğilim, meyil” mânasında iradenin eş anlamlısı olup “kişinin iyi olduğunu bildiği veya zannettiği şeyi istemesi” anlamına gelir. Bununla birlikte muhabbetin iradeden daha güçlü bir istek mânası içerdiği belirtilmektedir.<ref name='a'>https://islamansiklopedisi.org.tr/muhabbet</ref> Muhabbetullah ise Allah sevgisidir, Allah Teâlâ’nın kemâl ve cemâlini idrak ve takdir oranında kalpte oluşan ilâhî bir nurdur.<ref name='b'>https://sorularlaislamiyet.com/muhabbetullah-nedir-insan-kime-ne-olcude-muhabbet-edecektir</ref> Mahbubiyet, kulun Allah tarafından sevilmesi, Allah'ın mahbûbu olması durumudur ki en yüksek mertebesine Peygamberimiz (sav) ulaşmıştır ve Habibullah unvanını kazanmıştır.		'''Muhabbet''' veya '''Mahabbet''' insanı Allah'a, bir şeye veya bir kimseye karşı yakın ilgi ve bağlılık göstermeye yönelten duygu, sevgi demektir. Zıddı buğz, adavet, nefret veya husumet (düşmanlık) etmektir. Başka bir zıddı da havf etmektir (korkmak). Aşk ise şiddetli muhabbettir. Meveddet de genelde bu anlamda, belki biraz daha şiddetli hali anlamında kullanılır. Bazı âlimlere göre muhabbet “eğilim, meyil” mânasında iradenin eş anlamlısı olup “kişinin iyi olduğunu bildiği veya zannettiği şeyi istemesi” anlamına gelir. Bununla birlikte muhabbetin iradeden daha güçlü bir istek mânası içerdiği belirtilmektedir.<ref name='a'>https://islamansiklopedisi.org.tr/muhabbet</ref> Muhabbetullah ise ihlaslı Allah sevgisidir, Allah Teâlâ’nın kemâl ve cemâlini idrak ve takdir oranında kalpte oluşan ilâhî bir nurdur.<ref name='b'>https://sorularlaislamiyet.com/muhabbetullah-nedir-insan-kime-ne-olcude-muhabbet-edecektir</ref> Mahbubiyet, kulun Allah tarafından sevilmesi, Allah'ın mahbûbu olması durumudur ki en yüksek mertebesine Peygamberimiz (sav) ulaşmıştır ve Habibullah unvanını kazanmıştır.

	==Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği==		==Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği==

Turker: /* Kafirlere Muhabbet */

2023-06-14T08:39:24Z

Kafirlere Muhabbet

← Önceki sürüm		11.39, 14 Haziran 2023 tarihindeki hâli
535. satır:		535. satır:

	([[Risale:22._Mektup#.C3.9C.C3.A7.C3.BCnc.C3.BC_D.C3.BCstur\|22. Mektup]])		([[Risale:22._Mektup#.C3.9C.C3.A7.C3.BCnc.C3.BC_D.C3.BCstur\|22. Mektup]])

			===Kişinin Cennet'te Sevdiğiyle Beraber Olması===

			Sual: [[Risale:28. Söz (Ayet-Hadis Mealleri)#2\|{{Arabi\|اَلْمَرْءُ مَعَ مَنْ اَحَبَّ}}]] sırrınca: “Dost, dostuyla beraber cennette bulunacaktır.” Halbuki basit bir bedevî, bir dakikada sohbet-i Nebeviyede lillah için bir muhabbet peyda eder; o muhabbetle, cennette Peygamber aleyhissalâtü vesselâmın yanında bulunması lâzım gelir. Halbuki gayr-ı mütenahî feyze mazhar Resul-i Ekrem aleyhissalâtü vesselâmın feyzi, bir basit bedevî feyziyle nasıl birleşir?

			Elcevap: Bir temsil ile şu ulvi hakikate şöyle bir işaret ederiz ki mesela, gayet güzel ve şaşaalı bir bağda muhteşem bir zat gayet büyük bir ziyafet, gayet müzeyyen bir seyrangâh öyle bir surette ihzar etmiş ki: Kuvve-i zaikanın hissedecek bütün lezaiz-i mat’umatı câmi’, kuvve-i bâsıranın hoşuna gidecek bütün mehasini şâmil, kuvve-i hayaliyeyi keyiflendirecek bütün garaibi müştemil ve hâkeza… Bütün havass-ı zahire ve bâtınayı okşayacak ve memnun edecek her şeyi içine koymuştur. Şimdi iki dost var. Beraber o ziyafete giderler. Bir locada, bir sofrada oturuyorlar. Fakat birisinin kuvve-i zaikası pek az olduğundan cüz’î zevk alır. Gözü de az görüyor. Kuvve-i şâmmesi yok. Sanayi-i garibeden anlamaz. Hârika şeyleri bilmez. O nüzhetgâhın, binden ve belki milyondan birisini, kabiliyeti nisbetinde ancak zevk ederek istifade eder. Diğeri ise bütün zahirî ve bâtınî duyguları, akıl ve kalp ve his ve latîfeleri, o derece mükemmel ve o mertebe inkişaf etmiştir ki o seyrangâhtaki bütün incelikleri, güzellikleri ve letaifi ve garaibi ayrı ayrı hissedip zevk ederek, ayrı ayrı lezzet aldığı halde o dost ile omuz omuzadır.

			Madem bu karmakarışık, elemli ve daracık şu dünyada böyle oluyor. En küçük ile en büyük beraber iken, serâdan süreyyaya kadar fark oluyor. Elbette dâr-ı saadet ve ebediyet olan cennette bi’t-tarîkı’l-evlâ dost, dostu ile beraber iken her birisi istidadına göre sofra-i Rahmanu’r-Rahîm’den, istidatları derecesinde hisselerini alırlar. Bulundukları cennetler ayrı ayrı da olsa beraber bulunmalarına mani olmaz. Çünkü cennetin sekiz tabakası birbirinden yüksek oldukları halde, umumun damı arş-ı a’zamdır.

			Nasıl ki mahrutî bir dağın etrafında, birbiri içinde, birbirinden yüksek, kaidesinden zirvesine kadar surlu daireler bulunsa; o daireler birbirinin üstündedir fakat birbirinin güneş görmelerine mani olmaz, birbirinden geçebilir, birbirine bakar. Öyle de cennetler de buna yakın bir tarz ile olduğu, ehadîsin mütenevvi rivayatı işaret ediyor.

			([[Risale:28._Söz#3._Sual\|28. Söz]])

	===Mecazi Mahbub/Hakiki Mahbub===		===Mecazi Mahbub/Hakiki Mahbub===

Turker: /* Dünya Sevgisi */

2023-06-14T08:35:02Z

Dünya Sevgisi

← Önceki sürüm		11.35, 14 Haziran 2023 tarihindeki hâli
349. satır:		349. satır:

	([[Risale:32._Söz#Be.C5.9Finci_Remiz\|32. Söz]])		([[Risale:32._Söz#Be.C5.9Finci_Remiz\|32. Söz]])

			===Velayet ve Muhabbet===

			Velayet yollarının ve tarîkat şubelerinin en mühim esası, ihlastır. Çünkü ihlas ile hafî şirklerden halâs olur. İhlası kazanmayan, o yollarda gezemez. Ve o yolların en keskin kuvveti, muhabbettir. Evet muhabbet, mahbubunda bahaneler aramaz ve kusurlarını görmek istemez. Ve kemaline delâlet eden zayıf emareleri, kavî hüccetler hükmünde görür. Daima mahbubuna taraftardır.

			İşte bu sırra binaendir ki muhabbet ayağıyla marifetullaha teveccüh eden zatlar; şübehata ve itirazata kulak vermezler, ucuz kurtulurlar. Binler şeytan toplansa onların mahbub-u hakikisinin kemaline işaret eden bir emareyi, onların nazarında iptal edemez. Eğer muhabbet olmazsa o vakit kendi nefsi ve şeytanı ve haricî şeytanların ettikleri itirazat içinde çok çırpınacak. Kahramancasına bir metanet ve kuvvet-i iman ve dikkat-i nazar lâzımdır ki kendisini kurtarsın.

			İşte bu sırra binaendir ki umum meratib-i velayette marifetullahtan gelen muhabbet, en mühim mâye ve iksirdir. Fakat muhabbetin bir vartası var ki ubudiyetin sırrı olan niyazdan, mahviyetten naza ve davaya atlar, mizansız hareket eder. Mâsiva-yı İlahiyeye teveccühü hengâmında, mana-yı harfîden mana-yı ismîye geçmesiyle tiryak iken zehir olur. Yani gayrullahı sevdiği vakit, Cenab-ı Hak hesabına ve onun namına, onun bir âyine-i esması olmak cihetiyle rabt-ı kalp etmek lâzımken; bazen o zatı, o zat hesabına, kendi kemalât-ı şahsiyesi ve cemal-i zatîsi namına düşünüp mana-yı ismiyle sever. Allah’ı ve peygamberi düşünmeden yine onları sevebilir. Bu muhabbet, muhabbetullaha vesile değil, perde oluyor. Mana-yı harfî ile olsa muhabbetullaha vesile olur, belki cilvesidir denilebilir.

			([[Risale:29._Mektup#.C4.B0kinci_Nokta\|29. Mektup]])

	===Gayrı Meşru Muhabbet===		===Gayrı Meşru Muhabbet===

Turker: /* Muhabbetin İnkara Dönüşmesi */

2023-06-14T08:30:56Z

Muhabbetin İnkara Dönüşmesi

← Önceki sürüm		11.30, 14 Haziran 2023 tarihindeki hâli
607. satır:		607. satır:
	([[Risale:Divan-ı_Harb-i_Örfî#Hakikat\|Divan-ı Harb-i Örfî]])		([[Risale:Divan-ı_Harb-i_Örfî#Hakikat\|Divan-ı Harb-i Örfî]])

	===Muhabbetin İnkara Dönüşmesi===		===Muhabbetin Adavete/İnkara Dönüşmesi===

	Bab-ı cûd ve cemaldir. İsm-i Cevvad ve Cemil’in cilvesidir.		Bab-ı cûd ve cemaldir. İsm-i Cevvad ve Cemil’in cilvesidir.
646. satır:		646. satır:

	([[Risale:Hubab#30._Par.C3.A7a\|Hubab, Mesnevi N.]])		([[Risale:Hubab#30._Par.C3.A7a\|Hubab, Mesnevi N.]])
			----
			İşte insanın mezkûr vazifeler gibi çok mühim hizmetleri var. Cemal-i bâkiye âyinedir, kemal-i sermedîye dellâl-ı mazhardır ve rahmet-i ebediyeye muhtac-ı müteşekkirdir. Madem cemal, kemal, rahmet bâkidirler ve sermedîdirler; elbette o cemal-i bâkinin âyine-i müştakı ve o kemal-i sermedînin dellâl-ı âşığı ve o rahmet-i ebediyenin muhtac-ı müteşekkiri olan insan, bâki kalmak için bir dâr-ı bekaya girecek ve o bâkilere refakat için ebede gidecek ve o ebedî cemal ve o sermedî kemal ve daimî rahmete, ebedü’l-âbâdda refakat etmek gerektir, lâzımdır.

			Çünkü ebedî bir cemal, fâni bir müştaka ve zâil bir dosta razı olmaz. Çünkü cemal, kendini sevdiği için sevmesine mukabil muhabbet ister. Zeval ve fena ise o muhabbeti adâvete kalbeder, çevirir.

			Eğer insan ebede gidip bâki kalmazsa fıtratındaki cemal-i sermedîye karşı olan esaslı muhabbet yerine adâvet bulunacaktır. Onuncu Söz’ün hâşiyesinde beyan edildiği gibi bir zaman bir dünya güzeli, bir âşığını huzurundan çıkarıyor. O adamdaki aşk, birden adâvete dönüyor ve diyor ki: “Tuh! Ne kadar çirkindir.” diyerek kendine teselli vermek için cemalinden küsüyor, cemalini inkâr ediyor. Evet, insan bilmediği şeye düşman olduğu gibi, eli yetişmediği veyahut tutamadığı şeylerin adâvetkârane kusurlarını arar, âdeta düşmanlık etmek ister.

			Madem bütün kâinatın şehadetiyle Mahbub-u Hakiki ve Cemil-i Mutlak, bütün güzel esma-i hüsnasıyla kendini insana sevdiriyor ve insanların kendini sevmelerini istiyor; elbette ve her halde, kendisinin hem mahbubu, hem habibi olan insana fıtrî bir adâveti verip derinden derine kendinden küstürmeyecek ve fıtraten en ziyade sevimli ve muhabbetli ve perestiş için yarattığı en müstesna mahluku olan insanın fıtratına bütün bütün zıt olarak bir gizli adâveti, insanın ruhuna vermeyecek.

			Çünkü insan, sevdiği ve kıymetini takdir ettiği bir Cemal-i Mutlak’tan ebedî ayrılmaktan gelen derin yarasını; ancak ona adâvetle, ondan küsmekle ve onu inkâr etmekle tedavi edebilir. İşte kâfirlerin Allah’ın düşmanı olması, bu noktadan ileri geliyor. Öyle ise herhalde o Cemal-i Ezelî, kendisinin âyine-i müştakı olan insan ile ebedü’l-âbâd yolunda seyahatinde beraber bulunmak için alâküllihal bir dâr-ı bekada bir hayat-ı bâkiyeye insanı mazhar edecek.

			Evet, madem insan fıtraten bir Cemal-i Bâki’ye müştak ve muhib bir surette halk edilmiştir. Ve madem bâki bir cemal, zâil bir müştaka razı olamaz. Ve madem insan bilmediği veya yetişemediği veya tutamadığı bir maksuddan gelen hüzün ve elemden teselli bulmak için, o maksudun kusurunu bulmakla, belki gizli adâvet etmekle kendini teskin eder. Ve madem bu kâinat, insan için halk edilmiş ve insan ise marifet ve muhabbet-i İlahiye için yaratılmış. Ve madem bu kâinatın Hâlık’ı, esmasıyla sermedîdir. Ve madem esmalarının cilveleri daim ve bâki ve ebedî olacaktır; elbette ve herhalde insan, bir dâr-ı bekaya gidecek ve bir hayat-ı bâkiyeye mazhar olacaktır.

			([[Risale:30._Lem%27a#Be.C5.9Finci_.C5.9Eu.C3.A2.E2.80.99n.C4.B1n_.C4.B0kinci_Meselesi\|30. Lema]])

	===Hüsün ve Aşkın İttihadı===		===Hüsün ve Aşkın İttihadı===

Turker: /* Muhabbet ve Husumet */

2023-06-14T08:27:08Z

Muhabbet ve Husumet

← Önceki sürüm		11.27, 14 Haziran 2023 tarihindeki hâli
580. satır:		580. satır:
	([[Risale:22._Mektup#.C4.B0kinci_Vecih\|22. Mektup]])		([[Risale:22._Mektup#.C4.B0kinci_Vecih\|22. Mektup]])

	~~===Muhabbet ve Husumet===~~		----

	Bütün hayatımda, hayat-ı içtimaiye-i beşeriyeden kat'î bildiğim ve tahkikatların bana verdiği netice şudur ki:		Bütün hayatımda, hayat-ı içtimaiye-i beşeriyeden kat'î bildiğim ve tahkikatların bana verdiği netice şudur ki:

Turker: /* Mecazi Muhabbet/Mecazi Adavet */

2023-06-14T08:25:54Z

Mecazi Muhabbet/Mecazi Adavet

← Önceki sürüm		11.25, 14 Haziran 2023 tarihindeki hâli
579. satır:		579. satır:

	([[Risale:22._Mektup#.C4.B0kinci_Vecih\|22. Mektup]])		([[Risale:22._Mektup#.C4.B0kinci_Vecih\|22. Mektup]])

			===Muhabbet ve Husumet===

			Bütün hayatımda, hayat-ı içtimaiye-i beşeriyeden kat'î bildiğim ve tahkikatların bana verdiği netice şudur ki:

			Muhabbete en lâyık şey muhabbettir; ve husumete en lâyık sıfat husumettir. Yani hayat-ı içtimaiye-i beşeriyeyi temin eden ve saadete sevk eden muhabbet ve sevmek sıfatı, en ziyade sevilmeğe ve muhabbete lâyıktır. Ve hayat-ı içtimaiye-i beşeriyeyi zîr ü zeber eden düşmanlık ve adavet, her şeyden ziyade nefrete ve adavete ve ondan çekilmeğe müstehak ve çirkin ve muzır bir sıfattır. Bu hakikat Risale-i Nur'un "Yirmiikinci Mektub"unda izahıyla beyan edildiğinden, burada kısa bir işaret ediyoruz. Şöyle ki:

			Husumet, adavetin vakti bitti. İki harb-i umumî adavetin ne kadar fena ve tahrib edici ve dehşetli zulüm olduğunu gösterdi. İçinde hiçbir fayda olmadığı tezahür etti. Öyle ise, düşmanlarımızın seyyiatı, -tecavüz olmamak şartıyla- adavetinizi celbetmesin. Cehennem, azab-ı İlahî kâfidir onlara...

			Bâzan insanın gururu ve nefisperestliği, şuursuz olarak ehl-i imana karşı haksız olarak adavet eder; kendini haklı zanneder. Halbuki bu husumet ve adavetle, ehl-i imana karşı muhabbete vesile olan iman, İslâmiyet ve cinsiyet gibi kuvvetli esbabı istihfaf etmektir, kıymetlerini tenzil etmektir. Adavetin ehemmiyetsiz esbablarını, muhabbetin dağ gibi sebeblerine tercih etmek gibi bir divaneliktir.

			Madem muhabbet, adavet zıddır; ziya ve zulmet gibi hakikî içtima edemezler. Hangisinin esbabı galib ise, o hakikatıyla kalbde bulunacak; onun zıddı hakikatıyla olmayacak. Meselâ: Muhabbet hakikatıyla bulunsa, o vakit adavet şefkate, acımağa inkılab eder. Ehl-i imana karşı vaziyet budur. Yahut adavet hakikatıyla kalbde bulunursa, o vakit muhabbet mümaşat ve karışmamak, zahiren dost olmak suretine döner. Bu ise tecavüz etmeyen ehl-i dalalete karşı olabilir.

			Evet, muhabbetin sebebleri; iman, İslâmiyet, cinsiyet ve insaniyet gibi nuranî, kuvvetli zincirler ve manevî kal'alardır. Adavetin sebebleri, ehl-i imana karşı küçük taşlar gibi bir kısım hususî sebeblerdir. Öyle ise, bir müslümana hakikî adâvet eden, o dağ gibi muhabbet esbabları istihfaf etmek hükmünde büyük bir hatadır.

			Elhasıl:

			Muhabbet, uhuvvet, sevmek İslâmiyetin mizacıdır, rabıtasıdır. Ehl-i adavet, mizacı bozulmuş bir çocuğa benziyor ki, ağlamak ister, birşey arıyor ki onunla ağlasın. Sinek kanadı kadar ehemmiyetsiz bir şeyi, ağlamasına bahane bulur. Hem insafsız, bedbîn bir adama benzer ki, sû'-i zan mümkin oldukça hüsn-ü zan etmez. Bir seyyie ile on haseneyi örter. Bu ise, seciye-i İslâmiye olan insaf ve hüsn-ü zan bunu reddeder.

			([[Risale:Hutbe-i_Şamiye_(Asar-ı_Bediiyye)#D.C3.B6rd.C3.BCnc.C3.BC_Kelime\|Hutbe-i Şamiye]])

	===Muhabbet Fedaileri===		===Muhabbet Fedaileri===

Turker: /* Muhabbet ve Aile Hayatı */

2023-06-11T05:05:35Z

Muhabbet ve Aile Hayatı

← Önceki sürüm		08.05, 11 Haziran 2023 tarihindeki hâli
307. satır:		307. satır:

	([[Risale:24._Lem%27a#.C4.B0kinci_Hikmet\|24. Lema]])		([[Risale:24._Lem%27a#.C4.B0kinci_Hikmet\|24. Lema]])
			----
			Saadetin esaslarından “nikâh” ise: Evet, insanın en fazla ihtiyacını tatmin eden, kalbine mukabil bir kalbin mevcud bulunmasıdır ki her iki taraf sevgilerini, aşklarını, şevklerini mübadele etsinler ve lezaizde birbirine ortak, gam ve kederli şeylerde de yekdiğerine muavin ve yardımcı olsunlar.

			...

			Mesken ve me’kelden sonra insanın en ziyade muhtaç olduğu, eşidir. Bu ihtiyacının cennette temin edilmiş olduğuna, bu cümle ile işaret edilmiştir. Evet, insan bir refikaya veya bir refike muhtaçtır ki tarafeyn aralarında, hayatlarına lâzım olan şeyleri muavenet suretiyle yapabilsinler ve rahmetten neş’et eden muhabbet iktizasıyla, yekdiğerinin zahmetlerini tahfif etsinler ve gamlı, kederli zamanlarını, ferah ve sürura tebdil edebilsinler. Zaten dünyada insanların tam ünsiyeti ancak refikasıyla olur.

			([[Risale:Bakara_Suresi_25._âyet#.C5.9Eimdi_bu_.C3.A2yetin_c.C3.BCmlelerini_birbirine_ba.C4.9Flayan_m.C3.BCnasebetlere_gelelim\|İşaratül İcaz]])

	===Dünya Sevgisi===		===Dünya Sevgisi===

Turker 11.32, 10 Haziran 2023 tarihinde

2023-06-10T11:32:54Z

← Önceki sürüm		14.32, 10 Haziran 2023 tarihindeki hâli
551. satır:		551. satır:

	([[Risale:1._Mektup#D.C3.B6rd.C3.BCnc.C3.BC_Sual\|1. Mektup]])		([[Risale:1._Mektup#D.C3.B6rd.C3.BCnc.C3.BC_Sual\|1. Mektup]])
			----
			Aşk, şiddetli bir muhabbettir. Fâni mahbublara müteveccih olduğu vakit ya o aşk kendi sahibini daimî bir azap ve elemde bırakır veyahut o mecazî mahbub, o şiddetli muhabbetin fiyatına değmediği için bâki bir mahbubu arattırır; aşk-ı mecazî, aşk-ı hakikiye inkılab eder.

			İşte insanda binlerle hissiyat var. Her birisinin aşk gibi iki mertebesi var: Biri mecazî, biri hakiki.

			...

			Hem mesela, şiddetli bir inat ile ehemmiyetsiz, zâil, fâni umûrlara karşı hissiyatını sarf eder. Bakar ki bir dakika inada değmeyen bir şeye, bir sene inat ediyor. Hem zararlı, zehirli bir şeye inat namına sebat eder. Bakar ki bu kuvvetli his, böyle şeyler için verilmemiş. Onu onlara sarf etmek, hikmet ve hakikate münafîdir. O şiddetli inadı, o lüzumsuz umûr-u zâileye vermeyip âlî ve bâki olan hakaik-i imaniyeye ve esasat-ı İslâmiyeye ve hidemat-ı uhreviyeye sarf eder. O haslet-i rezile olan inad-ı mecazî, güzel ve âlî bir haslet olan hakiki inada yani hakta şiddetli sebata inkılab eder.

			([[Risale:1._Mektup#D.C3.B6rd.C3.BCnc.C3.BC_Sual\|9. Mektup]])

	===Mecazi Muhabbet/Mecazi Adavet===		===Mecazi Muhabbet/Mecazi Adavet===