Kıyame 23 sayfasının kaynağını görüntüle

[[Kategori:Kıyame Suresi]]
[[Kategori:Kıyame Suresinin Risale-i Nur'da Geçen Ayetleri]]
[[Kategori:Risale-i Nur'da Geçen Ayetler]]
[[Kategori:Sözler'de Geçen Ayetler]]
[[Kategori:25. Söz'de Geçen Ayetler]]
[[Kategori:Hizb-ül Kur'an Ayetleri]]
[[Kategori:Kıyame Suresindeki Hizb-ül Kur'an Ayetleri]]
''Önceki Ayet: [[Kıyame 22]] &larr; [[Kuran:Kıyame|Kıyame Suresi]] &rarr; [[Kıyame 24]]: Sonraki Ayet''

[[Dosya:Kıyame 23.png]]

'''Meali:''' 23- Rablerine bakacaklardır (O'nu göreceklerdir).

'''Kur'an'daki Yeri:''' [[Kuran:Kıyame#23|29. Cüz, 577. Sayfa]]

'''Tilavet Notları:'''

'''Diğer Notlar:'''

==Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği==

Mebahisindeki câmiiyet-i hârikadır.

Evet, insan ve insanın vazifesi, kâinat ve Hâlık-ı kâinat’ın, arz ve semavatın, dünya ve âhiretin, mazi ve müstakbelin, ezel ve ebedin mebahis-i külliyelerini cem’etmekle beraber nutfeden halk etmek, tâ kabre girinceye kadar; yemek, yatmak âdabından tut, tâ kaza ve kader mebhaslarına kadar; altı gün hilkat-i âlemden tut, tâ

[[Mürselat 1|{{Arabi|وَالْمُرْسَلَاتِ}}]]

[[Zariyat 1|{{Arabi|وَالذَّارِيَاتِ}}]]

kasemleriyle işaret olunan rüzgârların esmesindeki vazifelerine kadar;

[[İnsan 30|{{Arabi|وَمَا تَشَٓاؤُنَ اِلَّٓا اَنْ يَشَٓاءَ اللّٰهُ}}]]

[[Enfal 24|{{Arabi|يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهٖ}}]]

işaratıyla, insanın kalbine ve iradesine müdahalesinden tut, tâ [[Zümer 67|{{Arabi|وَالسَّمٰوَاتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمٖينِهٖ}}]] yani bütün semavatı bir kabzasında tutmasına kadar; [[Yasin 34|{{Arabi|وَجَعَلْنَا فٖيهَا جَنَّاتٍ مِنْ نَخٖيلٍ وَاَعْنَابٍ}}]] zeminin çiçek ve üzüm ve hurmasından tut, tâ [[Zilzal 1|{{Arabi|اِذَا زُلْزِلَتِ الْاَرْضُ زِلْزَالَهَا}}]] ile ifade ettiği hakikat-i acibeye kadar; ve semanın [[Fussilet 11|{{Arabi|ثُمَّ اسْتَوٰٓى اِلَى السَّمَٓاءِ وَهِىَ دُخَانٌ}}]] haletindeki vaziyetinden tut, tâ duhanla inşikakına ve yıldızlarının düşüp hadsiz fezada dağılmasına kadar; ve dünyanın imtihan için açılmasından tâ kapanmasına kadar; ve âhiretin birinci menzili olan kabirden, sonra berzahtan, haşirden, köprüden tut, tâ cennete, tâ saadet-i ebediyeye kadar; mazi zamanının vukuatından, Hazret-i Âdem’in hilkat-i cesedinden, iki oğlunun kavgasından tâ Tufana, tâ kavm-i Firavun’un garkına, tâ ekser enbiyanın mühim hâdisatına kadar; ve [[A'raf 172|{{Arabi|اَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ}}]] işaret ettiği hâdise-i ezeliyeden tut, tâ

[[Kıyame 22|{{Arabi|وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاضِرَةٌ}}]]

[[Kıyame 23|{{Arabi|اِلٰى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ}}]]

ifade ettiği vakıa-i ebediyeye kadar bütün mebahis-i esasiyeyi ve mühimmeyi öyle bir tarzda beyan eder ki o beyan, bütün kâinatı bir saray gibi idare eden ve dünyayı ve âhireti iki oda gibi açıp kapayan ve zemin bir bahçe ve sema, misbahlarıyla süslendirilmiş bir dam gibi tasarruf eden ve mazi ve müstakbel, bir gece ve gündüz gibi nazarına karşı hazır iki sahife hükmünde temaşa eden ve ezel ve ebed, dün ve bugün gibi silsile-i şuunatın iki tarafı birleşmiş, ittisal peyda etmiş bir surette bir zaman-ı hazır gibi onlara bakan bir Zat-ı Zülcelal’e yakışır bir tarz-ı beyandır.

([[Risale:25._Söz#D.C3.B6rd.C3.BCnc.C3.BC_Lem.27a|25. Söz]])

==Risale-i Nur'daki Diğer Alakalı Yerler==

==İlgili Maddeler==