Ahzab 43 - Revizyon geçmişi

Turker: /* Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği */

2024-10-27T04:55:21Z

Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği

← Önceki sürüm		07.55, 27 Ekim 2024 tarihindeki hâli
19. satır:		19. satır:
	==Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği==		==Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği==

			Risale-i Nur’un faal bir şakirdi olan Ahmed Nazif Çelebi’nin bir istihracıdır ve bir fıkrasıdır. Bunu hem Birinci Şuâ’nın Otuz İkinci Âyeti olarak ve hem Yirmi Yedinci Mektup’un fıkralarında kaydetmek münasip görüldü

			O kendisi diyor: Gelen âyetleri hâfızdan dinledim. Sure-i Ahzab’dan:

			[[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#4\|{{Arabi\|بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحٖيمِ}}]]

			[[Ahzab 41\|{{Arabi\|يَٓا اَيُّهَا الَّذٖينَ اٰمَنُوا اذْكُرُوا اللّٰهَ ذِكْرًا كَثٖيرًا}}]]

			[[Ahzab 42\|{{Arabi\|وَ سَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَ اَصٖيلًا}}]]

			[[Ahzab 43\|{{Arabi\|هُوَ الَّذٖى يُصَلّٖى عَلَيْكُمْ وَ مَلٰٓئِكَتُهُ لِيُخْرِجَكُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ اِلَى النُّورِ وَ كَانَ بِالْمُؤْمِنٖينَ رَحٖيمًا}}]]

			[[Ahzab 44\|{{Arabi\|تَحِيَّتُهُمْ يَوْمَ يَلْقَوْنَهُ سَلَامٌ وَ اَعَدَّ لَهُمْ اَجْرًا كَرٖيمًا}}]]

			[[Ahzab 45\|{{Arabi\|يَٓا اَيُّهَا النَّبِىُّ اِنَّٓا اَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَ مُبَشِّرًا وَ نَذٖيرًا}}]]

			[[Ahzab 46\|{{Arabi\|وَ دَاعِيًا اِلَى اللّٰهِ بِاِذْنِهٖ وَ سِرَاجًا مُنٖيرًا}}]]

			[[Ahzab 47\|{{Arabi\|وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنٖينَ بِاَنَّ لَهُمْ مِنَ اللّٰهِ فَضْلًا كَبٖيرًا}}]]

			Bu âyetlerde Risale-i Nur’a îma ve remiz ve belki işaret var diye hissettim.

			Evet, madem bu âyet gibi vazife-i risalet ve davete bakan âyetler her asra bakıyorlar ve her asırda efradları ve mâsadakları var.

			Ve madem bu âyetlerde, Resul-ü Ekrem’e (asm) verilen sıfatlar ve unvanlar her zamanda cereyanı ve her bir asırda hükmetmek haysiyetiyle o unvanların altında mana-yı remziyle Risale-i Nur gibi o vazifeyi yerine getiren eserler ve zatlar bu gibi âyâtın daire-i şümullerine girmeleri, Kur’an’daki i’caz-ı manevîsinin şe’nidir belki muktezasıdır ve lâzımıdır.

			Madem Risale-i Nur, bu acib asırda müstesna bir surette bu âyetin işaret ettiği vazifeyi yapıyor ve manasının daire-i külliyesinde bir ferdidir.

			Elbette müteaddid emareler ve gizli karineler ile diyebiliriz ki bu âyette dahi Birinci Şuâ’nın sair otuz bir adet âyetleri gibi Risale-i Nur’a mana-yı işariyle bakar. Şöyle ki:

			[[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#191\|{{Arabi\|لِيُخْرِجَكُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ اِلَى النُّورِ وَ كَانَ بِالْمُؤْمِنٖينَ رَحٖيمًا}}]] cümlesi, mana-yı işarîsiyle diyor: Bin üç yüz yetmişe kadar tecavüz eden en karanlık bir zulüm, en karanlık bir zulmetten sizi ey ehl-i iman ve’l-Kur’an, Kur’an’dan gelen Nurlara ve imanın ışıklarına çıkaran ve isminde Nur ve manasında rahîmiyet bulunan ve ism-i Nur ve ism-i Rahîm’in mazharı olan bir lem’a-i Kur’aniyeye ve bu asrımıza bakıp îma ediyor.

			Mana mutabakatından başka bir emare ve karinesi budur ki: [[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#192\|{{Arabi\|اِلَى النُّورِ وَ كَانَ بِالْمُؤْمِنٖينَ رَحٖيمًا}}]] fıkrasının (şedde ve tenvin sayılır) makam-ı cifrîsi dokuz yüz kırk yedi (947) edip Risaletü’n-Nur isminin makamı olan dokuz yüz kırk yedi adedine tam tamına tevafuk ediyor.

			[[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#193\|{{Arabi\|اِنَّٓا اَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَ مُبَشِّرًا}}]] cümlesi (şeddeler sayılmaz ve âhirde tenvin vakıftır, elif sayılır) makam-ı cifrîsi ki bin üç yüz yirmi üç (1323) tarihini gösterir. O tarihte, merkez-i hilafette dehşetli bir inkılabın mebde-i infilaki içinde, yeise düşen ehl-i imana müjde verip İslâmiyet’in hakkaniyetine ve kuvvetine kuvvetli şehadet eden ve veraset-i nübüvvet noktasında davette bulunan hakiki bir şahide işaret eder.

			[[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#194\|{{Arabi\|وَ نَذٖيرًا وَ دَاعِيًا اِلَى اللّٰهِ}}]] cümlesi (Hâşiye<ref>[[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#195\|{{Arabi\|وَدَاعِيًا اِلَى اللّٰهِ}}]] kelimesi, Risale-i Nur’un hakiki bir ismi olan Bedîüzzaman’ın makamına tam tamına tevafuku ve manen mutabakatı olduğu gibi yalnız [[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#200\|{{Arabi\|وَدَاعِيًا}}]] kelimesi de Risale-i Nur’un tercümanı olan Said ismine üç harf ile ittihat ve üç farkla tevafuk eder. Çünkü tenvin, elif ve vav mecmuu elli yedi “sin”den üç fark var.<br />

			Risale-i Nur talebelerinden Küçük Abdurrahman Tahsin</ref>) (tenvinler vakıf olmadığından sayılırlar) makam-ı cifrîsi, bin iki yüz elli altı (1256) tarihini göstermekle, bu asırda ve bu zamandaki İslâmiyet’in inhisafını bir asır evvel ihzar eden mukaddimatına bakarak [[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#195\|{{Arabi\|وَدَاعِيًا اِلَى اللّٰهِ}}]] kelimesi yüz doksan bir (191) ederek Risale-i Nur’un bir hakiki ismi olan Bedîüzzaman’ın makam-ı cifrîsi bulunan yüz doksan bir (191) adedine tam tamına tevafukla îma eder ki Risale-i Nur dahi o inhisaf içinde bir “dâî-i ilallah”tır.

			[[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#196\|{{Arabi\|بِاِذْنِهٖ وَ سِرَاجًا مُنٖيرًا}}]] (Hâşiye<ref>(Tenvinler elif sayılır) makamı (1330) edip Risale-i Nur’un fatihası olan İşaratü’l-İ’caz tefsirinin zuhur tarihine ve [[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#197\|{{Arabi\|سِرَاجًا مُنِيرًا}}]] eğer birinci tenvin sayılsa (1380) ederek yirmi bir sene sonra Risale-i Nur, küre-i zemini ışıklandıracak bir sirac-ı münevver olacağına remzeder inşâallah.<br />

			Risale-i Nur talebelerinden Tahsin</ref>) ve yalnız [[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#197\|{{Arabi\|سِرَاجًا مُنِيرًا}}]] kelimesi ise tam tamına Risale-i Nur’un bir ismi olan “Siracünnur”a lafzen ve manen ve cifren tevafukla bakar. [[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#198\|{{Arabi\|مُنٖيرًا}}]] daki “mim” “ye” [[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#199\|{{Arabi\|النُّورِ}}]] daki şeddeli “nun”a mukabildir. Evet, İmam-ı Ali (ra) keramet-i gaybiyesinde, Risale-i Nur’a “Siracünnur” namını vermesi, bu âyetin bu fıkrasından mülhemdir denilebilir ve çekinmeyerek deriz.

			[[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#201\|{{Arabi\|وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنٖينَ بِاَنَّ لَهُمْ مِنَ اللّٰهِ}}]] cümlesi (şedde sayılmak cihetiyle) makam-ı cifrîsiyle bin üç yüz elli dokuz (1359) tarihini göstermekle, bu asrımızın tam bulunduğumuz bu senesine bakarak ehl-i imana bir büyük ihsanı var diye mana-yı remziyle haber veriyor.

			Biz bakıyoruz, bu zamanda en büyük ihsan, imanı kurtarmaktır. Ve görüyoruz, imanı hârika bürhanlarla kurtaran –başta– Risale-i Nur’dur. Demek bu zamana nisbeten bir “fazl-ı kebir” de odur.

			Bu işareti kuvvetlendiren şudur: [[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#202\|{{Arabi\|فَضْلًا كَبٖيرًا}}]] daki [[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#203\|{{Arabi\|فَضْلًا}}]] kelimesi, dokuz yüz altmış (960) edip Risaletü’n-Nur’un bu ismi, izafeden tavsif tarzına geçmekle Risaletü’n-Nuriye olup makamı olan dokuz yüz altmış iki (962) adedine manidar iki farkla tevafuku, onun başına remzen ve îmaen parmak basmasıdır.

			İlahî yâ Rab! Sen Risale-i Nur’u ve Risale-i Nur Müellifi Üstadımız Said Nursî’yi ve Risale-i Nur talebe ve şakirdlerini ve mensuplarını, mahfaza-i hıfzında ve kale-i İlahiyen içinde muhafaza ve emin eyle, âmin! Ve hizmet-i Kur’an ve imanda sabit ve daim eyle, âmin! Ve bu kudsî hizmetlerinde, muvaffakıyetlerle yardım ve muavenetler ihsan eyle, âmin! Ve Kur’an-ı Mu’cizü’l-Beyan-ı Azîmüşşan’ın sırr-ı a’zamına, marifetullah, muhabbetullah ve muhabbet-i Resulullah sırr-ı kudsîsine ve [[Al-i İmran 173\|{{Arabi\|حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكٖيلُ}}]] sırr-ı uzmasına ve rızaullah ve rü’yet-i cemalullah lütuf ve ihsanına mazhar eyle, yâ Rabbe’l-âlemîn!..

			[[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#204\|{{Arabi\|وَ صَلَّى اللّٰهُ عَلٰى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَ عَلٰى اٰلِهٖ وَ اَصْحَابِهٖ وَ اَهْلِ بَيْتِهٖ اَجْمَعٖينَ الطَّيِّبٖينَ الطَّاهِرٖينَ اٰمٖينَ اٰمٖينَ بِحُرْمَةِ سَيِّدِ الْمُرْسَلٖينَ وَ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعَالَمٖينَ}}]]

			Fakir, âciz, zayıf, günahkâr, talebe ve hizmetkârınız İnebolulu Ahmed Nazif Çelebi

			([[Risale:Kastamonu_ve_Emirdağ%27da_Yazılan_Mektuplar_(Barla)#Risale-i_Nur’un_faal_bir_şakirdi_olan_Ahmed_Nazif_Çelebi’nin_bir_istihracıdır_ve_bir_fıkrasıdır._Bunu_hem_Birinci_Şuâ’nın_Otuz_İkinci_Âyeti_olarak_ve_hem_Yirmi_Yedinci_Mektup’un_fıkralarında_kaydetmek_münasip_görüldü\|Barla Lahikası]])
			----
	Rahîm, Rauf ve Zü’l-Minen hazretlerinin inayet ve lütuflarından olarak tövbe ve istiğfar gibi kullarına ihda eylediği miftah-ı kerem ve ihsana, çok günahkâr ve terbiyesiz olan ben sefil Yusuf Toprak, bütün fezayıh ve i’tisaflarıma rağmen, tevessül ettikçe bana fazlından verdiği mazhariyetin kıymetini takdir etmek, ona şükür eylemek şöyle dursun, bilakis küfran-ı nimet, defaatle nakz-ı ahd, irtikâb-ı kizb ve hıyanet eylediğim için derin kasavete, kesif zulmete, müthiş dalalete (hakkıyla) maruz kalan kalbimin, ruhumun aldığı müzmin ve münkis yarayı tedavi çaresini taharri yolunda aklımı, zevkimi kaybetmiş, âdeta çılgın bir hale girmiştim.		Rahîm, Rauf ve Zü’l-Minen hazretlerinin inayet ve lütuflarından olarak tövbe ve istiğfar gibi kullarına ihda eylediği miftah-ı kerem ve ihsana, çok günahkâr ve terbiyesiz olan ben sefil Yusuf Toprak, bütün fezayıh ve i’tisaflarıma rağmen, tevessül ettikçe bana fazlından verdiği mazhariyetin kıymetini takdir etmek, ona şükür eylemek şöyle dursun, bilakis küfran-ı nimet, defaatle nakz-ı ahd, irtikâb-ı kizb ve hıyanet eylediğim için derin kasavete, kesif zulmete, müthiş dalalete (hakkıyla) maruz kalan kalbimin, ruhumun aldığı müzmin ve münkis yarayı tedavi çaresini taharri yolunda aklımı, zevkimi kaybetmiş, âdeta çılgın bir hale girmiştim.

Turker 04.52, 27 Ekim 2024 tarihinde

2024-10-27T04:52:23Z

← Önceki sürüm		07.52, 27 Ekim 2024 tarihindeki hâli
1. satır:		1. satır:
	[[Kategori:Ahzab Suresi]]		[[Kategori:Ahzab Suresi]]
			[[Kategori:Ahzab Suresinin Risale-i Nur'da Geçen Ayetleri]]
	[[Kategori:Barla Lahikasında Geçen Ayetler]]		[[Kategori:Barla Lahikasında Geçen Ayetler]]
	[[Kategori:Risale-i Nur'da Geçen Ayetler]]		[[Kategori:Risale-i Nur'da Geçen Ayetler]]

Turker 15.34, 16 Temmuz 2023 tarihinde

2023-07-16T15:34:25Z

← Önceki sürüm		18.34, 16 Temmuz 2023 tarihindeki hâli
18. satır:		18. satır:
	==Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği==		==Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği==

	~~Risale~~-~~i Nur’un faal bir şakirdi~~ olan ~~Ahmed Nazif Çelebi’nin bir istihracıdır~~ ve bir ~~fıkrasıdır~~. ~~Bunu hem Birinci Şuâ’nın Otuz İkinci Âyeti olarak ve hem Yirmi Yedinci Mektup’un fıkralarında kaydetmek münasip görüldü==~~		Rahîm, Rauf ve Zü’l-Minen hazretlerinin inayet ve lütuflarından olarak tövbe ve istiğfar gibi kullarına ihda eylediği miftah-ı kerem ve ihsana, çok günahkâr ve terbiyesiz olan ben sefil Yusuf Toprak, bütün fezayıh ve i’tisaflarıma rağmen, tevessül ettikçe bana fazlından verdiği mazhariyetin kıymetini takdir etmek, ona şükür eylemek şöyle dursun, bilakis küfran-ı nimet, defaatle nakz-ı ahd, irtikâb-ı kizb ve hıyanet eylediğim için derin kasavete, kesif zulmete, müthiş dalalete (hakkıyla) maruz kalan kalbimin, ruhumun aldığı müzmin ve münkis yarayı tedavi çaresini taharri yolunda aklımı, zevkimi kaybetmiş, âdeta çılgın bir hale girmiştim.

	~~O kendisi diyor: Gelen âyetleri hâfızdan dinledim~~. ~~Sure~~-i ~~Ahzab’dan:~~		Başvurduğum her tabib-i manevîden aldığım ilaçlar; yaramı tedaviye, aklımı iknaya, lehfemi iskâta kâfi gelmedi. Bizzarure [[Zümer 53\|{{Arabi\|قُلْ يَا عِبَادِىَ الَّذٖينَ اَسْرَفُوا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ}}]] âyet-i celilesinin mefhumuna tevessülen, me’luf olduğum denâetlerden mütehassıl koyu lekeleri kal’ ve tathire ve tarîk-ı Hak’ta sebata muîn olacak bir rehberi ararken, ortada hiçbir sebeb-i zahirî olmadığı halde, memleketimden Kastamonu’ya nefyim şüphesiz, nefsime giran gelmiş ve hattâ yeis ve teessüre kapılmıştım. Bilmiyordum ki bu nefyim ile

	[[~~Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#4~~\|{{Arabi\|~~بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحٖيمِ~~}}]]		[[Bakara 216\|{{Arabi\|وَعَسٰٓى اَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَعَسٰٓى اَنْ تُحِبُّوا شَيْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَكُمْ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ}}]]

	[[~~Ahzab 41~~\|{{Arabi\|~~يَٓا اَيُّهَا الَّذٖينَ اٰمَنُوا اذْكُرُوا اللّٰهَ ذِكْرًا~~ كَثٖيرًا}}]]		[[Nisa 19\|{{Arabi\|فَعَسٰٓى اَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَيَجْعَلَ اللّٰهُ فٖيهِ خَيْرًا كَثٖيرًا}}]]

	~~[[Ahzab 42\|{{Arabi\|وَ سَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَ اَصٖيلًا}}]]~~		âyetlerinin sırrına mazhar edecek ve iltiyamı ümit ve imkânsız gördüğüm manevî yaralarımın tedavisine muktedir doktorların ve yanlarındaki kuvvetli mualecenin eserini, varlığını ve ism-i Hay ve Hakîm’in cilvesini şefkaten göstermek suretiyle, bana minnet üstünde minnet-i uhrevî yapmak içindir. Bu mülevves ahlâkımla ben neciyim ki bu ihsan-ı azîme nâil olayım diye şaştım. Fakat lehü’l-hamdü ve’l-minne

	[[~~Ahzab 43~~\|{{Arabi\|هُوَ الَّذٖى يُصَلّٖى عَلَيْكُمْ وَ مَلٰٓئِكَتُهُ لِيُخْرِجَكُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ اِلَى النُّورِ وَ كَانَ بِالْمُؤْمِنٖينَ رَحٖيمًا}}]]		[[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#207\|{{Arabi\|مَنْ طَلَبَنٖى وَجَدَنٖى}}]]

	[[Ahzab 44\|{{Arabi\|~~تَحِيَّتُهُمْ يَوْمَ يَلْقَوْنَهُ سَلَامٌ وَ اَعَدَّ لَهُمْ اَجْرًا كَرٖيمًا~~}}]]		[[Ahzab 43\|{{Arabi\|وَكَانَ بِالْمُؤْمِنٖينَ رَحٖيمًا}}]]

	[[~~Ahzab 45~~\|{{Arabi\|~~يَٓا اَيُّهَا النَّبِىُّ اِنَّٓا اَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَ مُبَشِّرًا وَ نَذٖيرًا~~}}]]		[[Nisa 110\|{{Arabi\|يَجِدِ اللّٰهَ غَفُورًا رَحٖيمًا}}]] gibi işarat-ı celile hatırıma gelmekle, bir derece müteselli oldum.

	~~[[Ahzab 46\|{{Arabi\|وَ دَاعِيًا اِلَى اللّٰهِ بِاِذْنِهٖ وَ سِرَاجًا مُنٖيرًا}}]]~~		([[Risale:Kastamonu_ve_Emirdağ%27da_Yazılan_Mektuplar_(Barla)#Risale-i_Nur’un_ehemmiyetli_bir_şakirdi_olan_Yusuf’un_bir_fıkrasıdır\|Barla Lahikası]])

	~~[[Ahzab 47\|{{Arabi\|وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنٖينَ بِاَنَّ لَهُمْ مِنَ اللّٰهِ فَضْلًا كَبٖيرًا}}]]~~

	~~Bu âyetlerde Risale-i Nur’a îma ve remiz ve belki işaret var diye hissettim.~~

	~~Evet, madem bu âyet gibi vazife-i risalet ve davete bakan âyetler her asra bakıyorlar ve her asırda efradları ve mâsadakları var.~~

	Ve madem bu âyetlerde, Resul-ü Ekrem’e (asm) verilen sıfatlar ve unvanlar her zamanda cereyanı ve her bir asırda hükmetmek haysiyetiyle o unvanların altında mana-yı remziyle Risale-i Nur gibi o vazifeyi yerine getiren eserler ve zatlar bu gibi âyâtın daire-i şümullerine girmeleri, Kur’an’daki i’caz-ı manevîsinin şe’nidir belki muktezasıdır ve lâzımıdır.

	~~Madem Risale-i Nur, bu acib asırda müstesna bir surette bu âyetin işaret ettiği vazifeyi yapıyor ve manasının daire-i külliyesinde bir ferdidir.~~

	~~Elbette müteaddid emareler ve gizli karineler ile diyebiliriz ki bu âyette dahi Birinci Şuâ’nın sair otuz bir adet âyetleri gibi Risale-i Nur’a mana-yı işariyle bakar. Şöyle ki:~~

	[[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#191\|{{Arabi\|لِيُخْرِجَكُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ اِلَى النُّورِ وَ كَانَ بِالْمُؤْمِنٖينَ رَحٖيمًا}}]] cümlesi, mana-yı işarîsiyle diyor: Bin üç yüz yetmişe kadar tecavüz eden en karanlık bir zulüm, en karanlık bir zulmetten sizi ey ehl-i iman ve’l-Kur’an, Kur’an’dan gelen Nurlara ve imanın ışıklarına çıkaran ve isminde Nur ve manasında rahîmiyet bulunan ve ism-i Nur ve ism-i Rahîm’in mazharı olan bir lem’a-i Kur’aniyeye ve bu asrımıza bakıp îma ediyor.

	Mana mutabakatından başka bir emare ve karinesi budur ki: [[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#192\|{{Arabi\|اِلَى النُّورِ وَ كَانَ بِالْمُؤْمِنٖينَ رَحٖيمًا}}]] fıkrasının (şedde ve tenvin sayılır) makam-ı cifrîsi dokuz yüz kırk yedi (947) edip Risaletü’n-Nur isminin makamı olan dokuz yüz kırk yedi adedine tam tamına tevafuk ediyor.

	[[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#193\|{{Arabi\|اِنَّٓا اَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَ مُبَشِّرًا}}]] cümlesi (şeddeler sayılmaz ve âhirde tenvin vakıftır, elif sayılır) makam-ı cifrîsi ki bin üç yüz yirmi üç (1323) tarihini gösterir. O tarihte, merkez-i hilafette dehşetli bir inkılabın mebde-i infilaki içinde, yeise düşen ehl-i imana müjde verip İslâmiyet’in hakkaniyetine ve kuvvetine kuvvetli şehadet eden ve veraset-i nübüvvet noktasında davette bulunan hakiki bir şahide işaret eder.

	[[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#194\|{{Arabi\|وَ نَذٖيرًا وَ دَاعِيًا اِلَى اللّٰهِ}}]] cümlesi (Hâşiye<ref>[[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#195\|{{Arabi\|وَدَاعِيًا اِلَى اللّٰهِ}}]] kelimesi, Risale-i Nur’un hakiki bir ismi olan Bedîüzzaman’ın makamına tam tamına tevafuku ve manen mutabakatı olduğu gibi yalnız [[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#200\|{{Arabi\|وَدَاعِيًا}}]] kelimesi de Risale-i Nur’un tercümanı olan Said ismine üç harf ile ittihat ve üç farkla tevafuk eder. Çünkü tenvin, elif ve vav mecmuu elli yedi “sin”den üç fark var.<br />

	Risale-i Nur talebelerinden Küçük Abdurrahman Tahsin</ref>) (tenvinler vakıf olmadığından sayılırlar) makam-ı cifrîsi, bin iki yüz elli altı (1256) tarihini göstermekle, bu asırda ve bu zamandaki İslâmiyet’in inhisafını bir asır evvel ihzar eden mukaddimatına bakarak [[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#195\|{{Arabi\|وَدَاعِيًا اِلَى اللّٰهِ}}]] kelimesi yüz doksan bir (191) ederek Risale-i Nur’un bir hakiki ismi olan Bedîüzzaman’ın makam-ı cifrîsi bulunan yüz doksan bir (191) adedine tam tamına tevafukla îma eder ki Risale-i Nur dahi o inhisaf içinde bir “dâî-i ilallah”tır.

	[[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#196\|{{Arabi\|بِاِذْنِهٖ وَ سِرَاجًا مُنٖيرًا}}]] (Hâşiye<ref>(Tenvinler elif sayılır) makamı (1330) edip Risale-i Nur’un fatihası olan İşaratü’l-İ’caz tefsirinin zuhur tarihine ve [[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#197\|{{Arabi\|سِرَاجًا مُنِيرًا}}]] eğer birinci tenvin sayılsa (1380) ederek yirmi bir sene sonra Risale-i Nur, küre-i zemini ışıklandıracak bir sirac-ı münevver olacağına remzeder inşâallah.<br />

	Risale-i Nur talebelerinden Tahsin</ref>) ve yalnız [[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#197\|{{Arabi\|سِرَاجًا مُنِيرًا}}]] kelimesi ise tam tamına Risale-i Nur’un bir ismi olan “Siracünnur”a lafzen ve manen ve cifren tevafukla bakar. [[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#198\|{{Arabi\|مُنٖيرًا}}]] daki “mim” “ye” [[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#199\|{{Arabi\|النُّورِ}}]] daki şeddeli “nun”a mukabildir. Evet, İmam-ı Ali (ra) keramet-i gaybiyesinde, Risale-i Nur’a “Siracünnur” namını vermesi, bu âyetin bu fıkrasından mülhemdir denilebilir ve çekinmeyerek deriz.

	[[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#201\|{{Arabi\|وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنٖينَ بِاَنَّ لَهُمْ مِنَ اللّٰهِ}}]] cümlesi (şedde sayılmak cihetiyle) makam-ı cifrîsiyle bin üç yüz elli dokuz (1359) tarihini göstermekle, bu asrımızın tam bulunduğumuz bu senesine bakarak ehl-i imana bir büyük ihsanı var diye mana-yı remziyle haber veriyor.

	Biz bakıyoruz, bu zamanda en büyük ihsan, imanı kurtarmaktır. Ve görüyoruz, imanı hârika bürhanlarla kurtaran –başta– Risale-i Nur’dur. Demek bu zamana nisbeten bir “fazl-ı kebir” de odur.

	Bu işareti kuvvetlendiren şudur: [[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#202\|{{Arabi\|فَضْلًا كَبٖيرًا}}]] daki [[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#203\|{{Arabi\|فَضْلًا}}]] kelimesi, dokuz yüz altmış (960) edip Risaletü’n-Nur’un bu ismi, izafeden tavsif tarzına geçmekle Risaletü’n-Nuriye olup makamı olan dokuz yüz altmış iki (962) adedine manidar iki farkla tevafuku, onun başına remzen ve îmaen parmak basmasıdır.

	İlahî yâ Rab! Sen Risale-i Nur’u ve Risale-i Nur Müellifi Üstadımız Said Nursî’yi ve Risale-i Nur talebe ve şakirdlerini ve mensuplarını, mahfaza-i hıfzında ve kale-i İlahiyen içinde muhafaza ve emin eyle, âmin! Ve hizmet-i Kur’an ve imanda sabit ve daim eyle, âmin! Ve bu kudsî hizmetlerinde, muvaffakıyetlerle yardım ve muavenetler ihsan eyle, âmin! Ve Kur’an-ı Mu’cizü’l-Beyan-ı Azîmüşşan’ın sırr-ı a’zamına, marifetullah, muhabbetullah ve muhabbet-i Resulullah sırr-ı kudsîsine ve [[Al-i İmran 173\|{{Arabi\|حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكٖيلُ}}]] sırr-ı uzmasına ve rızaullah ve rü’yet-i cemalullah lütuf ve ihsanına mazhar eyle, yâ Rabbe’l-âlemîn!..

	[[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#204\|{{Arabi\|وَ صَلَّى اللّٰهُ عَلٰى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَ عَلٰى اٰلِهٖ وَ اَصْحَابِهٖ وَ اَهْلِ بَيْتِهٖ اَجْمَعٖينَ الطَّيِّبٖينَ الطَّاهِرٖينَ اٰمٖينَ اٰمٖينَ بِحُرْمَةِ سَيِّدِ الْمُرْسَلٖينَ وَ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعَالَمٖينَ}}]]

	~~Fakir, âciz, zayıf, günahkâr, talebe ve hizmetkârınız İnebolulu Ahmed Nazif Çelebi~~

	([[Risale:Kastamonu_ve_Emirdağ%27da_Yazılan_Mektuplar_(Barla)#Risale-i_Nur’un_faal_bir_şakirdi_olan_Ahmed_Nazif_Çelebi’nin_bir_istihracıdır_ve_bir_fıkrasıdır._Bunu_hem_Birinci_Şuâ’nın_Otuz_İkinci_Âyeti_olarak_ve_hem_Yirmi_Yedinci_Mektup’un_fıkralarında_kaydetmek_münasip_görüldü\|Barla Lahikası]])

	==Risale-i Nur'daki Diğer Alakalı Yerler==		==Risale-i Nur'daki Diğer Alakalı Yerler==

	==İlgili Maddeler==		==İlgili Maddeler==

Turker 15.31, 16 Temmuz 2023 tarihinde

2023-07-16T15:31:30Z

@@ 1. satır: / 1. satır: @@
 [[Kategori:Ahzab Suresi]]
 [[Kategori:Hizb-ül Kur'an Ayetleri]]
 [[Kategori:Ahzab Suresindeki Hizb-ül Kur'an Ayetleri]]
@@ 15. satır: / 17. satır: @@
 ==Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği==
 ==Risale-i Nur'daki Diğer Alakalı Yerler==
 ==İlgili Maddeler==

Turker 03.26, 6 Ocak 2023 tarihinde

2023-01-06T03:26:15Z

← Önceki sürüm		06.26, 6 Ocak 2023 tarihindeki hâli
1. satır:		1. satır:
	[[Kategori:Ahzab Suresi]]		[[Kategori:Ahzab Suresi]]
			[[Kategori:Hizb-ül Kur'an Ayetleri]]
			[[Kategori:Ahzab Suresindeki Hizb-ül Kur'an Ayetleri]]
	''Önceki Ayet: [[Ahzab 42]] ← [[Kuran:Ahzab\|Ahzab Suresi]] → [[Ahzab 44]]: Sonraki Ayet''		''Önceki Ayet: [[Ahzab 42]] ← [[Kuran:Ahzab\|Ahzab Suresi]] → [[Ahzab 44]]: Sonraki Ayet''

Turker: "Kategori:Ahzab Suresi ''Önceki Ayet: Ahzab 42 ← Ahzab Suresi → Ahzab 44: Sonraki Ayet'' Dosya:Ahzab 43.png '''Mea..." içeriğiyle yeni sayfa oluşturdu

2022-11-11T03:45:27Z

"Kategori:Ahzab Suresi ''Önceki Ayet: Ahzab 42 ← Ahzab Suresi → Ahzab 44: Sonraki Ayet'' Dosya:Ahzab 43.png '''Mea..." içeriğiyle yeni sayfa oluşturdu

Yeni sayfa

[[Kategori:Ahzab Suresi]]
''Önceki Ayet: [[Ahzab 42]] ← [[Kuran:Ahzab|Ahzab Suresi]] → [[Ahzab 44]]: Sonraki Ayet''

[[Dosya:Ahzab 43.png]]

'''Meali:''' 43- Sizi karanlıklardan aydınlığa çıkarmak için üzerinize rahmetini gönderen O'dur. Melekleri de size istiğfar eder. Allah, müminlere karşı çok merhametlidir.

'''Kur'an'daki Yeri:''' [[Kuran:Ahzab#43|22. Cüz, 422. Sayfa]]

'''Tilavet Notları:'''

'''Diğer Notlar:'''

==Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği==

==Risale-i Nur'daki Diğer Alakalı Yerler==

==İlgili Maddeler==

← Önceki sürüm		07.55, 27 Ekim 2024 tarihindeki hâli
19. satır:		19. satır:
	==Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği==		==Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği==

			Risale-i Nur’un faal bir şakirdi olan Ahmed Nazif Çelebi’nin bir istihracıdır ve bir fıkrasıdır. Bunu hem Birinci Şuâ’nın Otuz İkinci Âyeti olarak ve hem Yirmi Yedinci Mektup’un fıkralarında kaydetmek münasip görüldü

			O kendisi diyor: Gelen âyetleri hâfızdan dinledim. Sure-i Ahzab’dan:

			[[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#4\|{{Arabi\|بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحٖيمِ}}]]

			[[Ahzab 41\|{{Arabi\|يَٓا اَيُّهَا الَّذٖينَ اٰمَنُوا اذْكُرُوا اللّٰهَ ذِكْرًا كَثٖيرًا}}]]

			[[Ahzab 42\|{{Arabi\|وَ سَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَ اَصٖيلًا}}]]

			[[Ahzab 43\|{{Arabi\|هُوَ الَّذٖى يُصَلّٖى عَلَيْكُمْ وَ مَلٰٓئِكَتُهُ لِيُخْرِجَكُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ اِلَى النُّورِ وَ كَانَ بِالْمُؤْمِنٖينَ رَحٖيمًا}}]]

			[[Ahzab 44\|{{Arabi\|تَحِيَّتُهُمْ يَوْمَ يَلْقَوْنَهُ سَلَامٌ وَ اَعَدَّ لَهُمْ اَجْرًا كَرٖيمًا}}]]

			[[Ahzab 45\|{{Arabi\|يَٓا اَيُّهَا النَّبِىُّ اِنَّٓا اَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَ مُبَشِّرًا وَ نَذٖيرًا}}]]

			[[Ahzab 46\|{{Arabi\|وَ دَاعِيًا اِلَى اللّٰهِ بِاِذْنِهٖ وَ سِرَاجًا مُنٖيرًا}}]]

			[[Ahzab 47\|{{Arabi\|وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنٖينَ بِاَنَّ لَهُمْ مِنَ اللّٰهِ فَضْلًا كَبٖيرًا}}]]

			Bu âyetlerde Risale-i Nur’a îma ve remiz ve belki işaret var diye hissettim.

			Evet, madem bu âyet gibi vazife-i risalet ve davete bakan âyetler her asra bakıyorlar ve her asırda efradları ve mâsadakları var.

			Ve madem bu âyetlerde, Resul-ü Ekrem’e (asm) verilen sıfatlar ve unvanlar her zamanda cereyanı ve her bir asırda hükmetmek haysiyetiyle o unvanların altında mana-yı remziyle Risale-i Nur gibi o vazifeyi yerine getiren eserler ve zatlar bu gibi âyâtın daire-i şümullerine girmeleri, Kur’an’daki i’caz-ı manevîsinin şe’nidir belki muktezasıdır ve lâzımıdır.

			Madem Risale-i Nur, bu acib asırda müstesna bir surette bu âyetin işaret ettiği vazifeyi yapıyor ve manasının daire-i külliyesinde bir ferdidir.

			Elbette müteaddid emareler ve gizli karineler ile diyebiliriz ki bu âyette dahi Birinci Şuâ’nın sair otuz bir adet âyetleri gibi Risale-i Nur’a mana-yı işariyle bakar. Şöyle ki:

			[[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#191\|{{Arabi\|لِيُخْرِجَكُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ اِلَى النُّورِ وَ كَانَ بِالْمُؤْمِنٖينَ رَحٖيمًا}}]] cümlesi, mana-yı işarîsiyle diyor: Bin üç yüz yetmişe kadar tecavüz eden en karanlık bir zulüm, en karanlık bir zulmetten sizi ey ehl-i iman ve’l-Kur’an, Kur’an’dan gelen Nurlara ve imanın ışıklarına çıkaran ve isminde Nur ve manasında rahîmiyet bulunan ve ism-i Nur ve ism-i Rahîm’in mazharı olan bir lem’a-i Kur’aniyeye ve bu asrımıza bakıp îma ediyor.

			Mana mutabakatından başka bir emare ve karinesi budur ki: [[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#192\|{{Arabi\|اِلَى النُّورِ وَ كَانَ بِالْمُؤْمِنٖينَ رَحٖيمًا}}]] fıkrasının (şedde ve tenvin sayılır) makam-ı cifrîsi dokuz yüz kırk yedi (947) edip Risaletü’n-Nur isminin makamı olan dokuz yüz kırk yedi adedine tam tamına tevafuk ediyor.

			[[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#193\|{{Arabi\|اِنَّٓا اَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَ مُبَشِّرًا}}]] cümlesi (şeddeler sayılmaz ve âhirde tenvin vakıftır, elif sayılır) makam-ı cifrîsi ki bin üç yüz yirmi üç (1323) tarihini gösterir. O tarihte, merkez-i hilafette dehşetli bir inkılabın mebde-i infilaki içinde, yeise düşen ehl-i imana müjde verip İslâmiyet’in hakkaniyetine ve kuvvetine kuvvetli şehadet eden ve veraset-i nübüvvet noktasında davette bulunan hakiki bir şahide işaret eder.

			[[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#194\|{{Arabi\|وَ نَذٖيرًا وَ دَاعِيًا اِلَى اللّٰهِ}}]] cümlesi (Hâşiye<ref>[[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#195\|{{Arabi\|وَدَاعِيًا اِلَى اللّٰهِ}}]] kelimesi, Risale-i Nur’un hakiki bir ismi olan Bedîüzzaman’ın makamına tam tamına tevafuku ve manen mutabakatı olduğu gibi yalnız [[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#200\|{{Arabi\|وَدَاعِيًا}}]] kelimesi de Risale-i Nur’un tercümanı olan Said ismine üç harf ile ittihat ve üç farkla tevafuk eder. Çünkü tenvin, elif ve vav mecmuu elli yedi “sin”den üç fark var.<br />

			Risale-i Nur talebelerinden Küçük Abdurrahman Tahsin</ref>) (tenvinler vakıf olmadığından sayılırlar) makam-ı cifrîsi, bin iki yüz elli altı (1256) tarihini göstermekle, bu asırda ve bu zamandaki İslâmiyet’in inhisafını bir asır evvel ihzar eden mukaddimatına bakarak [[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#195\|{{Arabi\|وَدَاعِيًا اِلَى اللّٰهِ}}]] kelimesi yüz doksan bir (191) ederek Risale-i Nur’un bir hakiki ismi olan Bedîüzzaman’ın makam-ı cifrîsi bulunan yüz doksan bir (191) adedine tam tamına tevafukla îma eder ki Risale-i Nur dahi o inhisaf içinde bir “dâî-i ilallah”tır.

			[[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#196\|{{Arabi\|بِاِذْنِهٖ وَ سِرَاجًا مُنٖيرًا}}]] (Hâşiye<ref>(Tenvinler elif sayılır) makamı (1330) edip Risale-i Nur’un fatihası olan İşaratü’l-İ’caz tefsirinin zuhur tarihine ve [[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#197\|{{Arabi\|سِرَاجًا مُنِيرًا}}]] eğer birinci tenvin sayılsa (1380) ederek yirmi bir sene sonra Risale-i Nur, küre-i zemini ışıklandıracak bir sirac-ı münevver olacağına remzeder inşâallah.<br />

			Risale-i Nur talebelerinden Tahsin</ref>) ve yalnız [[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#197\|{{Arabi\|سِرَاجًا مُنِيرًا}}]] kelimesi ise tam tamına Risale-i Nur’un bir ismi olan “Siracünnur”a lafzen ve manen ve cifren tevafukla bakar. [[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#198\|{{Arabi\|مُنٖيرًا}}]] daki “mim” “ye” [[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#199\|{{Arabi\|النُّورِ}}]] daki şeddeli “nun”a mukabildir. Evet, İmam-ı Ali (ra) keramet-i gaybiyesinde, Risale-i Nur’a “Siracünnur” namını vermesi, bu âyetin bu fıkrasından mülhemdir denilebilir ve çekinmeyerek deriz.

			[[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#201\|{{Arabi\|وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنٖينَ بِاَنَّ لَهُمْ مِنَ اللّٰهِ}}]] cümlesi (şedde sayılmak cihetiyle) makam-ı cifrîsiyle bin üç yüz elli dokuz (1359) tarihini göstermekle, bu asrımızın tam bulunduğumuz bu senesine bakarak ehl-i imana bir büyük ihsanı var diye mana-yı remziyle haber veriyor.

			Biz bakıyoruz, bu zamanda en büyük ihsan, imanı kurtarmaktır. Ve görüyoruz, imanı hârika bürhanlarla kurtaran –başta– Risale-i Nur’dur. Demek bu zamana nisbeten bir “fazl-ı kebir” de odur.

			Bu işareti kuvvetlendiren şudur: [[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#202\|{{Arabi\|فَضْلًا كَبٖيرًا}}]] daki [[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#203\|{{Arabi\|فَضْلًا}}]] kelimesi, dokuz yüz altmış (960) edip Risaletü’n-Nur’un bu ismi, izafeden tavsif tarzına geçmekle Risaletü’n-Nuriye olup makamı olan dokuz yüz altmış iki (962) adedine manidar iki farkla tevafuku, onun başına remzen ve îmaen parmak basmasıdır.

			İlahî yâ Rab! Sen Risale-i Nur’u ve Risale-i Nur Müellifi Üstadımız Said Nursî’yi ve Risale-i Nur talebe ve şakirdlerini ve mensuplarını, mahfaza-i hıfzında ve kale-i İlahiyen içinde muhafaza ve emin eyle, âmin! Ve hizmet-i Kur’an ve imanda sabit ve daim eyle, âmin! Ve bu kudsî hizmetlerinde, muvaffakıyetlerle yardım ve muavenetler ihsan eyle, âmin! Ve Kur’an-ı Mu’cizü’l-Beyan-ı Azîmüşşan’ın sırr-ı a’zamına, marifetullah, muhabbetullah ve muhabbet-i Resulullah sırr-ı kudsîsine ve [[Al-i İmran 173\|{{Arabi\|حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكٖيلُ}}]] sırr-ı uzmasına ve rızaullah ve rü’yet-i cemalullah lütuf ve ihsanına mazhar eyle, yâ Rabbe’l-âlemîn!..

			[[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#204\|{{Arabi\|وَ صَلَّى اللّٰهُ عَلٰى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَ عَلٰى اٰلِهٖ وَ اَصْحَابِهٖ وَ اَهْلِ بَيْتِهٖ اَجْمَعٖينَ الطَّيِّبٖينَ الطَّاهِرٖينَ اٰمٖينَ اٰمٖينَ بِحُرْمَةِ سَيِّدِ الْمُرْسَلٖينَ وَ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعَالَمٖينَ}}]]

			Fakir, âciz, zayıf, günahkâr, talebe ve hizmetkârınız İnebolulu Ahmed Nazif Çelebi

			([[Risale:Kastamonu_ve_Emirdağ%27da_Yazılan_Mektuplar_(Barla)#Risale-i_Nur’un_faal_bir_şakirdi_olan_Ahmed_Nazif_Çelebi’nin_bir_istihracıdır_ve_bir_fıkrasıdır._Bunu_hem_Birinci_Şuâ’nın_Otuz_İkinci_Âyeti_olarak_ve_hem_Yirmi_Yedinci_Mektup’un_fıkralarında_kaydetmek_münasip_görüldü\|Barla Lahikası]])
			----
	Rahîm, Rauf ve Zü’l-Minen hazretlerinin inayet ve lütuflarından olarak tövbe ve istiğfar gibi kullarına ihda eylediği miftah-ı kerem ve ihsana, çok günahkâr ve terbiyesiz olan ben sefil Yusuf Toprak, bütün fezayıh ve i’tisaflarıma rağmen, tevessül ettikçe bana fazlından verdiği mazhariyetin kıymetini takdir etmek, ona şükür eylemek şöyle dursun, bilakis küfran-ı nimet, defaatle nakz-ı ahd, irtikâb-ı kizb ve hıyanet eylediğim için derin kasavete, kesif zulmete, müthiş dalalete (hakkıyla) maruz kalan kalbimin, ruhumun aldığı müzmin ve münkis yarayı tedavi çaresini taharri yolunda aklımı, zevkimi kaybetmiş, âdeta çılgın bir hale girmiştim.		Rahîm, Rauf ve Zü’l-Minen hazretlerinin inayet ve lütuflarından olarak tövbe ve istiğfar gibi kullarına ihda eylediği miftah-ı kerem ve ihsana, çok günahkâr ve terbiyesiz olan ben sefil Yusuf Toprak, bütün fezayıh ve i’tisaflarıma rağmen, tevessül ettikçe bana fazlından verdiği mazhariyetin kıymetini takdir etmek, ona şükür eylemek şöyle dursun, bilakis küfran-ı nimet, defaatle nakz-ı ahd, irtikâb-ı kizb ve hıyanet eylediğim için derin kasavete, kesif zulmete, müthiş dalalete (hakkıyla) maruz kalan kalbimin, ruhumun aldığı müzmin ve münkis yarayı tedavi çaresini taharri yolunda aklımı, zevkimi kaybetmiş, âdeta çılgın bir hale girmiştim.

← Önceki sürüm		18.34, 16 Temmuz 2023 tarihindeki hâli
18. satır:		18. satır:
	==Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği==		==Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği==

	~~Risale~~-~~i Nur’un faal bir şakirdi~~ olan ~~Ahmed Nazif Çelebi’nin bir istihracıdır~~ ve bir ~~fıkrasıdır~~. ~~Bunu hem Birinci Şuâ’nın Otuz İkinci Âyeti olarak ve hem Yirmi Yedinci Mektup’un fıkralarında kaydetmek münasip görüldü==~~		Rahîm, Rauf ve Zü’l-Minen hazretlerinin inayet ve lütuflarından olarak tövbe ve istiğfar gibi kullarına ihda eylediği miftah-ı kerem ve ihsana, çok günahkâr ve terbiyesiz olan ben sefil Yusuf Toprak, bütün fezayıh ve i’tisaflarıma rağmen, tevessül ettikçe bana fazlından verdiği mazhariyetin kıymetini takdir etmek, ona şükür eylemek şöyle dursun, bilakis küfran-ı nimet, defaatle nakz-ı ahd, irtikâb-ı kizb ve hıyanet eylediğim için derin kasavete, kesif zulmete, müthiş dalalete (hakkıyla) maruz kalan kalbimin, ruhumun aldığı müzmin ve münkis yarayı tedavi çaresini taharri yolunda aklımı, zevkimi kaybetmiş, âdeta çılgın bir hale girmiştim.

	~~O kendisi diyor: Gelen âyetleri hâfızdan dinledim~~. ~~Sure~~-i ~~Ahzab’dan:~~		Başvurduğum her tabib-i manevîden aldığım ilaçlar; yaramı tedaviye, aklımı iknaya, lehfemi iskâta kâfi gelmedi. Bizzarure [[Zümer 53\|{{Arabi\|قُلْ يَا عِبَادِىَ الَّذٖينَ اَسْرَفُوا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ}}]] âyet-i celilesinin mefhumuna tevessülen, me’luf olduğum denâetlerden mütehassıl koyu lekeleri kal’ ve tathire ve tarîk-ı Hak’ta sebata muîn olacak bir rehberi ararken, ortada hiçbir sebeb-i zahirî olmadığı halde, memleketimden Kastamonu’ya nefyim şüphesiz, nefsime giran gelmiş ve hattâ yeis ve teessüre kapılmıştım. Bilmiyordum ki bu nefyim ile

	[[~~Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#4~~\|{{Arabi\|~~بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحٖيمِ~~}}]]		[[Bakara 216\|{{Arabi\|وَعَسٰٓى اَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَعَسٰٓى اَنْ تُحِبُّوا شَيْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَكُمْ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ}}]]

	[[~~Ahzab 41~~\|{{Arabi\|~~يَٓا اَيُّهَا الَّذٖينَ اٰمَنُوا اذْكُرُوا اللّٰهَ ذِكْرًا~~ كَثٖيرًا}}]]		[[Nisa 19\|{{Arabi\|فَعَسٰٓى اَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَيَجْعَلَ اللّٰهُ فٖيهِ خَيْرًا كَثٖيرًا}}]]

	~~[[Ahzab 42\|{{Arabi\|وَ سَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَ اَصٖيلًا}}]]~~		âyetlerinin sırrına mazhar edecek ve iltiyamı ümit ve imkânsız gördüğüm manevî yaralarımın tedavisine muktedir doktorların ve yanlarındaki kuvvetli mualecenin eserini, varlığını ve ism-i Hay ve Hakîm’in cilvesini şefkaten göstermek suretiyle, bana minnet üstünde minnet-i uhrevî yapmak içindir. Bu mülevves ahlâkımla ben neciyim ki bu ihsan-ı azîme nâil olayım diye şaştım. Fakat lehü’l-hamdü ve’l-minne

	[[~~Ahzab 43~~\|{{Arabi\|هُوَ الَّذٖى يُصَلّٖى عَلَيْكُمْ وَ مَلٰٓئِكَتُهُ لِيُخْرِجَكُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ اِلَى النُّورِ وَ كَانَ بِالْمُؤْمِنٖينَ رَحٖيمًا}}]]		[[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#207\|{{Arabi\|مَنْ طَلَبَنٖى وَجَدَنٖى}}]]

	[[Ahzab 44\|{{Arabi\|~~تَحِيَّتُهُمْ يَوْمَ يَلْقَوْنَهُ سَلَامٌ وَ اَعَدَّ لَهُمْ اَجْرًا كَرٖيمًا~~}}]]		[[Ahzab 43\|{{Arabi\|وَكَانَ بِالْمُؤْمِنٖينَ رَحٖيمًا}}]]

	[[~~Ahzab 45~~\|{{Arabi\|~~يَٓا اَيُّهَا النَّبِىُّ اِنَّٓا اَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَ مُبَشِّرًا وَ نَذٖيرًا~~}}]]		[[Nisa 110\|{{Arabi\|يَجِدِ اللّٰهَ غَفُورًا رَحٖيمًا}}]] gibi işarat-ı celile hatırıma gelmekle, bir derece müteselli oldum.

	~~[[Ahzab 46\|{{Arabi\|وَ دَاعِيًا اِلَى اللّٰهِ بِاِذْنِهٖ وَ سِرَاجًا مُنٖيرًا}}]]~~		([[Risale:Kastamonu_ve_Emirdağ%27da_Yazılan_Mektuplar_(Barla)#Risale-i_Nur’un_ehemmiyetli_bir_şakirdi_olan_Yusuf’un_bir_fıkrasıdır\|Barla Lahikası]])

	~~[[Ahzab 47\|{{Arabi\|وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنٖينَ بِاَنَّ لَهُمْ مِنَ اللّٰهِ فَضْلًا كَبٖيرًا}}]]~~

	~~Bu âyetlerde Risale-i Nur’a îma ve remiz ve belki işaret var diye hissettim.~~

	~~Evet, madem bu âyet gibi vazife-i risalet ve davete bakan âyetler her asra bakıyorlar ve her asırda efradları ve mâsadakları var.~~

	Ve madem bu âyetlerde, Resul-ü Ekrem’e (asm) verilen sıfatlar ve unvanlar her zamanda cereyanı ve her bir asırda hükmetmek haysiyetiyle o unvanların altında mana-yı remziyle Risale-i Nur gibi o vazifeyi yerine getiren eserler ve zatlar bu gibi âyâtın daire-i şümullerine girmeleri, Kur’an’daki i’caz-ı manevîsinin şe’nidir belki muktezasıdır ve lâzımıdır.

	~~Madem Risale-i Nur, bu acib asırda müstesna bir surette bu âyetin işaret ettiği vazifeyi yapıyor ve manasının daire-i külliyesinde bir ferdidir.~~

	~~Elbette müteaddid emareler ve gizli karineler ile diyebiliriz ki bu âyette dahi Birinci Şuâ’nın sair otuz bir adet âyetleri gibi Risale-i Nur’a mana-yı işariyle bakar. Şöyle ki:~~

	[[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#191\|{{Arabi\|لِيُخْرِجَكُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ اِلَى النُّورِ وَ كَانَ بِالْمُؤْمِنٖينَ رَحٖيمًا}}]] cümlesi, mana-yı işarîsiyle diyor: Bin üç yüz yetmişe kadar tecavüz eden en karanlık bir zulüm, en karanlık bir zulmetten sizi ey ehl-i iman ve’l-Kur’an, Kur’an’dan gelen Nurlara ve imanın ışıklarına çıkaran ve isminde Nur ve manasında rahîmiyet bulunan ve ism-i Nur ve ism-i Rahîm’in mazharı olan bir lem’a-i Kur’aniyeye ve bu asrımıza bakıp îma ediyor.

	Mana mutabakatından başka bir emare ve karinesi budur ki: [[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#192\|{{Arabi\|اِلَى النُّورِ وَ كَانَ بِالْمُؤْمِنٖينَ رَحٖيمًا}}]] fıkrasının (şedde ve tenvin sayılır) makam-ı cifrîsi dokuz yüz kırk yedi (947) edip Risaletü’n-Nur isminin makamı olan dokuz yüz kırk yedi adedine tam tamına tevafuk ediyor.

	[[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#193\|{{Arabi\|اِنَّٓا اَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَ مُبَشِّرًا}}]] cümlesi (şeddeler sayılmaz ve âhirde tenvin vakıftır, elif sayılır) makam-ı cifrîsi ki bin üç yüz yirmi üç (1323) tarihini gösterir. O tarihte, merkez-i hilafette dehşetli bir inkılabın mebde-i infilaki içinde, yeise düşen ehl-i imana müjde verip İslâmiyet’in hakkaniyetine ve kuvvetine kuvvetli şehadet eden ve veraset-i nübüvvet noktasında davette bulunan hakiki bir şahide işaret eder.

	[[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#194\|{{Arabi\|وَ نَذٖيرًا وَ دَاعِيًا اِلَى اللّٰهِ}}]] cümlesi (Hâşiye<ref>[[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#195\|{{Arabi\|وَدَاعِيًا اِلَى اللّٰهِ}}]] kelimesi, Risale-i Nur’un hakiki bir ismi olan Bedîüzzaman’ın makamına tam tamına tevafuku ve manen mutabakatı olduğu gibi yalnız [[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#200\|{{Arabi\|وَدَاعِيًا}}]] kelimesi de Risale-i Nur’un tercümanı olan Said ismine üç harf ile ittihat ve üç farkla tevafuk eder. Çünkü tenvin, elif ve vav mecmuu elli yedi “sin”den üç fark var.<br />

	Risale-i Nur talebelerinden Küçük Abdurrahman Tahsin</ref>) (tenvinler vakıf olmadığından sayılırlar) makam-ı cifrîsi, bin iki yüz elli altı (1256) tarihini göstermekle, bu asırda ve bu zamandaki İslâmiyet’in inhisafını bir asır evvel ihzar eden mukaddimatına bakarak [[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#195\|{{Arabi\|وَدَاعِيًا اِلَى اللّٰهِ}}]] kelimesi yüz doksan bir (191) ederek Risale-i Nur’un bir hakiki ismi olan Bedîüzzaman’ın makam-ı cifrîsi bulunan yüz doksan bir (191) adedine tam tamına tevafukla îma eder ki Risale-i Nur dahi o inhisaf içinde bir “dâî-i ilallah”tır.

	[[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#196\|{{Arabi\|بِاِذْنِهٖ وَ سِرَاجًا مُنٖيرًا}}]] (Hâşiye<ref>(Tenvinler elif sayılır) makamı (1330) edip Risale-i Nur’un fatihası olan İşaratü’l-İ’caz tefsirinin zuhur tarihine ve [[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#197\|{{Arabi\|سِرَاجًا مُنِيرًا}}]] eğer birinci tenvin sayılsa (1380) ederek yirmi bir sene sonra Risale-i Nur, küre-i zemini ışıklandıracak bir sirac-ı münevver olacağına remzeder inşâallah.<br />

	Risale-i Nur talebelerinden Tahsin</ref>) ve yalnız [[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#197\|{{Arabi\|سِرَاجًا مُنِيرًا}}]] kelimesi ise tam tamına Risale-i Nur’un bir ismi olan “Siracünnur”a lafzen ve manen ve cifren tevafukla bakar. [[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#198\|{{Arabi\|مُنٖيرًا}}]] daki “mim” “ye” [[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#199\|{{Arabi\|النُّورِ}}]] daki şeddeli “nun”a mukabildir. Evet, İmam-ı Ali (ra) keramet-i gaybiyesinde, Risale-i Nur’a “Siracünnur” namını vermesi, bu âyetin bu fıkrasından mülhemdir denilebilir ve çekinmeyerek deriz.

	[[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#201\|{{Arabi\|وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنٖينَ بِاَنَّ لَهُمْ مِنَ اللّٰهِ}}]] cümlesi (şedde sayılmak cihetiyle) makam-ı cifrîsiyle bin üç yüz elli dokuz (1359) tarihini göstermekle, bu asrımızın tam bulunduğumuz bu senesine bakarak ehl-i imana bir büyük ihsanı var diye mana-yı remziyle haber veriyor.

	Biz bakıyoruz, bu zamanda en büyük ihsan, imanı kurtarmaktır. Ve görüyoruz, imanı hârika bürhanlarla kurtaran –başta– Risale-i Nur’dur. Demek bu zamana nisbeten bir “fazl-ı kebir” de odur.

	Bu işareti kuvvetlendiren şudur: [[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#202\|{{Arabi\|فَضْلًا كَبٖيرًا}}]] daki [[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#203\|{{Arabi\|فَضْلًا}}]] kelimesi, dokuz yüz altmış (960) edip Risaletü’n-Nur’un bu ismi, izafeden tavsif tarzına geçmekle Risaletü’n-Nuriye olup makamı olan dokuz yüz altmış iki (962) adedine manidar iki farkla tevafuku, onun başına remzen ve îmaen parmak basmasıdır.

	İlahî yâ Rab! Sen Risale-i Nur’u ve Risale-i Nur Müellifi Üstadımız Said Nursî’yi ve Risale-i Nur talebe ve şakirdlerini ve mensuplarını, mahfaza-i hıfzında ve kale-i İlahiyen içinde muhafaza ve emin eyle, âmin! Ve hizmet-i Kur’an ve imanda sabit ve daim eyle, âmin! Ve bu kudsî hizmetlerinde, muvaffakıyetlerle yardım ve muavenetler ihsan eyle, âmin! Ve Kur’an-ı Mu’cizü’l-Beyan-ı Azîmüşşan’ın sırr-ı a’zamına, marifetullah, muhabbetullah ve muhabbet-i Resulullah sırr-ı kudsîsine ve [[Al-i İmran 173\|{{Arabi\|حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكٖيلُ}}]] sırr-ı uzmasına ve rızaullah ve rü’yet-i cemalullah lütuf ve ihsanına mazhar eyle, yâ Rabbe’l-âlemîn!..

	[[Risale:Barla Lahikası (Ayet-Hadis Mealleri)#204\|{{Arabi\|وَ صَلَّى اللّٰهُ عَلٰى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَ عَلٰى اٰلِهٖ وَ اَصْحَابِهٖ وَ اَهْلِ بَيْتِهٖ اَجْمَعٖينَ الطَّيِّبٖينَ الطَّاهِرٖينَ اٰمٖينَ اٰمٖينَ بِحُرْمَةِ سَيِّدِ الْمُرْسَلٖينَ وَ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعَالَمٖينَ}}]]

	~~Fakir, âciz, zayıf, günahkâr, talebe ve hizmetkârınız İnebolulu Ahmed Nazif Çelebi~~

	([[Risale:Kastamonu_ve_Emirdağ%27da_Yazılan_Mektuplar_(Barla)#Risale-i_Nur’un_faal_bir_şakirdi_olan_Ahmed_Nazif_Çelebi’nin_bir_istihracıdır_ve_bir_fıkrasıdır._Bunu_hem_Birinci_Şuâ’nın_Otuz_İkinci_Âyeti_olarak_ve_hem_Yirmi_Yedinci_Mektup’un_fıkralarında_kaydetmek_münasip_görüldü\|Barla Lahikası]])

	==Risale-i Nur'daki Diğer Alakalı Yerler==		==Risale-i Nur'daki Diğer Alakalı Yerler==

	==İlgili Maddeler==		==İlgili Maddeler==