Risale:18. Lem'a (Sikke) sayfasının kaynağını görüntüle

==İkinci Emâre==

Hazret-i İmâm-ı Alî radıyallâhü anh, hırs ve tama‘ yolunda bid‘alara tâbi‘ olan bir kısım ulemâü’s-sû’u tokatladığı vakit, ulemâ içinde birisiyle merhametkârâne konuşmaya başlıyor. Üstâdımızı bilenlere ma‘lûmdur ki, Ankara rüesâsı onun İstanbul’da İngilizlere karşı mücâhedâtını takdîr ederek onu istediler. Ankara’ya gitti. Van’da Medresetü’z-Zehra nâmındaki kendi dârü’l-fünûnuna yüz elli bin banknot, iki yüz meb‘ûstan yüz altmış üçünün imzasıyla i‘tâsı kararlaştırılan lâyiha-i kānûniye kabûl edilmekle beraber; “Şeyh Sünûsî makamında vilâyât-ı şarkiye vâiz-i umûmîliği, hem Dâru’l-Hikmet’in a‘zâları orada Diyânet Riyâseti’nin a‘zâları olmakla, o da onlar içinde bulunmakla beraber meb‘ûs olmak ve daha ne isterse yapılacak” diye teklîf ettikleri halde, sırf sünnet-i seniyeye muhâlif hareket etmemek için o teklîfleri kabûl etmeyerek, on dokuz sene, belki yirmi iki sene işkenceli esâreti kabûl eden Üstâdımıza, elbette Hazret-i İmâm-ı Alî radıyallâhü anhın ulemâü’s-sû’a hiddet ettiği zaman, ona karşı hususî iltifâtı olacak ve o ma‘nevî mecliste onu okşayacak. Onun için bu hâl bir emâredir ki, Hazret-i Alî radıyallâhü anh, Hazret-i Gavs-ı Geylânî (ks) gibi umum muhâtabları içinde Risâle-i Nûr’un bir vâsıtası olan Hocamıza işareten iltifât ediyor. [[Risale:18. Lem'a (Ayet-Hadis Mealleri)#20|{{Arabi|نَحْنُ عَلَي التَّحْقٖيقِ غَوْثٌ لِكُلِّ كُرْبَةٍ}}]] fıkrasında ‘Gavs’ lafzıyla, [[Abdülkadir-i Geylani|Gavs-ı Geylânî’nin]] mürîdine şefkatle bakmasına, İmâm-ı Alî radıyallâhü anhın baktığını îmâ ediyor.