Dua - Revizyon geçmişi

Turker 09.21, 2 Ağustos 2024 tarihinde

2024-08-02T09:21:50Z

← Önceki sürüm		12.21, 2 Ağustos 2024 tarihindeki hâli
625. satır:		625. satır:

	([[Risale:Lemeat_(Asar-ı_Bediiyye)#Dua_Muhal_Hem_Ma'siyet_Olmamalı\|Lemeat (Asar-ı Bediiyye)]])		([[Risale:Lemeat_(Asar-ı_Bediiyye)#Dua_Muhal_Hem_Ma'siyet_Olmamalı\|Lemeat (Asar-ı Bediiyye)]])

			===Duanın Çeşitleri===

			Evet hakikat-i halde âyât-ı beyyinatın beyanıyla sabit olan: Bütün mevcudat, her birisi birer mahsus tesbih ve birer hususi ibadet, birer has secde ettikleri gibi bütün kâinattan dergâh-ı İlahiyeye giden, bir duadır.

			Ya istidat lisanıyladır. Bütün nebatatın duaları gibi ki her biri lisan-ı istidadıyla Feyyaz-ı Mutlak’tan bir suret talep ediyorlar ve esmasına bir mazhariyet-i münkeşife istiyorlar.

			Veya ihtiyac-ı fıtrî lisanıyladır. Bütün zîhayatın, iktidarları dâhilinde olmayan hâcat-ı zaruriyeleri için dualarıdır ki her birisi o ihtiyac-ı fıtrî lisanıyla Cevvad-ı Mutlak’tan idame-i hayatları için bir nevi rızık hükmünde bazı metalibi istiyorlar.

			Veya lisan-ı ıztırarıyla bir duadır ki muztar kalan her bir zîruh; kat’î bir iltica ile dua eder, bir hâmi-i meçhulüne iltica eder, belki Rabb-i Rahîm’ine teveccüh eder. Bu üç nevi dua, bir mani olmazsa daima makbuldür.

			Dördüncü nevi ki, en meşhurudur, bizim duamızdır. Bu da iki kısımdır: Biri, fiilî ve halî; diğeri, kalbî ve kālîdir. Mesela, esbaba teşebbüs, bir dua-yı fiilîdir. Esbabın içtimaı, müsebbebi icad etmek için değil, belki lisan-ı hal ile müsebbebi Cenab-ı Hak’tan istemek için bir vaziyet-i marziye almaktır. Hattâ çift sürmek hazine-i rahmet kapısını çalmaktır. Bu nevi dua-yı fiilî, Cevvad-ı Mutlak’ın isim ve unvanına müteveccih olduğundan kabule mazhariyeti ekseriyet-i mutlakadır.

			İkinci kısım; lisan ile kalp ile dua etmektir. Eli yetişmediği bir kısım metalibi istemektir. Bunun en mühim ciheti, en güzel gayesi, en tatlı meyvesi şudur ki: “Dua eden adam anlar ki birisi var; onun hatırat-ı kalbini işitir, her şeye eli yetişir, her bir arzusunu yerine getirebilir, aczine merhamet eder, fakrına meded eder.”

			İşte ey âciz insan ve ey fakir beşer! Dua gibi hazine-i rahmetin anahtarı ve tükenmez bir kuvvetin medarı olan bir vesileyi elden bırakma, ona yapış, a’lâ-yı illiyyîn-i insaniyete çık. Bir sultan gibi bütün kâinatın dualarını kendi duan içine al. Bir abd-i küllî ve bir vekil-i umumî gibi [[Fatiha 5\|{{Arabi\|اِيَّاكَ نَسْتَعٖينُ}}]] de. Kâinatın güzel bir takvimi ol.

			([[Risale:23._Söz#D.C3.B6rd.C3.BCnc.C3.BC_Nokta\|23. Söz]])
			----
			Dua, bir sırr-ı azîm-i ubudiyettir. Belki ubudiyetin ruhu hükmündedir. Çok yerlerde zikrettiğimiz gibi dua üç nevidir:

			Birinci nevi dua: İstidat lisanıyladır ki bütün hububat, tohumlar lisan-ı istidat ile Fâtır-ı Hakîm’e dua ederler ki: “Senin nukuş-u esmanı mufassal göstermek için bize neşv ü nema ver, küçük hakikatimizi sümbülle ve ağacın büyük hakikatine çevir.”

			Hem şu istidat lisanıyla dua nevinden birisi de şudur ki: Esbabın içtimaı, müsebbebin icadına bir duadır. Yani esbab bir vaziyet alır ki o vaziyet bir lisan-ı hal hükmüne geçer ve müsebbebi Kadîr-i Zülcelal’den dua eder, isterler. Mesela, su, hararet, toprak, ziya bir çekirdek etrafında bir vaziyet alarak o vaziyet bir lisan-ı duadır ki: “Bu çekirdeği ağaç yap, yâ Hâlık’ımız!” derler. Çünkü o mu’cize-i hârika-i kudret olan ağaç; o şuursuz, camid, basit maddelere havale edilmez, havalesi muhaldir. Demek içtima-ı esbab bir nevi duadır.

			İkinci nevi dua: İhtiyac-ı fıtrî lisanıyladır ki bütün zîhayatların iktidar ve ihtiyarları dâhilinde olmayan hâcetlerini ve matlablarını ummadıkları yerden, vakt-i münasipte onlara vermek için Hâlık-ı Rahîm’den bir nevi duadır. Çünkü iktidar ve ihtiyarları haricinde, bilmedikleri yerden, vakt-i münasipte onlara bir Hakîm-i Rahîm gönderiyor. Elleri yetişmiyor; demek o ihsan, dua neticesidir.

			Elhasıl, bütün kâinattan dergâh-ı İlahiyeye çıkan bir duadır. Esbab olanlar, müsebbebatı Allah’tan isterler.

			Üçüncü nevi dua: İhtiyaç dairesinde zîşuurların duasıdır ki bu da iki kısımdır:

			Eğer ıztırar derecesine gelse veya ihtiyac-ı fıtrîye tam münasebettar ise veya lisan-ı istidada yakınlaşmış ise veya safi, hâlis kalbin lisanıyla ise ekseriyet-i mutlaka ile makbuldür. Terakkiyat-ı beşeriyenin kısm-ı a’zamı ve keşfiyatları, bir nevi dua neticesidir. Havârık-ı medeniyet dedikleri şeyler ve keşfiyatlarına medar-ı iftihar zannettikleri emirler, manevî bir dua neticesidir. Hâlis bir lisan-ı istidat ile istenilmiş, onlara verilmiştir. Lisan-ı istidat ile ve lisan-ı ihtiyac-ı fıtrî ile olan dualar dahi bir mani olmazsa ve şerait dâhilinde ise daima makbuldürler.

			İkinci kısım, meşhur duadır. O da iki nevidir. Biri fiilî, biri kavlî. Mesela, çift sürmek, fiilî bir duadır. Rızkı topraktan değil; belki toprak, hazine-i rahmetin bir kapısıdır ki rahmetin kapısı olan toprağı saban ile çalar.

			([[Risale:24._Mektup#Yirmi_D.C3.B6rd.C3.BCnc.C3.BC_Mektup.E2.80.99un_Birinci_Zeyli\|24. Mektup]])
			----
			{{Arabi\|اِعْلَمْ}} Ey kardeş bil ki! Dua üç kısım üzerinedir.

			Birincisi, insanın şu dua-yı kavlî-i lisanîsidir. Keza hayvanatın da kendilerince meş'ur olan bazı hacetlerini, kendi elsine-i mahsusalarıyla çağırıp istemeleri vardır.

			İkinci kısım: İhtiyac-ı fıtrî lisanıyla olan duadır ki, bütün nebatat ve eşcarın (hususan bahardakilerin) lisan-ı ihtiyaç ile duaları gibi... Ve keza bütün hayvanatın gayr-ı meş'ur hacat-ı zaruriyeleri içindeki lisan-ı ihtiyaçlarıyla olan duaları misillü...

			Üçüncü kısım dua ise: lisan-ı istidad ile olanıdır. Yani, bütün neşv-ü nemaya ve tahavvül ve tekemmüle istidadı olan her şeyin, kendi Hâlıklarından lisan-ı istidad ile bir mazhariyet-i münkeşife istemeleri gibi...

			Evet

			[[İsra 44\|{{Arabi\|وَ اِنْ مِنْ شَيْءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ}}]]

			nin sırrıyla her şey, nasıl ki Hâlıkını tesbih eder. Öyle de, çoğu zaman lisan-ı kaliyle o her şey dua ettiği gibi, zatıyla ve haliyle mahsus hacetleri için daima Rabb-i Kerimlerine yalvarır, dua eder ve şükrederler.

			([[Risale:Şule_(Mesnevi_Badıllı)#15._Parça\|Şu'le, Mesnevi-i N. (Badıllı)]])

	===Diğer Bahisler===		===Diğer Bahisler===

Turker 16.02, 1 Ağustos 2024 tarihinde

2024-08-01T16:02:43Z

Değişiklikleri göster

Turker: /* Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği */

2024-07-28T05:39:58Z

Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği

← Önceki sürüm		08.39, 28 Temmuz 2024 tarihindeki hâli
38. satır:		38. satır:

	([[Risale:26._Söz#Birinci_Mebhas\|26. Söz]])		([[Risale:26._Söz#Birinci_Mebhas\|26. Söz]])
			----
			{{Arabi\|بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ}}

			[[Bakara 186\|{{Arabi\|وَاِذَا سَاَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَاِنِّي قَرِيبٌ اُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ اِذَا دَعَانِى}}]]

			[[Mü'min 60\|{{Arabi\|اُدْعُونِي اَسْتَجِبْ لَكُمْ}}]]

			[[Furkan 77\|{{Arabi\|قُلْ مَا يَعْبَؤُابِكُمْ رَبِّي لَوْلَا دُعَاؤُكُمْ}}]]

			{{Arabi\|اِعْلَمْ}} Ey "Çok dua ediliyor fakat müstecab olmuyor" diye iddiada bulunan adam! Bil ki; dua bir ibadettir, ibadetin semeresi de âhirettedir. Dünyevî maksadlar, ancak birer ibadet-i mahsusa olan o gibi duaların vakitleridir.

			Evet nasıl ki güneşin batması, akşam namazının vaktidir. Hem ay ve güneşin tutulmaları, Husûf ve Küsûf denilen iki mahsus namazların vakitleridir. Yoksa onların açılması için gaye değildir. Hem yağmursuzluk ve kuraklık vakti de, salât-ı istiska denilen yağmur duasının vaktidir. Yoksa o namaz ve dualar, yağmuru getirmek için vaz' edilmiş değiller. Belki sırf livechillah birer ibadettir ki, yağmursuzluk devam ettiği müddetçe, o ibadet de devam eder. Ve yağmurun gelmesiyle, o ibadetin vakti de kaza olup sona erer. Ve keza zalimlerin tasallutu ve belaların nüzulü zamanında hususî bazı ibadetlerin vakitleridir ki, o belalar devam ettikçe, o gibi ibadetlere de devam edilir. Eğer o belalar, o duaların bereketiyle ref' olunsalar, nurun alâ nur olur. Fakat def'u ref olunmazlarsa, denilmez ki: Dua kabul olmadı. Belki duanın vakti bitmedi denilir.

			Amma

			[[Mü'min 60\|{{Arabi\|اُدْعُونِي اَسْتَجِبْ لَكُمْ}}]]

			deki her duanın icabet edileceğinin va'di ise, hakikatı budur ki: İcabet ayrıdır, duanın aynıyla kabul olunması da ayrıdır. Belki her duaya daimî cevab var olduğu halde, o haceti aynıyla is'af etmek, Cenab-ı Mucîb'in hikmetine tâbidir.

			Meselâ sen doktorunu çağırırsın: "Ya hekim, bana bak!" Doktor cevab vererek "Buyurun" der. Sen: "şu yemeği veya şu ilacı ver bana!" dersin. Doktor ise, bazan ya aynını verir; veyahut daha evlasını verir veyahut bazan senin marazına zararlı olduğunu bilir, hiç vermez, seni de men' eder.

			Hem duanın kabul olmamasının bir sebebi de budur ki: Duanın sırf o maksad-ı dünyevî için olduğunu zannetmektir. Meselâ yağmur namazını, yağmur getirmek için vaz'edilmiş olduğunu zannetmek gibi... İşte öylesi namaz ve dua, halis olmadığından kabule mazhar olmayabilir.

			([[Risale:Şemme_(Mesnevi_Badıllı)#83._Parça\|Şemme, Mesnevi-i N. (Badıllı)]])

	===Yirmi Üçüncü Söz'den===		===Yirmi Üçüncü Söz'den===

Turker: /* Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği */

2023-11-28T13:07:44Z

Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği

@@ 5. satır: / 5. satır: @@
 ==Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği==
-Dördüncü Nokta
+Dördüncü Hakikat: Ey nefis! (*<ref>(Müellif-i muhterem, kendi nefsine tasrihen, başkalara da ta’rizen söylüyor.)</ref>) Kâinatın uzak çöllerine gidip Sâni’in ispatına deliller toplamaya ihtiyaç yoktur. Bir kulübecik hükmünde bulunan içerisinde oturduğun cisim kafesine bak! Senin o kulübenin duvarlarına asılan icad silsilelerinden, hilkatin mu’cizelerinden ve hârika sanatlarından, kulübeden harice uzatılan ihtiyaç ellerinden ve pencerelerinden yükselen “Âh! Oh!” ve enînler lisan-ı haliyle istenilen yardımlarından anlaşılır ki o kulübeyi müştemilatıyla beraber yaratan Hâlık’ın o âh u enînleri işitir, şefkat ve merhamete gelir, hâcat ve âmâlin ne varsa taht-ı taahhüde alır. Zira sineğin kafasındaki o küçük küçük hüceyratın nidalarına “Lebbeyk” söyleyen o Sâni’-i Semî’ ve Basîr’in, senin dualarını işitmemesi ve o dualara müsbet cevaplar vermemesi imkân ve ihtimali var mıdır?
 İman, insanı insan eder. Belki insanı sultan eder. Öyle ise insanın vazife-i asliyesi, iman ve duadır. Küfür, insanı gayet âciz bir canavar hayvan eder.
@@ 21. satır: / 57. satır: @@
 Hem insan, nihayetsiz acziyle nihayetsiz beliyyata maruz ve hadsiz a’danın hücumuna müptela ve nihayetsiz fakrıyla beraber nihayetsiz hâcata giriftar ve nihayetsiz metalibe muhtaç olduğundan vazife-i asliye-i fıtriyesi, imandan sonra duadır. Dua ise esas-ı ubudiyettir. Nasıl bir çocuk, eli yetişmediği bir meramını, bir arzusunu elde etmek için ya ağlar ya ister. Yani ya fiilî ya kavlî lisan-ı acziyle bir dua eder, maksuduna muvaffak olur. Öyle de insan bütün zîhayat âlemi içinde nazik, nâzenin, nazdar bir çocuk hükmündedir. Rahmanu’r-Rahîm’in dergâhında ya zaaf ve acziyle ağlamak veya fakr ve ihtiyacıyla dua etmek gerektir. Tâ ki makasıdı ona musahhar olsun veya teshirin şükrünü eda etsin. Yoksa bir sinekten vaveylâ eden ahmak ve haylaz bir çocuk gibi, ben kuvvetimle bu –kabil-i teshir olmayan ve bin derece ondan kuvvetli olan– acib şeyleri teshir ediyorum ve fikir ve tedbirimle kendime itaat ettiriyorum, deyip küfran-ı nimete sapmak, insaniyetin fıtrat-ı asliyesine zıt olduğu gibi, şiddetli bir azaba kendini müstahak eder.
-Beşinci Nokta
+====Beşinci Nokta====
 İman, duayı bir vesile-i kat’iye olarak iktiza ettiği ve fıtrat-ı insaniye, onu şiddetle istediği gibi; Cenab-ı Hak dahi “Duanız olmazsa ne ehemmiyetiniz var?” mealinde [[Furkan 77|{{Arabi|قُلْ مَا يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبّٖى لَوْلَا دُعَٓاؤُكُمْ}}]] ferman ediyor. Hem [[Mü'min 60|{{Arabi|اُدْعُونٖٓى اَسْتَجِبْ لَكُمْ}}]] emrediyor.
@@ 70. satır: / 106. satır: @@
 ([[Risale:23._Söz#D.C3.B6rd.C3.BCnc.C3.BC_Nokta|23. Söz]])
 ===Yirmi Dördüncü Mektup’un Birinci Zeyli===

Turker: /* İlgili Maddeler */

2023-06-18T07:55:08Z

İlgili Maddeler

← Önceki sürüm		10.55, 18 Haziran 2023 tarihindeki hâli
664. satır:		664. satır:
	*[[Al-i Aba]]: Peygamberimizin üzerlerine abasını örtüp Ahzab suresinin 33. ayetiyle dua ettiği Al-i beytinden 5 kişi		*[[Al-i Aba]]: Peygamberimizin üzerlerine abasını örtüp Ahzab suresinin 33. ayetiyle dua ettiği Al-i beytinden 5 kişi
	*[[Yağmur Duası]]: Yağmursuzluk vakti Allah'a yapılan dua		*[[Yağmur Duası]]: Yağmursuzluk vakti Allah'a yapılan dua
	*[[Risale:Dua_Ayetleri\|~~Dua_Ayetleri~~]]: Kur'an-ı Kerim'de dua içeren ya da dua makamında okunabilen ayetlerin listesi		*[[Risale:Dua_Ayetleri\|Dua Ayetleri]]: Kur'an-ı Kerim'de dua içeren ya da dua makamında okunabilen ayetlerin listesi
	*[[Risale:Evrad\|Bediüzzaman Hazretlerinin derlediği/okuduğu veya bahsettiği duaların listesi]]		*[[Risale:Evrad\|Evrad Listesi]]: Bediüzzaman Hazretlerinin derlediği/okuduğu veya bahsettiği duaların listesi

	==Kaynakça==		==Kaynakça==

Turker 07.53, 18 Haziran 2023 tarihinde

2023-06-18T07:53:25Z

← Önceki sürüm		10.53, 18 Haziran 2023 tarihindeki hâli
105. satır:		105. satır:
	([[Risale:26._Söz#Birinci_Mebhas\|26. Söz]])		([[Risale:26._Söz#Birinci_Mebhas\|26. Söz]])

	==Yirmi Dördüncü Mektup’un Birinci Zeyli===		===Yirmi Dördüncü Mektup’un Birinci Zeyli===

	[[Risale:24. Mektup (Ayet-Hadis Mealleri)#14\|{{Arabi\|بِاسْمِهٖ}}]]		[[Risale:24. Mektup (Ayet-Hadis Mealleri)#14\|{{Arabi\|بِاسْمِهٖ}}]]

Turker 07.52, 18 Haziran 2023 tarihinde

2023-06-18T07:52:19Z

← Önceki sürüm		10.52, 18 Haziran 2023 tarihindeki hâli
1. satır:		1. satır:
	[[Kategori:Mefhum]]		[[Kategori:Mefhum]]
	[[Kategori:İbadet]]		[[Kategori:İbadet]]
	'''Dua''' (çoğulu Ed'iye) güçsüzlük ve ihtiyâcını ortaya koyarak Allah’a yalvarma, bir şeyin olmasını veya olmamasını isteme, yakarış, niyaz veya bu maksatla hazırlanmış ibâre demektir. Davet; çağırma, gelmesini isteme, çağrı, dua anlamdadır. Çoğulu olan Deavat kelimesi de dualar anlamında kullanılır). Dua-yı Fiili, sebeplere müracaat ederek, adetullah kaidelerine uyarak fiilimizle Allah'tan istemek demektir. Duagû; duacı, dua eden demektir. Dâî; dua eden, çağıran, davet eden, muktazî (gerektiren), sebep anlamlarına gelir. Aynı zamanda Peygamberimizin (sav) bir ismidir. Eddâî, duacınız anlamında imza yerine kullanılan bir tabir olup Bediüzzaman'ın Eddâî isimli sırlarla dolu bir şiiri vardır. Mucib-üd Deavat, dualara cevap verip onları kabul eden Cenab-ı Allah'tır. Beddua ise birisinin aleyhine yapılan duadır. Vird (çoğulu evrad) belirli zamanlarda mânevî bir görev olarak düzenli şekilde okunan âyet, esmâ-i hüsnâ veya duâlardır. Salavat Peygamberimize rahmet duası; Hatim Duası Kur'an hatmedilince okunan dua; Cevşen-ül Kebir, Peygamberimizin Hz. Ali'nin rivayetiyle bize ulaşan harika bir münacat ve duası; ve Münacat, Allah’a yalvarıp yakarma, duâ ve niyazda bulunmadır. Dua kelimesi Kur'an'da 20 yerde geçer ve bazı âyetlerde dava ve davet kelimeleri de aynı anlamda kullanılmıştır. “Namaz” anlamında kullanılan salat kelimesinin asıl mânası duadır.<ref name='a'>https://islamansiklopedisi.org.tr/dua</ref> Seslenme, çağırma anlamındaki nida kelimesi de duaya yakın bir anlam taşır.		'''Dua''' (çoğulu Ed'iye) güçsüzlük ve ihtiyâcını ortaya koyarak Allah’a yalvarma, bir şeyin olmasını veya olmamasını isteme, yakarış, niyaz veya bu maksatla hazırlanmış ibâre demektir. Davet; çağırma, gelmesini isteme, çağrı, dua anlamdadır. Çoğulu olan Deavat kelimesi de dualar anlamında kullanılır. Dua-yı Fiili, sebeplere müracaat ederek, adetullah kaidelerine uyarak fiilimizle Allah'tan istemek demektir. Duagû; duacı, dua eden demektir. Dâî; dua eden, çağıran, davet eden, muktazî (gerektiren), sebep anlamlarına gelir. Aynı zamanda Peygamberimizin (sav) bir ismidir. Eddâî, duacınız anlamında imza yerine kullanılan bir tabir olup Bediüzzaman'ın Eddâî isimli sırlarla dolu bir şiiri vardır. Mucib-üd Deavat, dualara cevap verip onları kabul eden Cenab-ı Allah'tır. Beddua ise birisinin aleyhine yapılan duadır. Vird (çoğulu evrad) belirli zamanlarda mânevî bir görev olarak düzenli şekilde okunan âyet, esmâ-i hüsnâ veya duâlardır. Salavat Peygamberimize rahmet duası; Hatim Duası Kur'an hatmedilince okunan dua; Cevşen-ül Kebir, Peygamberimizin Hz. Ali'nin rivayetiyle bize ulaşan harika bir münacat ve duası; ve Münacat, Allah’a yalvarıp yakarma, duâ ve niyazda bulunmadır. Dua kelimesi Kur'an'da 20 yerde geçer ve bazı âyetlerde dava ve davet kelimeleri de aynı anlamda kullanılmıştır. “Namaz” anlamında kullanılan salat kelimesinin asıl mânası duadır.<ref name='a'>https://islamansiklopedisi.org.tr/dua</ref> Seslenme, çağırma anlamındaki nida kelimesi de duaya yakın bir anlam taşır.

	==Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği==		==Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği==

Turker: "Kategori:Mefhum Kategori:İbadet '''Dua''' (çoğulu Ed'iye) güçsüzlük ve ihtiyâcını ortaya koyarak Allah’a yalvarma, bir şeyin olmasını v..." içeriğiyle yeni sayfa oluşturdu

2023-06-18T07:51:09Z

"Kategori:Mefhum Kategori:İbadet '''Dua''' (çoğulu Ed'iye) güçsüzlük ve ihtiyâcını ortaya koyarak Allah’a yalvarma, bir şeyin olmasını v..." içeriğiyle yeni sayfa oluşturdu

Değişiklikleri göster