Şerhu’l-Mevakıf sayfasının kaynağını görüntüle

[[Kategori:Eser]]
'''Şerḥu’l-Mevaḳıf''' Seyyid Şerif-i Cürcanî'nin Adudüddin el-Îcî’nin Kelâm ilminin önemli kaynaklarından biri haline gelen el-Mevâḳıf adlı eserine yaptığı şerhtir ve el-Mevakıf'a yapılan şerhlerin en meşhurudur. İslâm coğrafyasındaki farklı medreselerde ders kitabı olarak okutulmuştur.<ref name='a'>İslam ansiklopedisi, Şerḥu’l-Mevaḳıf maddesi</ref>
  
==Bilgiler==

'''Müellifi:''' [[Seyyid Şerif-i Cürcani]]<ref name='a' />

'''Diğer İsimleri:''' 

'''Telif Yeri ve Tarihi:''' Arapça

'''Telif Dili:'''

'''Telifiyle İlgili Diğer Bilgiler:'''

==İçeriği==

==Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği==

Seyyid Şerif-i Cürcanî “'''Şerhü’l-Mevakıf'''”ta demiş ki: “Sebeb-i muhabbet ya lezzet veya menfaat, ya müşakelet (yani meyl-i cinsiyet), ya kemaldir. Çünkü kemal, mahbub-u lizatihîdir.” Yani ne şeyi seversen ya lezzet için seversin, ya menfaat için ya evlada meyil gibi bir müşakele-i cinsiye için ya kemal olduğu için seversin. Eğer kemal ise başka bir sebep, bir garaz lâzım değil. O bizzat sevilir. Mesela, eski zamanda sahib-i kemalât insanları herkes sever, onlara karşı hiçbir alâka olmadığı halde istihsankârane muhabbet edilir.

([[Risale:32. Söz#İkinci Remiz|Sözler, 32. Söz, 2. Mevkıf, 3. Maksad, 2. Remiz]])

==Risale-i Nur'daki Diğer Alakalı Yerler==

==İlgili Maddeler==

*[[Seyyid Şerif-i Cürcani]]

==Kaynakça==