Saffat 180: Revizyonlar arasındaki fark
Değişiklik özeti yok |
|||
| 19. satır: | 19. satır: | ||
==Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği== | ==Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği== | ||
Hadîsin rivayetlerinde vardır ki: | |||
Cenab-ı Hak nefse demiş ki: “Ben neyim, sen nesin?” | |||
Nefis demiş: “Ben benim, sen sensin!” Azap vermiş, cehenneme atmış, yine sormuş. | |||
Yine demiş: “Ene ene, ente ente.” Hangi nevi azabı vermiş, enaniyetten vazgeçmemiş. Sonra açlık ile azap vermiş, yani aç bırakmış. | |||
Yine sormuş: “Men ene vema ente?” | |||
Nefis demiş: [[Risale:29. Mektup (Ayet-Hadis Mealleri)#8|{{Arabi|اَنْتَ رَبِّى الرَّحٖيمُ § وَاَنَا عَبْدُكَ الْعَاجِزُ}}]] Yani “Sen benim Rabb-i Rahîm’imsin, ben senin âciz bir abdinim.” | |||
[[Risale:29. Mektup (Ayet-Hadis Mealleri)#9|{{Arabi|اَللّٰهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ عَلٰى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ صَلَاةً تَكُونُ لَكَ رِضَاءً وَ لِحَقِّهٖ اَدَاءً بِعَدَدِ ثَوَابِ قِرَائَةِ حُرُوفِ الْقُرْاٰنِ فٖى شَهْرِ رَمَضَانَ وَ عَلٰى اٰلِهٖ وَ صَحْبِهٖ وَ سَلِّمْ}}]] | |||
[[Saffat 180|{{Arabi|سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ}}]] | |||
[[Saffat 181|{{Arabi|وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلٖينَ}}]] | |||
[[Saffat 182|{{Arabi|وَ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعَالَمٖينَ}}]] | |||
{{Arabi|اٰمٖينَ}} | |||
([[Risale:29._Mektup#Dokuzuncu_Nükte_2|29. Mektup]]) | |||
==Risale-i Nur'daki Diğer Alakalı Yerler== | ==Risale-i Nur'daki Diğer Alakalı Yerler== | ||
==İlgili Maddeler== | ==İlgili Maddeler== | ||
12.33, 31 Ekim 2024 itibarı ile sayfanın şu anki hâli
Önceki Ayet: Saffat 179 ← Saffat Suresi → Saffat 181: Sonraki Ayet
Meali: 180- Senin izzet sahibi Rabbin, onların isnat etmekte oldukları vasıflardan yücedir, münezzehtir.
Kur'an'daki Yeri: 23. Cüz, 451. Sayfa
Tilavet Notları:
Diğer Notlar:
Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği
Hadîsin rivayetlerinde vardır ki:
Cenab-ı Hak nefse demiş ki: “Ben neyim, sen nesin?”
Nefis demiş: “Ben benim, sen sensin!” Azap vermiş, cehenneme atmış, yine sormuş.
Yine demiş: “Ene ene, ente ente.” Hangi nevi azabı vermiş, enaniyetten vazgeçmemiş. Sonra açlık ile azap vermiş, yani aç bırakmış.
Yine sormuş: “Men ene vema ente?”
Nefis demiş: اَنْتَ رَبِّى الرَّحٖيمُ § وَاَنَا عَبْدُكَ الْعَاجِزُ Yani “Sen benim Rabb-i Rahîm’imsin, ben senin âciz bir abdinim.”
سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ
وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلٖينَ
وَ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعَالَمٖينَ
اٰمٖينَ