Abdülmuttalib - Revizyon geçmişi

Turker: /* İlgili Resimler/Fotoğraflar */

2026-01-20T08:30:38Z

İlgili Resimler/Fotoğraflar

Turker 08.29, 20 Ocak 2026 tarihinde

2026-01-20T08:29:55Z

← Önceki sürüm		11.29, 20 Ocak 2026 tarihindeki hâli
64. satır:		64. satır:

	==İlgili Resimler/Fotoğraflar==		==İlgili Resimler/Fotoğraflar==

			19. Mektup'un 14. İşaretinde bahsi geçen şiir (Onun yüzü hürmetine gelirdi ki, o hadise Abdülmuttalib’in bir şiiriyle iştihar bulmuş.) şudur:

			{{Arabi\|بشيبة الحمد أسقى الله بلدتنا}}

			{{Arabi\|لما فقدنا الحيا و اجلوّذ المطر.

			{{Arabi\|فجاد بالماء جونيّ له سبل.

			{{Arabi\|سحا فعاشت به الانعام والشجر.

			{{Arabi\|منّا من الله بالميمون طائره.

			{{Arabi\|و خير من بشرت يوما به مُضَر.

			{{Arabi\|مبارك الأمر يُستسقى الغمام به.

			{{Arabi\|ما في الأنام له عِدل و لا خبر.

			Meali: Şeybetu'l-Hamd'in (Abdulmutalib) vesilesiyle Allah beldemize su verdi,

			Bereketten ümitsiz idik, yağmur yoktu,

			Birden bulutları bereketli su ile doldurdu,

			Sağanak halinde boşandı, hayvanlar ve ağaçlar hayat buldu,

			Allah'tan bereketli bir nimet olarak,

			Mudarlıların müjdelendiği hayırlı kişi hürmetine,

			Öyle mübarek bir zat ki, bereketiyle bulutlar bile su ile dolar,

			İnsanlar içinde onun misli ve değerinde hiç kimse yoktur.

			Kaynaklar: Taberani, Mu'cemi'l-Kebir, 24/260-261; İbn Sa'd, Tabakatu'l-Kübra, 1/90; Beyhaki, Delaili'n-Nübüvvet, 2/15-19<ref>https://sorularlarisale.com/onun-yuzu-hurmetine-gelirdi-ki-o-hadise-abdulmuttalibin-bir-siiriyle-istihar-bulmus-soz-konusu-siirin-asli-meali-ve</ref>

	==İlgili Maddeler==		==İlgili Maddeler==

Turker 13.08, 13 Şubat 2018 tarihinde

2018-02-13T13:08:34Z

← Önceki sürüm		16.08, 13 Şubat 2018 tarihindeki hâli
1. satır:		1. satır:
			[[Kategori:Kabri Mekke'de Olanlar]]
	[[Kategori:Hz. Muhammed (sav)]]		[[Kategori:Hz. Muhammed (sav)]]
	'''Abdülmuttalib''' Peygamber Efendimizin (sav) baba tarafından dedesidir. Asıl adı Şeybe'dir. Küçük yaşta amcası Muttalib’in terkisindeki Mekke'ye girerken Mekkeliler onu Muttalib'in kölesi zannederek kendisine “Abdülmuttalib” dediler ve Şeybe o günden sonra Abdülmuttalib diye anıldı. Abdülmuttalib’i amcası yetiştirdi ve ölürken kabile reisliği görevini ona devretti. Reisliği döneminde gördüğü bir rüya üzerine zemzem kuyusunun yerini buldu, özel mülkiyetine geçirdi ve böylece hacılara su dağıtma görevini (sikaye) elde etti. Zemzem kuyusunu ortaya çıkardığında Hâris’ten başka oğlu olmadığı için müdafaasız kaldı, on erkek çocuğa sahip olursa birini kurban etmeyi adadı. Bu arzusu gerçekleşince çektiği kura Abdullah’a çıktı. Abdülmuttalib, oğlu Abdullah’ı kurban etmeye kalkışınca halkı bunun kötü bir âdete dönüşmemesini isteyip engelledi. Bunun üzerine yüz deveyi kurban etti. Oğlu Abdullah'ı Âmine ile evlendirdi. Üstün karakterli, inançlı, iyi kalpli, bir insan, âdil bir reisti. Ömrünün sonuna doğru puta tapmayı terketmiş, içkiyi bırakmış, Kâbe’nin çıplak olarak tavaf edilmesini yasaklamıştır. Allah’ın varlığına, ceza ve mükâfat yeri olarak âhiretin mevcudiyetine inanmış, zaman zaman Hira mağarasına çekilip ibadetle meşgul olmuştur. Kur’ân-ı Kerîm’de haber verilen Fil Vak‘ası’nda Kâbe’yi yıkmaya gelen Ebrehe ile müzakerelerde bulunmuş ve Kâbe’yi sahibinin mutlaka koruyacağını ona hatırlatmıştı. Abdülmuttalib sağlığında torunu Muhammed’e gereken ihtimamı gösterdi; kendisinden sonra da bakımını oğlu Ebû Tâlib’e vasiyet etti. İslâm âlimleri, fetret döneminde yaşayan Abdülmuttalib’in tevhid inancına sahip bir kişi olduğunu kaydederler ve âhirette kurtuluşa ereceği ümidini taşırlar.<ref name='a'>İslam Ansiklopedisi, Abdülmuttalib maddesi</ref>		'''Abdülmuttalib''' Peygamber Efendimizin (sav) baba tarafından dedesidir. Asıl adı Şeybe'dir. Küçük yaşta amcası Muttalib’in terkisindeki Mekke'ye girerken Mekkeliler onu Muttalib'in kölesi zannederek kendisine “Abdülmuttalib” dediler ve Şeybe o günden sonra Abdülmuttalib diye anıldı. Abdülmuttalib’i amcası yetiştirdi ve ölürken kabile reisliği görevini ona devretti. Reisliği döneminde gördüğü bir rüya üzerine zemzem kuyusunun yerini buldu, özel mülkiyetine geçirdi ve böylece hacılara su dağıtma görevini (sikaye) elde etti. Zemzem kuyusunu ortaya çıkardığında Hâris’ten başka oğlu olmadığı için müdafaasız kaldı, on erkek çocuğa sahip olursa birini kurban etmeyi adadı. Bu arzusu gerçekleşince çektiği kura Abdullah’a çıktı. Abdülmuttalib, oğlu Abdullah’ı kurban etmeye kalkışınca halkı bunun kötü bir âdete dönüşmemesini isteyip engelledi. Bunun üzerine yüz deveyi kurban etti. Oğlu Abdullah'ı Âmine ile evlendirdi. Üstün karakterli, inançlı, iyi kalpli, bir insan, âdil bir reisti. Ömrünün sonuna doğru puta tapmayı terketmiş, içkiyi bırakmış, Kâbe’nin çıplak olarak tavaf edilmesini yasaklamıştır. Allah’ın varlığına, ceza ve mükâfat yeri olarak âhiretin mevcudiyetine inanmış, zaman zaman Hira mağarasına çekilip ibadetle meşgul olmuştur. Kur’ân-ı Kerîm’de haber verilen Fil Vak‘ası’nda Kâbe’yi yıkmaya gelen Ebrehe ile müzakerelerde bulunmuş ve Kâbe’yi sahibinin mutlaka koruyacağını ona hatırlatmıştı. Abdülmuttalib sağlığında torunu Muhammed’e gereken ihtimamı gösterdi; kendisinden sonra da bakımını oğlu Ebû Tâlib’e vasiyet etti. İslâm âlimleri, fetret döneminde yaşayan Abdülmuttalib’in tevhid inancına sahip bir kişi olduğunu kaydederler ve âhirette kurtuluşa ereceği ümidini taşırlar.<ref name='a'>İslam Ansiklopedisi, Abdülmuttalib maddesi</ref>

Turker 10.34, 1 Nisan 2017 tarihinde

2017-04-01T10:34:50Z

← Önceki sürüm		13.34, 1 Nisan 2017 tarihindeki hâli
1. satır:		1. satır:
			[[Kategori:Hz. Muhammed (sav)]]
	'''Abdülmuttalib''' Peygamber Efendimizin (sav) baba tarafından dedesidir. Asıl adı Şeybe'dir. Küçük yaşta amcası Muttalib’in terkisindeki Mekke'ye girerken Mekkeliler onu Muttalib'in kölesi zannederek kendisine “Abdülmuttalib” dediler ve Şeybe o günden sonra Abdülmuttalib diye anıldı. Abdülmuttalib’i amcası yetiştirdi ve ölürken kabile reisliği görevini ona devretti. Reisliği döneminde gördüğü bir rüya üzerine zemzem kuyusunun yerini buldu, özel mülkiyetine geçirdi ve böylece hacılara su dağıtma görevini (sikaye) elde etti. Zemzem kuyusunu ortaya çıkardığında Hâris’ten başka oğlu olmadığı için müdafaasız kaldı, on erkek çocuğa sahip olursa birini kurban etmeyi adadı. Bu arzusu gerçekleşince çektiği kura Abdullah’a çıktı. Abdülmuttalib, oğlu Abdullah’ı kurban etmeye kalkışınca halkı bunun kötü bir âdete dönüşmemesini isteyip engelledi. Bunun üzerine yüz deveyi kurban etti. Oğlu Abdullah'ı Âmine ile evlendirdi. Üstün karakterli, inançlı, iyi kalpli, bir insan, âdil bir reisti. Ömrünün sonuna doğru puta tapmayı terketmiş, içkiyi bırakmış, Kâbe’nin çıplak olarak tavaf edilmesini yasaklamıştır. Allah’ın varlığına, ceza ve mükâfat yeri olarak âhiretin mevcudiyetine inanmış, zaman zaman Hira mağarasına çekilip ibadetle meşgul olmuştur. Kur’ân-ı Kerîm’de haber verilen Fil Vak‘ası’nda Kâbe’yi yıkmaya gelen Ebrehe ile müzakerelerde bulunmuş ve Kâbe’yi sahibinin mutlaka koruyacağını ona hatırlatmıştı. Abdülmuttalib sağlığında torunu Muhammed’e gereken ihtimamı gösterdi; kendisinden sonra da bakımını oğlu Ebû Tâlib’e vasiyet etti. İslâm âlimleri, fetret döneminde yaşayan Abdülmuttalib’in tevhid inancına sahip bir kişi olduğunu kaydederler ve âhirette kurtuluşa ereceği ümidini taşırlar.<ref name='a'>İslam Ansiklopedisi, Abdülmuttalib maddesi</ref>		'''Abdülmuttalib''' Peygamber Efendimizin (sav) baba tarafından dedesidir. Asıl adı Şeybe'dir. Küçük yaşta amcası Muttalib’in terkisindeki Mekke'ye girerken Mekkeliler onu Muttalib'in kölesi zannederek kendisine “Abdülmuttalib” dediler ve Şeybe o günden sonra Abdülmuttalib diye anıldı. Abdülmuttalib’i amcası yetiştirdi ve ölürken kabile reisliği görevini ona devretti. Reisliği döneminde gördüğü bir rüya üzerine zemzem kuyusunun yerini buldu, özel mülkiyetine geçirdi ve böylece hacılara su dağıtma görevini (sikaye) elde etti. Zemzem kuyusunu ortaya çıkardığında Hâris’ten başka oğlu olmadığı için müdafaasız kaldı, on erkek çocuğa sahip olursa birini kurban etmeyi adadı. Bu arzusu gerçekleşince çektiği kura Abdullah’a çıktı. Abdülmuttalib, oğlu Abdullah’ı kurban etmeye kalkışınca halkı bunun kötü bir âdete dönüşmemesini isteyip engelledi. Bunun üzerine yüz deveyi kurban etti. Oğlu Abdullah'ı Âmine ile evlendirdi. Üstün karakterli, inançlı, iyi kalpli, bir insan, âdil bir reisti. Ömrünün sonuna doğru puta tapmayı terketmiş, içkiyi bırakmış, Kâbe’nin çıplak olarak tavaf edilmesini yasaklamıştır. Allah’ın varlığına, ceza ve mükâfat yeri olarak âhiretin mevcudiyetine inanmış, zaman zaman Hira mağarasına çekilip ibadetle meşgul olmuştur. Kur’ân-ı Kerîm’de haber verilen Fil Vak‘ası’nda Kâbe’yi yıkmaya gelen Ebrehe ile müzakerelerde bulunmuş ve Kâbe’yi sahibinin mutlaka koruyacağını ona hatırlatmıştı. Abdülmuttalib sağlığında torunu Muhammed’e gereken ihtimamı gösterdi; kendisinden sonra da bakımını oğlu Ebû Tâlib’e vasiyet etti. İslâm âlimleri, fetret döneminde yaşayan Abdülmuttalib’in tevhid inancına sahip bir kişi olduğunu kaydederler ve âhirette kurtuluşa ereceği ümidini taşırlar.<ref name='a'>İslam Ansiklopedisi, Abdülmuttalib maddesi</ref>

Turker: /* İlgili Maddeler */

2017-03-23T07:12:39Z

İlgili Maddeler

← Önceki sürüm		10.12, 23 Mart 2017 tarihindeki hâli
66. satır:		66. satır:

	*[[Fil Vakası]]: Abdülmüttalib'in zamanında yaşanmış bir olay.		*[[Fil Vakası]]: Abdülmüttalib'in zamanında yaşanmış bir olay.
	*[[Abdullah Bin Abdülmuttalib]]: Abdülmüttalib'in Fatıma'dan olan oğlu.		*[[Abdullah Bin Abdülmuttalib]]: Abdülmüttalib'in Fatıma'dan olan oğlu ve Peygamberimizin (sav) babası.
	*[[Ebu Talib Bin Abdülmuttalib]]:Abdülmüttalib'in Fatıma'dan olan oğlu.		*[[Ebu Talib Bin Abdülmuttalib]]:Abdülmüttalib'in Fatıma'dan olan oğlu ve Peygamberimizin (sav) amcası.
	*[[Hamza Bin Abdülmuttalib]]: Abdülmüttalib'in Hâle'den olan oğlu.		*[[Hamza Bin Abdülmuttalib]]: Abdülmüttalib'in Hâle'den olan oğlu ve Peygamberimizin (sav) amcası.
	*[[Abbas Bin Abdülmuttalib]]: Abdülmüttalib'in Nüteyle'den olan oğlu.		*[[Abbas Bin Abdülmuttalib]]: Abdülmüttalib'in Nüteyle'den olan oğlu ve Peygamberimizin (sav) amcası.
	*[[Ebu Leheb Bin Abdülmuttalib]]: Abdülmüttalib'in Lübni'den olan oğlu.		*[[Ebu Leheb Bin Abdülmuttalib]]: Abdülmüttalib'in Lübni'den olan oğlu ve Peygamberimizin (sav) amcası.
	*[[Zemzem]]: Abdülmüttalib'in ortaya çıkardığı kuyu.		*[[Zemzem]]: Abdülmüttalib'in ortaya çıkardığı kuyu.
	*[[Âmine Binti Vehb]]: Abdülmüttalib'in, oğlu Abdullah'ı evlendirdiği ve Efendimizin annesi olan gelini.		*[[Âmine Binti Vehb]]: Abdülmüttalib'in, oğlu Abdullah'ı evlendirdiği ve Efendimizin annesi olan gelini.

Turker 06.34, 23 Mart 2017 tarihinde

2017-03-23T06:34:02Z

← Önceki sürüm		09.34, 23 Mart 2017 tarihindeki hâli
70. satır:		70. satır:
	*[[Hamza Bin Abdülmuttalib]]: Abdülmüttalib'in Hâle'den olan oğlu.		*[[Hamza Bin Abdülmuttalib]]: Abdülmüttalib'in Hâle'den olan oğlu.
	*[[Abbas Bin Abdülmuttalib]]: Abdülmüttalib'in Nüteyle'den olan oğlu.		*[[Abbas Bin Abdülmuttalib]]: Abdülmüttalib'in Nüteyle'den olan oğlu.
	*[[Haris Bin Abdülmuttalib]]: Abdülmüttalib'in Semra'dan olan oğlu.
	*[[Ebu Leheb Bin Abdülmuttalib]]: Abdülmüttalib'in Lübni'den olan oğlu.		*[[Ebu Leheb Bin Abdülmuttalib]]: Abdülmüttalib'in Lübni'den olan oğlu.
	*[[Zemzem]]: Abdülmüttalib'in ortaya çıkardığı kuyu.		*[[Zemzem]]: Abdülmüttalib'in ortaya çıkardığı kuyu.

Turker: /* Şahsi Bilgiler */

2017-03-23T04:14:44Z

Şahsi Bilgiler

← Önceki sürüm		07.14, 23 Mart 2017 tarihindeki hâli
4. satır:		4. satır:

	'''Diğer İsimleri:''' Şeybe, Ebü’l-Hâris Abdülmuttalib b. Hâşim b. Abdimenâf b. Kusayy<ref name='a' />		'''Diğer İsimleri:''' Şeybe, Ebü’l-Hâris Abdülmuttalib b. Hâşim b. Abdimenâf b. Kusayy<ref name='a' />

			'''Künyesi:'''

			'''Lakapları:'''

			'''Kabilesi:''' Haşimoğulları, Kureyş

	'''Doğum Yeri ve Tarihi:''' Medine, 495<ref name='a' />		'''Doğum Yeri ve Tarihi:''' Medine, 495<ref name='a' />

Turker 18.15, 22 Mart 2017 tarihinde

2017-03-22T18:15:48Z

← Önceki sürüm		21.15, 22 Mart 2017 tarihindeki hâli
1. satır:		1. satır:
	'''Abdülmuttalib''' Peygamber Efendimizin (sav) baba tarafından dedesidir. Asıl adı Şeybe'dir. Küçük yaşta amcası Muttalib’in terkisindeki Mekke'ye girerken Mekkeliler onu Muttalib'in kölesi zannederek kendisine “Abdülmuttalib” dediler ve Şeybe o günden sonra Abdülmuttalib diye anıldı. Abdülmuttalib’i amcası yetiştirdi ve ölürken kabile reisliği görevini ona devretti. Reisliği döneminde gördüğü bir rüya üzerine zemzem kuyusunun yerini buldu, özel mülkiyetine geçirdi ve böylece hacılara su dağıtma görevini (sikaye) elde etti. Zemzem kuyusunu ortaya çıkardığında Hâris’ten başka oğlu olmadığı için müdafaasız kaldı, on erkek çocuğa sahip olursa birini kurban etmeyi adadı. Bu arzusu gerçekleşince çektiği kura Abdullah’a çıktı. Abdülmuttalib, oğlu Abdullah’ı kurban etmeye kalkışınca halkı bunun kötü bir âdete dönüşmemesini isteyip engelledi. Bunun üzerine yüz deveyi kurban etti. Oğlu Abdullah'ı Âmine ile evlendirdi. Üstün karakterli, inançlı, iyi kalpli, bir insan, âdil bir reisti. Ömrünün sonuna doğru puta tapmayı terketmiş, içkiyi bırakmış, Kâbe’nin çıplak olarak tavaf edilmesini yasaklamıştır. Allah’ın varlığına, ceza ve mükâfat yeri olarak âhiretin mevcudiyetine inanmış, zaman zaman Hira mağarasına çekilip ibadetle meşgul olmuştur. Kur’ân-ı Kerîm’de haber verilen Fil Vak‘ası’nda Kâbe’yi yıkmaya gelen Ebrehe ile müzakerelerde bulunmuş ve Kâbe’yi sahibinin mutlaka koruyacağını ona hatırlatmıştı. Abdülmuttalib sağlığında torunu Muhammed’e gereken ihtimamı gösterdi; kendisinden sonra da bakımını oğlu Ebû Tâlib’e vasiyet etti~~. Ölümü münasebetiyle Mekke halkı matem tuttu; dükkânlar günlerce kapalı kaldı, hakkında mersiyeler söylendi~~. İslâm âlimleri, fetret döneminde yaşayan Abdülmuttalib’in tevhid inancına sahip bir kişi olduğunu kaydederler ve âhirette kurtuluşa ereceği ümidini taşırlar.<ref name='a'>İslam Ansiklopedisi, Abdülmuttalib maddesi</ref>		'''Abdülmuttalib''' Peygamber Efendimizin (sav) baba tarafından dedesidir. Asıl adı Şeybe'dir. Küçük yaşta amcası Muttalib’in terkisindeki Mekke'ye girerken Mekkeliler onu Muttalib'in kölesi zannederek kendisine “Abdülmuttalib” dediler ve Şeybe o günden sonra Abdülmuttalib diye anıldı. Abdülmuttalib’i amcası yetiştirdi ve ölürken kabile reisliği görevini ona devretti. Reisliği döneminde gördüğü bir rüya üzerine zemzem kuyusunun yerini buldu, özel mülkiyetine geçirdi ve böylece hacılara su dağıtma görevini (sikaye) elde etti. Zemzem kuyusunu ortaya çıkardığında Hâris’ten başka oğlu olmadığı için müdafaasız kaldı, on erkek çocuğa sahip olursa birini kurban etmeyi adadı. Bu arzusu gerçekleşince çektiği kura Abdullah’a çıktı. Abdülmuttalib, oğlu Abdullah’ı kurban etmeye kalkışınca halkı bunun kötü bir âdete dönüşmemesini isteyip engelledi. Bunun üzerine yüz deveyi kurban etti. Oğlu Abdullah'ı Âmine ile evlendirdi. Üstün karakterli, inançlı, iyi kalpli, bir insan, âdil bir reisti. Ömrünün sonuna doğru puta tapmayı terketmiş, içkiyi bırakmış, Kâbe’nin çıplak olarak tavaf edilmesini yasaklamıştır. Allah’ın varlığına, ceza ve mükâfat yeri olarak âhiretin mevcudiyetine inanmış, zaman zaman Hira mağarasına çekilip ibadetle meşgul olmuştur. Kur’ân-ı Kerîm’de haber verilen Fil Vak‘ası’nda Kâbe’yi yıkmaya gelen Ebrehe ile müzakerelerde bulunmuş ve Kâbe’yi sahibinin mutlaka koruyacağını ona hatırlatmıştı. Abdülmuttalib sağlığında torunu Muhammed’e gereken ihtimamı gösterdi; kendisinden sonra da bakımını oğlu Ebû Tâlib’e vasiyet etti. İslâm âlimleri, fetret döneminde yaşayan Abdülmuttalib’in tevhid inancına sahip bir kişi olduğunu kaydederler ve âhirette kurtuluşa ereceği ümidini taşırlar.<ref name='a'>İslam Ansiklopedisi, Abdülmuttalib maddesi</ref>

	==Şahsi Bilgiler==		==Şahsi Bilgiler==

Turker 18.05, 22 Mart 2017 tarihinde

2017-03-22T18:05:06Z

← Önceki sürüm		21.05, 22 Mart 2017 tarihindeki hâli
1. satır:		1. satır:
	'''~~Abdlmuttalib~~''' Peygamber Efendimizin (sav) baba tarafından dedesidir. Asıl adı Şeybe'dir. Küçük yaşta amcası Muttalib’in terkisindeki Mekke'ye girerken Mekkeliler onu Muttalib'in kölesi zannederek kendisine “Abdülmuttalib” dediler ve Şeybe o günden sonra Abdülmuttalib diye anıldı. Abdülmuttalib’i amcası yetiştirdi ve ölürken kabile reisliği görevini ona devretti. Reisliği döneminde gördüğü bir rüya üzerine zemzem kuyusunun yerini buldu, özel mülkiyetine geçirdi ve böylece hacılara su dağıtma görevini (sikaye) elde etti. Zemzem kuyusunu ortaya çıkardığında Hâris’ten başka oğlu olmadığı için müdafaasız kaldı, on erkek çocuğa sahip olursa birini kurban etmeyi adadı. Bu arzusu gerçekleşince çektiği kura Abdullah’a çıktı. Abdülmuttalib, oğlu Abdullah’ı kurban etmeye kalkışınca halkı bunun kötü bir âdete dönüşmemesini isteyip engelledi. Bunun üzerine yüz deveyi kurban etti. Oğlu Abdullah'ı Âmine ile evlendirdi. Üstün karakterli, inançlı, iyi kalpli, bir insan, âdil bir reisti. Ömrünün sonuna doğru puta tapmayı terketmiş, içkiyi bırakmış, Kâbe’nin çıplak olarak tavaf edilmesini yasaklamıştır. Allah’ın varlığına, ceza ve mükâfat yeri olarak âhiretin mevcudiyetine inanmış, zaman zaman Hira mağarasına çekilip ibadetle meşgul olmuştur. Kur’ân-ı Kerîm’de haber verilen Fil Vak‘ası’nda Kâbe’yi yıkmaya gelen Ebrehe ile müzakerelerde bulunmuş ve Kâbe’yi sahibinin mutlaka koruyacağını ona hatırlatmıştı. Abdülmuttalib sağlığında torunu Muhammed’e gereken ihtimamı gösterdi; kendisinden sonra da bakımını oğlu Ebû Tâlib’e vasiyet etti. Ölümü münasebetiyle Mekke halkı matem tuttu; dükkânlar günlerce kapalı kaldı, hakkında mersiyeler söylendi. İslâm âlimleri, fetret döneminde yaşayan Abdülmuttalib’in tevhid inancına sahip bir kişi olduğunu kaydederler ve âhirette kurtuluşa ereceği ümidini taşırlar.<ref name='a'>İslam Ansiklopedisi, Abdülmuttalib maddesi</ref>		'''Abdülmuttalib''' Peygamber Efendimizin (sav) baba tarafından dedesidir. Asıl adı Şeybe'dir. Küçük yaşta amcası Muttalib’in terkisindeki Mekke'ye girerken Mekkeliler onu Muttalib'in kölesi zannederek kendisine “Abdülmuttalib” dediler ve Şeybe o günden sonra Abdülmuttalib diye anıldı. Abdülmuttalib’i amcası yetiştirdi ve ölürken kabile reisliği görevini ona devretti. Reisliği döneminde gördüğü bir rüya üzerine zemzem kuyusunun yerini buldu, özel mülkiyetine geçirdi ve böylece hacılara su dağıtma görevini (sikaye) elde etti. Zemzem kuyusunu ortaya çıkardığında Hâris’ten başka oğlu olmadığı için müdafaasız kaldı, on erkek çocuğa sahip olursa birini kurban etmeyi adadı. Bu arzusu gerçekleşince çektiği kura Abdullah’a çıktı. Abdülmuttalib, oğlu Abdullah’ı kurban etmeye kalkışınca halkı bunun kötü bir âdete dönüşmemesini isteyip engelledi. Bunun üzerine yüz deveyi kurban etti. Oğlu Abdullah'ı Âmine ile evlendirdi. Üstün karakterli, inançlı, iyi kalpli, bir insan, âdil bir reisti. Ömrünün sonuna doğru puta tapmayı terketmiş, içkiyi bırakmış, Kâbe’nin çıplak olarak tavaf edilmesini yasaklamıştır. Allah’ın varlığına, ceza ve mükâfat yeri olarak âhiretin mevcudiyetine inanmış, zaman zaman Hira mağarasına çekilip ibadetle meşgul olmuştur. Kur’ân-ı Kerîm’de haber verilen Fil Vak‘ası’nda Kâbe’yi yıkmaya gelen Ebrehe ile müzakerelerde bulunmuş ve Kâbe’yi sahibinin mutlaka koruyacağını ona hatırlatmıştı. Abdülmuttalib sağlığında torunu Muhammed’e gereken ihtimamı gösterdi; kendisinden sonra da bakımını oğlu Ebû Tâlib’e vasiyet etti. Ölümü münasebetiyle Mekke halkı matem tuttu; dükkânlar günlerce kapalı kaldı, hakkında mersiyeler söylendi. İslâm âlimleri, fetret döneminde yaşayan Abdülmuttalib’in tevhid inancına sahip bir kişi olduğunu kaydederler ve âhirette kurtuluşa ereceği ümidini taşırlar.<ref name='a'>İslam Ansiklopedisi, Abdülmuttalib maddesi</ref>

	==Şahsi Bilgiler==		==Şahsi Bilgiler==

Turker: /* İlgili Maddeler */

2017-03-22T18:04:40Z

İlgili Maddeler

← Önceki sürüm		21.04, 22 Mart 2017 tarihindeki hâli
61. satır:		61. satır:
	*[[Fil Vakası]]: Abdülmüttalib'in zamanında yaşanmış bir olay.		*[[Fil Vakası]]: Abdülmüttalib'in zamanında yaşanmış bir olay.
	*[[Abdullah Bin Abdülmuttalib]]: Abdülmüttalib'in Fatıma'dan olan oğlu.		*[[Abdullah Bin Abdülmuttalib]]: Abdülmüttalib'in Fatıma'dan olan oğlu.
	*[[Abbas Bin Abdülmuttalib]]: Abdülmüttalib'in Nüteyle'den olan oğlu.
	*[[Ebu Talib Bin Abdülmuttalib]]:Abdülmüttalib'in Fatıma'dan olan oğlu.		*[[Ebu Talib Bin Abdülmuttalib]]:Abdülmüttalib'in Fatıma'dan olan oğlu.
	*[[Hamza Bin Abdülmuttalib]]: Abdülmüttalib'in Hâle'den olan oğlu.		*[[Hamza Bin Abdülmuttalib]]: Abdülmüttalib'in Hâle'den olan oğlu.
			*[[Abbas Bin Abdülmuttalib]]: Abdülmüttalib'in Nüteyle'den olan oğlu.
			*[[Haris Bin Abdülmuttalib]]: Abdülmüttalib'in Semra'dan olan oğlu.
	*[[Ebu Leheb Bin Abdülmuttalib]]: Abdülmüttalib'in Lübni'den olan oğlu.		*[[Ebu Leheb Bin Abdülmuttalib]]: Abdülmüttalib'in Lübni'den olan oğlu.
	*[[Zemzem]]: Abdülmüttalib'in ortaya çıkardığı kuyu.		*[[Zemzem]]: Abdülmüttalib'in ortaya çıkardığı kuyu.

← Önceki sürüm		11.30, 20 Ocak 2026 tarihindeki hâli
69. satır:		69. satır:
	{{Arabi\|بشيبة الحمد أسقى الله بلدتنا}}		{{Arabi\|بشيبة الحمد أسقى الله بلدتنا}}

	{{Arabi\|لما فقدنا الحيا و اجلوّذ المطر.		{{Arabi\|لما فقدنا الحيا و اجلوّذ المطر.}}

	{{Arabi\|فجاد بالماء جونيّ له سبل.		{{Arabi\|فجاد بالماء جونيّ له سبل.}}

	{{Arabi\|سحا فعاشت به الانعام والشجر.		{{Arabi\|سحا فعاشت به الانعام والشجر.}}

	{{Arabi\|منّا من الله بالميمون طائره.		{{Arabi\|منّا من الله بالميمون طائره.}}

	{{Arabi\|و خير من بشرت يوما به مُضَر.		{{Arabi\|و خير من بشرت يوما به مُضَر.}}

	{{Arabi\|مبارك الأمر يُستسقى الغمام به.		{{Arabi\|مبارك الأمر يُستسقى الغمام به.}}

	{{Arabi\|ما في الأنام له عِدل و لا خبر.		{{Arabi\|ما في الأنام له عِدل و لا خبر.}}

	Meali: Şeybetu'l-Hamd'in (Abdulmutalib) vesilesiyle Allah beldemize su verdi,		'''Meali''': Şeybetu'l-Hamd'in (Abdulmutalib) vesilesiyle Allah beldemize su verdi,

	Bereketten ümitsiz idik, yağmur yoktu,		Bereketten ümitsiz idik, yağmur yoktu,
99. satır:		99. satır:
	İnsanlar içinde onun misli ve değerinde hiç kimse yoktur.		İnsanlar içinde onun misli ve değerinde hiç kimse yoktur.

	Kaynaklar: Taberani, Mu'cemi'l-Kebir, 24/260-261; İbn Sa'd, Tabakatu'l-Kübra, 1/90; Beyhaki, Delaili'n-Nübüvvet, 2/15-19<ref>https://sorularlarisale.com/onun-yuzu-hurmetine-gelirdi-ki-o-hadise-abdulmuttalibin-bir-siiriyle-istihar-bulmus-soz-konusu-siirin-asli-meali-ve</ref>		'''Kaynaklar''': Taberani, Mu'cemi'l-Kebir, 24/260-261; İbn Sa'd, Tabakatu'l-Kübra, 1/90; Beyhaki, Delaili'n-Nübüvvet, 2/15-19<ref>https://sorularlarisale.com/onun-yuzu-hurmetine-gelirdi-ki-o-hadise-abdulmuttalibin-bir-siiriyle-istihar-bulmus-soz-konusu-siirin-asli-meali-ve</ref>

	==İlgili Maddeler==		==İlgili Maddeler==