Birinci Söz: Revizyonlar arasındaki fark
("Kategori:Sözler Kategori:Risale Kategori:Eksik ''Sözler'de yer alan bu risaleyi okumak için Risale:1. Söz|Birinci Söz ok..." içeriğiyle yeni sayfa oluşturdu) |
Değişiklik özeti yok |
||
4. satır: | 4. satır: | ||
''[[Risale:Sözler|Sözler]]'de yer alan bu risaleyi okumak için [[Risale:1. Söz|Birinci Söz okuma]] sayfasına gidin.'' | ''[[Risale:Sözler|Sözler]]'de yer alan bu risaleyi okumak için [[Risale:1. Söz|Birinci Söz okuma]] sayfasına gidin.'' | ||
==Bilgiler== | ==Bilgiler== | ||
12.34, 16 Nisan 2021 tarihindeki hâli
Sözler'de yer alan bu risaleyi okumak için Birinci Söz okuma sayfasına gidin.
Bilgiler[değiştir]
Diğer İsimleri: 1. Söz, Besmele Risalesi
Telif Yeri ve Tarihi: Barla, 1926 [1]
Telif Dili: Türkçe
İçeriği:
Telifiyle İlgili Diğer Bilgiler:
Bu Risaledeki Tevafuklar:
Risale-i Nur'da Derc Edildiği Yerler[değiştir]
- Sözler'de tamamı mevcuttur.
- Küçük Küçük Sözlerde tamamı mevcuttur.
Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği[değiştir]
Birinci Söz'den tâ Yirmibeşinci Söz'e kadar olan müvazeneler ve mizanlar ve o Sözlerin hakikatleri ve başları olan âyetler, iki kerre iki dört eder derecesinde medeniyete karşı Kur'anın i'cazını ve galebesini isbat eder.
(Yirmibeşinci Söz, BİRİNCİ ŞU'LE, ÜÇÜNCÜ ŞUA, İkinci Cilve)
ELHASIL: Birinci Söz'de denildiği ve isbat edildiği gibi; her şey "Bismillah" der. İşte bütün mevcudat gibi herbir zerre ve zerratın herbir taifesi ve mahsus herbir cemaati, lisan-ı hal ile "Bismillah" der, hareket eder.
(Sözler, Otuzuncu Söz, İkinci Maksad, ÜÇÜNCÜ NOKTA)
Üçüncüsü: Birinci Söz'de beyan edildiği gibi: Allah namına vermek, Allah namına almak lâzımdır. Halbuki ekseriya ya veren gafildir; kendi namına verir, zımnî bir minnet eder. Ya alan gafildir; Mün'im-i Hakikî'ye ait şükrü, senayı, zahirî esbaba verir, hata eder.
İkinci Nükte: Ramazan-ı Mübareğin savmı, Cenab-ı Hakk'ın nimetlerinin şükrüne baktığı cihetle, çok hikmetlerinden bir hikmeti şudur ki: Birinci Söz'de denildiği gibi, bir padişahın matbahından bir tablacının getirdiği taamlar bir fiat ister. Tablacıya bahşiş verildiği halde, çok kıymetdar olan o nimetleri kıymetsiz zannedip onu in'am edeni tanımamak nihayet derecede bir belâhet olduğu gibi, Cenab-ı Hak hadsiz enva'-ı nimetini nev'-i beşere zemin yüzünde neşretmiş. Ona mukabil, o nimetlerin fiatı olarak, şükür istiyor. O nimetlerin zahirî esbabı ve ashabı, tablacı hükmündedirler. O tablacılara bir fiat veriyoruz, onlara minnetdar oluyoruz; hattâ müstehak olmadıkları pek çok fazla hürmet ve teşekkürü ediyoruz. Halbuki Mün'im-i Hakikî, o esbabdan hadsiz derecede o nimet vasıtasıyla şükre lâyıktır. İşte ona teşekkür etmek; o nimetleri doğrudan doğruya ondan bilmek, o nimetlerin kıymetini takdir etmek ve o nimetlere kendi ihtiyacını hissetmekle olur.
(Mektubat, 29. Mektup, İkinci Risale Olan İkinci Kısım)
Ve madem Hazret-i İmam-ı Ali Radıyallahü Anh, Siracünnur'dan zahir bir surette haber verdiğinden sonra ikinci derecede, perdeli bir tarzda Sözler'den, sonra Mektublar'dan, sonra Lem'alar'dan, risalelerdeki aynı tertib, aynı makam, aynı numara tahtında, kuvvetli karinelerin sevkiyle kelâm delalet ve Hazret-i İmam-ı Ali Radıyallahü Anh'ın işaret ettiğini isbat eylemiş. Ve madem başta
بَدَئْتُ بِبِسْمِ اللّٰهِ رُوحِى بِهِ اهْتَدَتْ اِلَى كَشْفِ اَسْرَارٍ بِبَاطِنِهِ انْطَوَتْ
risalelerin başı ve Birinci Söz olan Bismillah Risalesine baktığı gibi;
(Mektubat, İşarat-ı Gaybiye hakkında bir takriz)
Buradaki mana-yı işarî ve medlûl-ü mecazîlere, karinelerin en güzeli ve latifi; aynı tertibi muhafaza ile verilen isimlerin münasebetidir. Meselâ: Yirmidokuz ve Otuz ve Otuzbir ve Otuziki mertebe-i ta'dadda, Yirmidokuz ve Otuz ve Otuzbir ve Otuzikinci Sözlere gayet münasib isimler ile; başta, Sözlerin başı olan Birinci Söz'e, aynı Besmele sırrıyla ve âhirde, şimdilik risalelerin âhirine mahiyetini gösterir lâyık birer isim vererek işaret etmesi gerçi gizli ise de, fakat çok güzeldir ve letafetlidir.
(Mektubat, İşarat-ı Gaybiye hakkında bir takriz)